Święta Wielkanocne (w tym roku przypadające na 1 i 2 kwietnia) to najstarsze i najważniejsze święta chrześcijańskie, upamiętniające śmierć i zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa.

Wielki Tydzień

W tradycji chrześcijańskiej pojawił się dopiero w IV wieku. Rozpoczyna go Niedziela Palmowa, a kończą zamykające Triduum Paschalne nieszpory Wielkiej Niedzieli.

Odprawiana w Wielki Czwartek wieczorna uroczysta Msza Wieczerzy Pańskiej, sprawowana jest na pamiątkę Ostatniej Wieczerzy. W kościele milkną dzwony, które zastępuje klekotanie kołatek. Msza pozostaje niezakończona – ksiądz nie błogosławi wiernych, a Najświętszy Sakrament zostaje przeniesiony do Ciemnicy.

Liturgia jest kontynuowana w Wielki Piątek, którego centrum jest Liturgia Męki Pańskiej. To dzień powagi, skupienia i postu, w którym odprawia się drogę krzyżową. Także ołtarz jest tego dnia obnażony, nie ma na nim krzyża, świeczników, obrusów i kwiatów.

Wielka Sobota to rozważanie męki pańskiej. Msza święta jest przedłużeniem liturgii z Wielkiego Czwartku i Piątku, nie ma więc powitania wiernych. Podczas mszy święcone są woda i ogień, ponownie rozbrzmiewają dzwony i organy. Rozpoczyna się czuwanie, czyli nocna Liturgia Wigilii Paschalnej, zakończone procesją rezurekcyjną.

Niedziela wielkanocna to już czas świętowania zmartwychwstania Chrystusa.

Tradycje polskie…

Również w tradycji ludowej i regionalnej Wielki Tydzień zachował wiele zwyczajów. Poniedziałek, wtorek i środa Wielkiego Tygodnia były dniami w sposób szczególny poświęconymi pojednaniu. Ale także czasem wielkich porządków i przyozdabiania domów, które jednak należało zakończyć najpóźniej we wtorek.

W Polsce i niektórych krajach sąsiednich, w Wielką Sobotę wierni przynoszą tradycyjnie potrawy wielkanocne w koszach, aby je poświęcić. Podstawą święconki jest chleb, który święcimy na pamiątkę posiłku, który Jezus spożywał z apostołami. W koszyczku nie może także zabraknąć jajek, stanowiących symbol nowego życia – zmartwychwstałego Chrystusa. W święconce powinien także znaleźć się baranek, który symbolizuje Chrystusa. Nie powinno też zabraknąć pokarmów spożywanych na co dzień, np. kiełbasy, chrzanu symbolizującego cierpienie Jezusa na krzyżu, czy soli, która miała chronić przed zepsuciem.

Popularną w Polsce tradycją jest także tzw. śmigus-dyngus, czyli zabawa o charakterze ludowym, polegająca na oblewaniu się wodą. Geneza tych ludowych zwyczajów wiązana jest z praktykami Słowian, którzy w ten sposób czcili radość po odejściu zimy i przebudzenie się wiosny. Słowianie uważali też, że oblewanie się wodą miało sprzyjać płodności, dlatego oblewano przede wszystkim panny na wydaniu, a obrządek nabierał niekiedy charakteru matrymonialnego.

Po przejęciu tego zwyczaju przez Chrześcijaństwo, powiązano go z oczyszczającą symboliką wody oraz upamiętnieniem rozpędzenia tłumów gromadzących się w Wielki Poniedziałek i rozmawiających o zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa. W dawnej Polsce zwyczaj miał być także obchodzony w ramach upamiętnienia chrztu Polski.

…i tradycje holenderskie

Tradycja holenderska nie zna obyczaju święcenia pokarmów. W kościołach próżno też szukać specjalnie przygotowanych kaplic, symbolizujących grób Chrystusa, przy którym czuwają ministranci.

W Limburgii związaną z kościołem tradycję, najlepiej widać w Niedzielę Palmową. W wielu miejscach odbywają się wtedy procesje z palmami, które tutaj stanowią gałązki bukszpanu. W procesjach niesione są także tzw. palmhöltjes, czyli palmy – maszty wielkanocne, wykonane z drewnianego, skrzyżowanego kija, przyozdobionego słodyczami i wstążkami w kolorach białym, zielonym i czerwonym. Na górze umieszcza się wykonanego z pieczywa koguta – symbolu nowego dnia, ale też koguta, który zapiał po trzykrotnym zaprzeczeniu św. Piotra.

Dla wielu Holendrów zanika znaczenie Wielkanocy, jako chrześcijańskiego święta. Część z nich już teraz nie wie, dlaczego jest ono celebrowane. W ich oczach obchodzenie Wielkanocy, to przyjemna holenderska tradycja, powiązana z malowaniem jajek, czy objadaniem się ich czekoladowymi odpowiednikami. Albo z szukaniem przez dzieci jajek, które ukrył wielkanocny zajączek (paashaas). Ten ostatni nie ma oczywiście nic wspólnego z chrześcijańskim świętem. Zające i króliki określa się jednak, jako symbol płodności, dlatego niektórzy doszukują się w tej postaci zwiastuna wiosny – pory roku, w której budzi się nowe życie.

Kolejną obchodzoną w Holandii tradycją są wielkie ogniska wielkanocne. Chociaż tradycję tą pielęgnuje się głównie na wschodzie kraju, w prowincjach Drenthe, Groningen, Overijssel i Geldrii, to spotkać je można również we Fryzji i w Brabancji Północnej. Teoretycznie ogniska wielkanocne mają jednak symbolizować zmartwychwstanie i zwycięstwo Chrystusa nad śmiercią.

Niepisaną tradycją w Holandii staje się też… uczestnictwo w wielkanocnych koncertach, targach (w Limburgii m.in. w Born oraz największy targ wielkanocny w kraju, który odbywa się w Panningen) i zakupy w wielkich sieciach meblowych w pierwszy dzień świąt.

Coraz większą popularnością cieszy się także widowisko medialne The Passion. Jest to odbywający się każdego roku w innym holenderskim mieście spektakl, opowiadający o ostatnich godzinach życia i cierpienia Jezusa oraz jego zmartwychwstania. Akcja holenderskiej Pasji toczy się współcześnie, dlatego i oprawa muzyczna składa się ze współcześnie znanych piosenek. Centralnym punktem widowiska jest wielki, podświetlany krzyż, niesiony przez publiczność w kierunku sceny głównej. Tegoroczna edycja The Passion odbędzie się 29 marca w Amsterdamie i będzie transmitowane na żywo przez NPO1.

Święcenie pokarmów wielkanocnych w Limburgii

W Holandii uroczystość święcenia pokarmów w Limburgii (i Brabancji Północnej) prowadzona jest przez Polską Parafię pw. Św. Faustyny Kowalskiej w Meterik. Poniższe (dotyczące Holandii) informacje pochodzą ze strony internetowej parafii. Znajdują się tam również informacje na temat uroczystości i nabożeństw Wielkiego Tygodnia. Zachęcamy do skontrolowania wszelkich informacji na ww. stronie.

Święcenie pokarmów odbędzie się w Wielką Sobotę 31 marca w następujących miejscowościach:

HOLANDIA

• Echt, godzina 9:00 (biała kaplica)
• Nuth, godzina 10:00 (Bavokerk, Dorpstraat 24)
• Helmond, godzina 12:00 (St. Jozefkerk, Tolpost 1)
• Eindhoven, godzina 14:00
• Oss, godzina 16:00
• Horst, godzina 17:30 (St. Lambertuskerk, St. Lambertusplein 16 )
• Meterik, godzina 21:00 (Parochiekerk St. Johannes Evangelist, Schadijkerweg 2) – Wigilia Paschalna i Procesja Rezurekcyjna, święcenie pokarmów dla uczestników liturgii Wigilii Paschalnej po jej zakończeniu.

W ostatnich latach, na prośbę Polaków, święcenie pokarmów odbywa się również w kościołach holenderskich. Chętni muszą jednak liczyć się z tym, że poświęcenie pokarmu często odbywa się wtedy wyłącznie w języku niderlandzkim. Czasem, (w zależności od ustaleń z księdzem) możliwa jest krótka modlitwa w języku polskim.

Według naszych informacji, w Wielką Sobotę możliwe to będzie m.in. w następujących miejscowościach:

• Venlo – Blerick, godzina 16:00, Johannes de Doperkerk, St. Jansplein
• Stramproy, godzina 9:00, St. Willibrorduskerk, Beatrixstraat 2

BELGIA

• Beringen-Mijn, godzina 12:00, kaplica zimowa (wjazd od tyłu)
• Heusden-Zolder, godzina 13:00, w kościele na Lindemanie, Populierenstraat 10
• Houthalen-Meulenberg, Kerkplein 39, vel. Bremstraat 39
• Beringen, godzina 15:00, u Pani Sabiny Maj, Broekwijerweg 20

Jeżeli masz informację o innym miejscu, w którym odbędzie się święcenie pokarmów na terenie Limburgii, daj nam znać, a dodamy informację na stronie: redakcja@mojalimburgia.nl.

Foto: Emilia Baczyńska

Artykuł Wielkanoc i święcenie pokarmów w Limburgii pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Skansen Bokrijk znajduje się na terenie Provinciaal Domein Bokrijk. Oprócz skansenu teren ten obejmuje także arboretum i duży plac zabaw na świeżym powietrzu. Zajmuje obszar o powierzchni 550 hektarów i znajduje się w belgijskiej gminie Genk. Jest to strefa chroniona w ramach europejskiego programu Natura 2000.

Historia

Chociaż w 2018 roku skansen będzie obchodził swoje 60. urodziny, historia Bokrijk sięga dużo dalej w przeszłość.

Pierwsze wzmianki o Buscurake, czy Buksenrake (obszar bogaty w drzewa bukowe), którego nazwa ewoluowała później do Bokrijk, pojawiły się w 1252 roku. Dotyczyły lasu, położonego pomiędzy Genk, Zonhoven i Hasselt, który hrabia Arnold IV sprzedał cysterskiemu opactwu Herckenrode. Później obszar wielokrotnie zmieniał właściciela, trafiając m.in. w ręce mieszkańca Maastricht.

W 1938 roku właścicielem tego miejsca stała się Prowincja Limburgia. Plany budowy skansenu stały się natomiast faktem dopiero w 1953 roku. Drzwi dla odwiedzających skansen otworzył natomiast 12 kwietnia 1958 roku.

Współcześnie Skansen Bokrijk jest miejscem, które szczyci się milionem odwiedzających w skali rocznej. Mieści się tu około stu czterdziestu autentycznych budynków, formujących rdzeń kolekcji dziedzictwa kulturowego. Oprócz tych budynków, kolekcja składa się również z narzędzi i przedmiotów codziennego użytku. Łącznie obejmuje 30.000 sztuk cennych eksponatów, będących świadectwem życia codziennego, począwszy od XVII wieku do roku 1960.

Co nas czeka?

Skansen podzielony jest na różne obszary: Wschodnią i Zachodnią Flandrię, Kempen, Haspengouw oraz Stare Miasto De Sixties. Każdy z nich przedstawia historię we własny, unikalny sposób. Zobaczymy tu domy i gospodarstwa pochodzące z obszarów o tych samych nazwach i pozwalające nam zasmakować życia w dawnych czasach.

Podczas spaceru w Skansenie Bokrijk, warto zwracać uwagę na tablice informacyjne, z których dowiemy się więcej na temat charakterystycznych stylów budownictwa, ale także sposobu, w jaki praktykowano różne rzemiosła.

Kempen to obszar muzealny, który pozwoli nam poznać stare gry i zabawy. Nawiązuje do piaszczystego obszaru w północno-wschodniej części Flandrii, położonego pomiędzy polderami Scheldt i Maaskant.

Siedliska rolników z Kempen od zawsze były skromne, a jego mieszkańcy od wieków zachowywali swoje lokalne, wiejskie tradycje. W obszarze muzealnym Kempen znajdziemy typowe, określane dziś mianem kunsztu domostwa, budowane niegdyś głównie z drewna i gliny.

Ten obszar to wieś przedstawiona tak, jak wyglądała ponad sto lat temu. Dowiesz się tu jak pracowali nasi przodkowie i w jaki sposób żyli. Ale także jak obchodzili się z przyrodą i zwierzętami. Po drodze odkryjesz, jak bardzo różniło się życie kiedyś i dziś. Odwiedzisz także różnych rzemieślników.

Zwolennikom gier absolutnie polecamy odwiedziny w szopie gier. To białe gospodarstwo, oznaczone jako Speelschuut. Wewnątrz znajdziemy duży wybór tradycyjnych, drewnianych gier. Ich zasady objaśnią obecni na miejscu pracownicy skansenu. Także na zewnątrz możemy spróbować swoich sił w starodawnych grach.

W obszarze muzealnym Haspengouw znajduje się kopia wsi Ulbeek. Twórcy skansenu kierowali się wyglądem tej wsi z okresu około XIX wieku. Znajdujące się w niej domy i budynki skoncentrowane są wokół małego wiejskiego placyku. Znajdują się tu także dwie sadzawki i drzewa lipowe.

Współcześnie spotkasz tam także aktorów, którzy zabiorą cię do roku 1913. Nie zdziw się więc, gdy po wejściu do kościoła zagrzmi na ciebie z ambony proboszcz, a kiedy będziesz przechodził koło szkoły, nauczyciel wezwie cię na szkolną lekcję.

W Haspengouw wszystko wygląda tak, jak na wsi ponad sto lat temu. To sprawia, że odwiedzający ma wrażenie, jakby nagle przeniósł się w czasie.

Wschodnia i Zachodnia Flandria to obszar, w którym wypoczniesz i nabierzesz energii. Idealne miejsce, które pozwoli ci rozkoszować się spokojnym spacerem w ciszy i pięknem krajobrazu.

Należące do tego obszaru gospodarstwa położone są dość daleko od siebie. Aby trasę uatrakcyjnić dla najmłodszych, na jej części obok drogi ustawiono przeszkody. Można przeskakiwać z kłody na kłodę i huśtać się na linach.

Także i w tym obszarze można podglądać jak wykonywano dawne prace rzemieślnicze, a nawet… uczestniczyć w nich! Oferta dostępnych na miejscu warsztatów pozwoli ci odkryć sztukę i technikę rzemiosła w nastrojowej atmosferze.

Za fasadami Starego Miasta mieści się obszar wystawy De Sixties, która przeniesie cię w burzliwe lata 60. Nie znajdziesz tu starych rzemiosł, ani autentycznych domów, a szyldy sklepów znanych z lat sześćdziesiątych ubiegłego wieku. Zanim przejdziesz przez bramę, pracownik muzeum wręczy ci paszport i wyjaśni, że właśnie otrzymałeś nową tożsamość. Jesteś teraz postacią z lat sześćdziesiątych. Przykładając paszport do specjalnych szafek dowiesz się, jak żyła i czym interesowała się wówczas twoja postać. Możesz także zajrzeć do kina, kafejki, pokoju dziennego, salonu fryzjerskiego i sklepu muzycznego z tamtego okresu. Świetny sposób na podróż do przeszłości!

Znakowane trasy zwiedzania

Zwiedzanie podzielone jest na trzy znakowane trasy: niebieską, żółtą i zieloną. Trasy łączą się ze sobą w wielu miejscach, co pozwala na łatwe zmienianie ich.

Niebieska to trasa dla odkrywców. Przeznaczona jest dla osób w każdym wieku i stworzona z myślą o tych, którzy nigdy (lub przez dłuższy czas) nie byli w skansenie. Pozwala w ciekawy i zróżnicowany sposób zapoznać się z Bokrijk.

Skansen liczy ponad sto historycznych domów. Zobaczymy w nim także zwierzęta domowe, historyczne odmiany warzyw i polne uprawy.

Trasa niebieska powiedzie cię wzdłuż wszystkich najważniejszych ekspozycji, znajdujących się w poszczególnych obszarach muzeum. Będziesz mógł wspiąć się na wiatrak Standerdmolen, zwiedzić unikalny ogród zielarski i zagrać w starodawne gry ludowe w obszarze Kempen.

W obszarze Haspengouw, zaangażowani przez Bokrijk aktorzy włączą cię do aktywnego uczestnictwa w życiu sprzed setek lat. A we Wschodniej i Zachodniej Flandrii odkryjesz historyczne uprawy, zapomniane warzywa i stare rzemiosła. Przędzarka, kowal, kapelusznik i tkacz z pełnym oddaniem zademonstrują ci swoje umiejętności.

Trasa żółta, określana jest jako pośpieszna trasa dla niecierpliwych. To idealna trasa dla rodzin z dziećmi w wieku od 3 do 7 lat. Prowadzony przez konika z Bokrijk, niczym w prawdziwym dziecięcym śnie, szybko przemieszczasz się z jednego przyjaznego dziecku miejsca do innego.

Spacerując tą trasą będziesz mógł spróbować starodawnych łakoci w dawnej cukierni i do woli dmuchać bańki z mydła. W starodawnym przebraniu zapozujesz dla fotografa, by po chwili wziąć udział w starej szkółce.

Następnie prędko pomkniesz dalej, by spróbować gryczanych naleśników, samodzielnie zmielić ziarna, przejść się na szczudłach, czy przejechać krytym wagonem.

Ani się obejrzysz, a konik powiedzie cię do następnych zadań: majsterkowania ze słomą, przejścia po pniu drzewa i zabawnego bujania się na starej beczce. Idealna trasa, która pozwala na to, by dzieci stały się częścią przeszłości i świetnie przy tym bawiły.

Zielona to trasa przyrodnicza. Pokaże ci swoje zielone oblicze i sprawi, że więzi z florą i fauną odczujesz silniej, niż gdziekolwiek indziej.

Owocowy obszar Haspengouw kusi sadami owocowymi, w których drzewa wiosną pokrywają się kwiatami, a jesienią wabią owocami. Idąc wzdłuż trasy zielonej napotykamy ogrodników, którzy doglądają historycznych upraw w ogrodzie warzywnym.

Obszar Kempen oczaruje cię ogrodami warzywnymi i zielarskimi oraz polami z uprawami ziemniaków. A przy odrobinie szczęścia w stawie przy placu Dorpsplein zobaczysz pływające kijanki. Możesz też schronić się w cieniu starego dębu, niegdyś będącego miejscem, w którym wymierzano sprawiedliwość.

We Wschodniej i Zachodniej Flandrii możesz też zanurzyć się w zagajnik, w którym mieszkają dziesiątki zwierząt i który zaskoczy cię niezwykłymi dziełami sztuki.

Przydatne informacje

Zanim wybierzesz się do skansenu w Bokrijk sprawdź stronę internetową skansenu. W zakładce Agenda & Evenementen  znajdziesz informacje o dodatkowych atrakcjach, warsztatach i demonstracjach planowanych przez skansen.

Dostępność

Skansen jest przyjazny dla poruszających się na wózkach inwalidzkich i rodziców z dziećmi w wózkach.

Do skansenu można zabierać psy (poza wystawą De Sixities). Muszą być prowadzone na smyczy. Należy zabrać ze sobą torebki na odchody.

Ceny

Cena biletu obejmuje wstęp do skansenu i na wystawę De sixties. Dzieci od 0 do 3 lat wchodzą gratis. Nieco starsze w wieku od 3 do 12 lat zapłacą za wstęp 2 euro. Dzieci od 13 lat wzwyż i dorośli zapłacą 12,5 euro.

Zniżkę otrzymają emeryci w wieku 60 lat i więcej, a także inwalidzi i grupy – wszyscy oni zapłacą za bilet wstępu 10,5 euro. W terminie od 31 marca do 21 października cena parkingu wynosi 5 euro za dzień.

Godziny otwarcia

Park czynny jest od 31 marca do 21 października 2018 roku, od wtorku do niedzieli (w lipcu i sierpniu czynny we wszystkie dni tygodnia), w godzinach od 10:00 do 18:00.

Adres

Openluchtmuseum Bokrijk (Het Domein Bokrijk), Bokrijklaan 1, 3600 Genk. Strona internetowa: http://www.bokrijk.be/nl.

Artykuł Skansen Bokrijk pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Ten sam portal donosi o WPROWADZENIU W ŻYCIE ZARZĄDZENIA ZIMOWEGO W SPRAWIE BEZDOMNYCH. Ze względu na spodziewane ochłodzenie, od środy będą oni mogli bezpłatnie korzystać z zaplecza socjalnego Armii Zbawienia (Leger des Heils), organizacji Levanto i MOVEOO. Więcej: https://www.limburger.nl/cnt/dmf20180131_00055114/zuid-limburg-laat-daklozen-niet-in-kou-staan.

Region Bezpieczeństwa Limburgii Południowej (VZRL) ma nadzieję na LEPSZĄ WSPÓŁPRACĘ Z BELGIĄ W ZAKRESIE BEZPIECZEŃSTWA JĄDROWEGO, informuje 1limburg. Zachętą do lepszej współpracy ma być raport holenderskiej komisji ds. bezpieczeństwa. Chodzi o poprawę punktów dotyczących m.in. wymiany informacji o możliwości katastrofy jądrowej w położonych w regionie Limburgii elektrowniach. Szczegóły: https://www.1limburg.nl/veiligheidsregio-hoopt-op-betere-samenwerking-met-belgen?context=topstory.

Słynny, 85-LETNI NIEDŹWIEDŹ, KTÓRY WITA GOŚCI U PROGU MUZEUM W STEYL, SCHODZI CZASOWO ZE SŁUŻBY, czytamy na portalu Omroep Venlo. Dzięki hojności darczyńców, niedźwiedź zostanie odrestaurowany. Więcej: https://omroepvenlo.nl/nieuws/artikel/97901442/steyler-beer-tijdelijk-uit-museum.

Spółdzielnia mieszkaniowa Wonen Limburg ZAMIERZA UCZYNIĆ SETKI DOMÓW Z HORST BARDZIEJ ENERGOOSZCZĘDNYMI, czytamy na portalu De Limburger. Chodzi o domy przeznaczone pod wynajem, w których planowana jest wymiana okien, izolacja dachów i ścian, instalacja paneli słonecznych i wymiana centralnego ogrzewania. Więcej informacji: https://www.limburger.nl/cnt/dmf20180131_00055138/honderden-huurhuizen-horst-energiezuiniger.

Artykuł Środa, 31 stycznia w limburskich mediach pochodzi z serwisu Moja Limburgia.