Tanie mieszkania socjalne pod wynajem, cieszą się w Limburgii dużym zainteresowaniem. Kto może się o nie starać i jak zakwalifikować się do takiego wynajmu? Ale też: co to są mieszkania socjalne i gdzie ich szukać? O tym, w dzisiejszym artykule.

Mieszkania socjalne pod wynajem (sociale huurwoningen), to inaczej tanie mieszkania wynajmowane osobom, które nie mają wystarczających środków finansowych, by wynająć nieruchomość w wolnym sektorze. Maksymalna kwota za ich wynajem wynosi w 2018 roku 710,68 euro za miesiąc. Pieczę nad zgodnością oferty i zapotrzebowania na wszelkiego rodzaju nieruchomości sprawuje Prowincja Limburgia, która dba o to, by każdy mógł mieszkać w takiej nieruchomości, która pasuje do jego życzeń, sytuacji rodzinnej i posiadanych finansów.

Prowincja Limburgia zleciła przeprowadzenie badania sytuacji mieszkaniowej w sektorze wynajmu. Z powstałego raportu wynika, iż w Limburgii istnieje duży niedobór tanich mieszkań, w których czynsz nie przekraczałby kwoty 618 euro. Wynika to częściowo ze wzrostu czynszów, jak i sprzedaży oraz rozbiórki domów.

Dlatego, aby móc zakwalifikować się do wynajmu mieszkania socjalnego, trzeba spełniać określone warunki.

Warunki uzyskania mieszkania socjalnego w spółdzielni mieszkaniowej

Aby móc zakwalifikować się do mieszkania socjalnego w spółdzielni mieszkaniowej (woningcorporatie), musisz spełniać określone warunki. Przede wszystkim musisz zarejestrować się w organizacji, która jest odpowiedzialna za przydział mieszkań socjalnych w twojej gminie. Informację o tym, które to są organizacje, uzyskasz w swojej gminie.

Gmina jest też odpowiednim urzędem do wydania zezwolenia na zamieszkanie (huisvesting vergunning), jeżeli zostaniesz o takie poproszony. Gmina może zażądać, abyś mieszkał, pracował lub studiował w miejscu, w którym chcesz wynająć mieszkanie socjalne. Pamiętaj jednak, że zasady te mogą różnić się w zależności od gminy.

Wymogami, które często stawiają spółdzielnie mieszkaniowe, są na przykład wielkość rodziny i minimalny poziom dochodów. Te ostatnie nie mogą być zbyt wysokie. Każdego roku spółdzielnie mieszkaniowe muszą przeznaczać co najmniej 80% wolnych mieszkań socjalnych pod wynajem dla gospodarstw domowych z dochodem nie przekraczającym 36.798 euro (w 2018 roku). Kolejne 10% spółdzielnie mogą przeznaczyć dla wynajmujących o wyższych dochodach.

Droższe mieszkania nie dla każdego

Jeśli masz niskie dochody, spółdzielnie mieszkaniowe mogą odmówić ci droższych (o wyższym standardzie) mieszkań socjalnych. W ten sposób rząd chce zapobiec sytuacji, w której osoby z niskimi dochodami zamieszkują w zbyt drogich mieszkaniach i w ten sposób popadają w długi. Dotyczy to nieruchomości z czynszem powyżej tzw. limitu granicznego w dodatku do czynszu. W roku 2018 wynoszą one: 5 597,30 euro dla jedno- lub dwuosobowych gospodarstw domowych oraz 6.640,14 euro dla gospodarstw domowych powyżej dwóch osób.

Kryteria pilności dla mieszkalnictwa socjalnego

W przypadku mieszkań socjalnych przeznaczonych pod wynajem, niektóre z osób oczekujących mogą liczyć na pierwszeństwo wyboru, na podstawie tzw. kryteriów pilności (urgentiecriteria). Jeżeli w twojej gminie istnieje rozporządzenie o mieszkalnictwie (huisvestingsverordening), to znajduje się w nim również zapis, dotyczący kryteriów pilności. Jeśli natomiast gmina nie posiada takiego rozporządzenia, prawo do ustalenia zasad kryteriów pilności ma właściciel nieruchomości.

Do kryteriów pilności zalicza się m.in.: wskazania medyczne, wskazania społeczne (np. kiedy obecne miejsce zamieszkania staje się zbyt małe w stosunku do wielkości rodziny), wiek (kiedy obecne miejsce zamieszkania przestaje być odpowiednie i/lub bezpieczne ze względu na zaawansowany wiek), czy odległość pomiędzy miejscem zamieszkania, a miejscem pracy.

Jak szukać mieszkania socjalnego?

Wiele z nieruchomości przeznaczonych pod wynajem zarządzanych jest przez spółdzielnie mieszkaniowe. Ich oferta składa się przede wszystkim właśnie z mieszkań socjalnych. Jeżeli chcesz wynająć mieszkanie przez taką spółdzielnię musisz zarejestrować się, jako szukający nieruchomości. W Limburgii możesz to m.in. zrobić na stronie Thuis in Limburg – jest to miejsce, w którym współpracują największe spółdzielnie mieszkaniowe, działające na tym terenie. Po zarejestrowaniu się, możesz od razu reagować na dostępne do wynajmu nieruchomości. Uwaga – nie wszystkie spółdzielnie mieszkaniowe związane są z wymienioną wyżej stroną. Pozostałe znajdziesz wpisując w wyszukiwarkę hasło woningcorporaties Limburg. Oczywiście, aby zarejestrować się w spółdzielni niezrzeszonej w ramach Thuis in Limburg, musisz skorzystać ze strony internetowej wybranej spółdzielni. Oferty innych właścicieli mieszkań znajdziesz również na stronach Pararius, Funda, Woonpleinlimburg, czy Jaap.

Źródła: Rijksoverheid, Provincie Limburg

Foto: Pixabay

Artykuł Kto może się starać o mieszkanie socjalne? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

W Holandii wzrosła liczba osób zarażonych bakterią meningokoków typu W, wynika z danych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego i Środowiska (RIVM). bakterią meningokoków typu W. Trend obserwuje się również w Limburgii, gdzie w tym roku, w wyniku zakażenia bakterią zmarły już trzy osoby.

Liczba osób zarażonych wciąż rzadką bakterią meningokoków, gwałtownie wzrasta. W tym roku w całym kraju zmarło już 11 osób, a 57 trafiło na szpitalne oddziały intensywnej terapii. Pod koniec maja liczba zgonów równa była już tej z 2017 roku. W pierwszych czterech miesiącach ubiegłego roku do szpitala przyjęto 27 osób. W tym samym okresie 2018 roku było to już 50 osób. Dla porównania, do roku 2015 odnotowywano 4 zarażenia meningokokami typu W rocznie i żadnych zgonów. Od tego czasu zmarło ogółem 28. pacjentów. Zauważalny jest także wyraźny wzrost zachorowań wśród dzieci.

Meningokoki typu W

Choroba meningokokowa to zbiorowa nazwa chorób, wywołanych przez bakterię o nazwie meningokoki. Może ona być przenoszona z człowieka na człowieka i zwykle znajduje się w jamie nosowej zdrowych osób. Samo to nie wywołuje jednak choroby. Bakteria przenoszona jest drogą powietrzną, przez kaszel, kichanie lub pocałunek. Jeśli bakterie dostaną się do krwioobiegu lub układu nerwowego człowieka, może on poważnie zachorować, chociaż szansa na to wciąż jest bardzo mała. Istnieją różne rodzaje tej bakterii, spośród których najbardziej znane to typy A, B, C, W i Y.

Kiedy do lekarza?

Meningokoki mogą powodować zapalenie opon mózgowych lub zatrucie krwi. Jednak nie każdy, kto jest zarażony bakterią meningokoków, zachoruje.

Wskazaniem do pilnej wizyty u lekarza mogą być nagłe skurcze i sztywność szyi, gorączka, senność, nudności i biegunka.

Choroba dotyka osoby w każdym wieku, najczęściej występuje u małych dzieci do lat 4, nastolatków w wieku pomiędzy 14. a 20. rokiem życia i osób starszych powyżej 60. lat.

Od roku 2015 odnotowuje się wzrost liczby przypadków zachorowań, spowodowanych przez meningokoki typu W (nid.: meningokok-bacterie type W). Nie można przewidzieć, czy tendencja ta będzie nadal wzrastać. Jak podaje RIVM, szansa zachorowania nadal jest bardzo mała. W tym momencie, czyli w połowie roku 2018, odnotowuje się od 10. do 14. pacjentów. A to mniej, niż 1 pacjent na każdy milion mieszkańców Holandii.

Aby jednak zapobiec sytuacji, że ryzyko zachorowania wzrośnie, RIVM, w porozumieniu z młodzieżową opieką zdrowotną Jeugdgezondheidszorg, rozpoczyna szczepienia.

Kto zostanie objęty szczepieniami?

Dzieci w wieku 14 miesięcy

Od 1 maja 2018 roku wszystkie maluchy w wieku 14. miesięcy otrzymują szczepienie przeciw meningokokom ACWY. Do tego czasu otrzymywały już szczepionkę przeciw meningokokom typu C, która w maju została zastąpiona szczepionką skoniugowaną, zapewniającą ochronę przed typami A, C, W i Y.

Nastolatki, które ukończyły 14 lat

Wiadomo, że młodzi ludzie odgrywają ważną rolę w rozprzestrzenianiu się meningokoków. Uważa się, że przyczyną jest charakterystyczna dla tego wieku mnogość kontaktów towarzyskich. Ponadto młodzi ludzie obracają się w wielu różnych grupach społecznych, a przez to są bardziej narażeni na zarażenie się, czy nieświadome rozprzestrzenianie bakterii. Poprzez szczepienie 14-latków, RIVM ma nadzieję na najszybsze zredukowanie możliwego zagrożenia. Szczepionka chroni przed chorobą meningokokową typu A, C, W i Y, przez okres około 5. lat.

Dlatego młodzi ludzie, urodzeni pomiędzy 1 maja a 31 grudnia 2004 roku, będą mogli otrzymać szczepienie przeciw meningokokom w okresie pomiędzy 1 października a 30 listopada br. Po wakacjach otrzymają oni listowne zaproszenie na szczepienie. Natomiast w roku 2019 zaproszenie na szczepienie otrzymają młodzi ludzie, którzy wtedy ukończą 14 lat.

Dlaczego nie wszystkie dzieci będą szczepione?

W zaleceniu dla ministra zdrowia eksperci oświadczyli, że najlepszym sposobem na zapobieżenie wzrostu rozprzestrzeniania się choroby meningokokowej w Holandii, jest szczepienie dzieci w wieku 14. miesięcy oraz opisanej wyżej grupy nastolatków. Ponadto ryzyko zachorowania i rozprzestrzeniania się bakterii nie jest takie samo we wszystkich grupach wiekowych. Na przykład wśród dzieci w wieku szkolnym (szkoła podstawowa), odnotowano bardzo mało przypadków zachorowań. Ze względu na zainteresowanie mediów tematem meningokoków, w ostatnich tygodniach pojawiło się wiele zapytań, dotyczących szczepień. Dlatego w tej chwili szczepionka jest mało dostępna dla grup innych, niż wymienione powyżej.

Chcę się zaszczepić

Teoretycznie szczepienie osób w każdym wieku jest niemożliwe – choroba występuje obecnie zbyt rzadko. Ponadto szczepienie grup ryzyka ma zapobiegać pośredniej możliwości zarażenia.

Osoby, które nie należą do wymienionych przez RIVM grup ryzyka, a mimo to pragną się zaszczepić, powinny umówić się na wizytę u swojego lekarza domowego. Szczepienie jest odpłatne, a jego koszt wynosi około 70 euro (ceny mogą się różnić w zależności od przychodni).

Źródło: RIVM

Foto: Pixabay

Artykuł Meningokoki: śmiertelna bakteria zbiera żniwo w Limburgii pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

DLACZEGO RZĄD ZDECYDOWAŁ SIĘ NA ROZDANIE TABLETEK

Odpowiedź na to pytanie zdaje się oczywista: tabletki z jodem oferują ochronę przed radioaktywnym jodem, który może uwalniać się w wyniku katastrofy jądrowej. Rząd rozdaje je więc, aby odpowiednio przygotować mieszkańców Holandii na możliwą katastrofę. Elektrownia atomowa Tihange położona jest na przedmieściach belgijskiego miasta Hoei w prowincji Liège (a to tylko 66 km od Maastricht). Holenderskie władze uważają jednak, że – mimo wszystko – szansa na katastrofę nuklearną jest obecnie bardzo mała.

Tabletki z jodem nie pojawiły się zresztą dopiero teraz. Holandia od dawna posiada ich centralny skład. Wysyłając je do poszczególnych osób, rząd chce zaoszczędzić drogocenny czas. W razie katastrofy nie będzie konieczności rozprowadzania ich przez służby ratownicze. Należy pamiętać, że przyjęcie tabletki z jodem to – obok zapewnienia schronienia i ewakuacji – jeden ze środków, które rząd realizuje w celu ochrony swoich obywateli.

Kto otrzyma tabletki z jodem?

Wszyscy ludzie, którzy mogą skorzystać na ochronnym działaniu jodu. Wyróżnia się tu dwie grupy:

• Osoby do 40. roku życia włącznie, zamieszkałe w strefie 0 – 20 mil (w linii prostej) wokół elektrowni jądrowej.
• Dzieci do 18. roku życia włącznie, zamieszkałe w strefie 20 – 100 kilometrów (w linii prostej) wokół elektrowni jądrowej.

Uwaga:

• Wokół elektrowni jądrowej Emsland (Niemcy) obowiązują inne granice stref zagrożonych. Dla osób w wieku do 40. lat włącznie, w linii prostej będzie to odległość 0 – 25 kilometrów, a dla dzieci do 18. lat odpowiednio 25 – 100 kilometrów. Wiąże się to z mocą tejże elektrowni.
• W gminach Dinkelland i Losser (elektrownia Emsland), dystrybucja tabletek z jodem na obszarze 0-25 kilometrów odbędzie się dla kodów pocztowych: 7561, 7595, 7596, 7597, 7631, 7634, 7636, 7637, 7638, 7581, 7582, 7585, 7586, 7587. Dla wymienionych wyżej kodów pocztowych tabletki wysyłane będą do dzieci w wieku do 18 roku życia włącznie.
• W strefie 0 – 4 kilometrów wokół reaktora badawczego Petten tabletki z jodem zostały już dostarczone. W październiku 2017 roku nie będzie się rozprowadzać dodatkowych tabletek.
• W strefie 0 – 10 kilometrów wokół centrali Borssele także dostarczono już tabletki z jodem. W październiku 2017 roku strefa ta zostanie rozszerzona o dodatkowe 10 kilometrów.
• Także w strefie 0 – 20 kilometrów wokół elektrowni jądrowej Doel (Belgia) odbyła się już dystrybucja tabletek z jodem. Dlatego mieszkańcy gminy Bergen op Zoom nie dostaną ponownie opakowania tabletek.
• W gminie Delft będą dystrybuowane tabletki z jodem, ponieważ gmina ta znajduje się w obszarze 20 – 100 kilometrów od elektrowni jądrowych Borssele i Doel.

Jod także dla ciężarnych

Rząd zaleca, by kobiety w ciąży, zamieszkałe w promieniu 100 kilometrów od elektrowni jądrowej, niezależnie od ich aktualnego wieku, zaopatrzyły się w tabletki z jodem. Dzięki temu będą one mogły zapewnić ochronę nienarodzonych jeszcze dzieci. Jeśli jesteś w ciąży, począwszy od 9 października 2017 roku będziesz mogła kupić tabletki z jodem w aptece lub drogerii, w zalecanej cenie około 2,95 euro (dotyczy to także ciężarnych zamieszkałych w promieniu ponad 100 kilometrów od elektrowni jądrowej).

Przyjęcie tabletki z jodem przez kobietę w ciąży nie jest groźne dla nienarodzonego dziecka. Po porodzie każdy noworodek w Holandii badany jest pod kątem dysfunkcji tarczycy (tzw. hielprik).

Ważne: ciężarna przyjmuje dawkę, która jest zalecana dla kobiet w ciąży (a nie osobno dawkę dla dorosłego i osobno dawkę dla ciężarnej).

Tabletki z jodem mogą także być przyjmowane przez kobiety karmiące piersią. Zawarty w nich jodek potasu (substancja czynna) przedostaje się do mleka matki. Jest to nieszkodliwe. Ilości substancji czynnej są jednak zbyt małe, by odpowiednio ochronić niemowlę, dlatego dziecko także musi otrzymać ćwiartkę lub połowę tabletki (informacja o dawkach niżej w artykule).

SPRAWDŹ KOD POCZTOWY

Jeśli chcesz się dowiedzieć, czy otrzymasz tabletki z jodem, możesz skorzystać z wyszukiwarki umieszczonej na rządowej stronie rijksoverheid.nl (tutaj: https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/jodiumtabletten/vraag-en-antwoord/krijg-ik-jodiumtabletten). Odpowiedź uzyskasz po wprowadzeniu swojego kodu pocztowego w okienku z pytaniem „Wat is uw postcode?”, następnie wprowadzeniu swojego wieku w okienku „Wat is uw leeftijd?” oraz zatwierdzeniu przycisku sprawdzającego z napisem „Bekijk resultaat”.

KTO NIE DOSTANIE TABLETEK Z JODEM I DLACZEGO?

Nie każdy otrzyma tabletki z jodem. Jeśli masz 17 lat lub więcej i mieszkasz ponad 20 kilometrów od elektrowni jądrowej, właściwości ochronne tabletki z jodem są dla ciebie równe zeru. Dotyczy to również każdego, kto mieszka w odległości większej, niż 100 kilometrów od elektrowni jądrowej.

Niezależnie od miejsca zamieszkania przyjmuje się, że prawdopodobieństwo zachorowania po kontakcie z radioaktywnym jodem zmniejsza się u osób, które przekroczyły 40 rok życia.

Jeśli jednak nie otrzymasz tabletek z jodem od rządu, a mimo wszystko chcesz je mieć pamiętaj, że są one dostępne w aptekach i drogeriach.

KIEDY TRZEBA ZAŻYĆ TABLETKI?

Tabletki z jodem zadziałają tylko wtedy, kiedy zostaną przyjęte w odpowiednim momencie. A więc nie za wcześnie i nie za późno. Zalecenia dotyczące właściwego momentu otrzymasz na swój telefon komórkowy, za pośrednictwem informacji ostrzegawczej NL-Alert, strony crisis.nl i twojego nadajnika kryzysowego (radio i telewizja, frekwencja radia L1 w Limburgii: Roermond 100,3 i Emmaberg 95,3).

Przyjęcie tabletek z jodem konieczne jest jedynie w przypadku oczekiwanego lub przyjętego zgłoszenia, dotyczącego uwolnienia się radioaktywnego jodu z elektrowni jądrowej. Albo jeśli znajdujesz się w miejscu, do którego zbliża się radioaktywna chmura zawierająca radioaktywny jod.

Ile tabletek jodu na osobę należy przyjąć?

• Noworodki i niemowlęta do 1 miesiąca życia: jedną trzecią tabletki.
• Dzieci od 1 miesiąca życia do 3 lat: pół tabletki.
• Dzieci od 3 do 12 lat: 1 tabletkę.
• Dzieci od 12 lat i starsze: 2 tabletki.
• Dorośli do 40 roku życia włącznie: 2 tabletki.
• Kobiety w ciąży: 2 tabletki (do ochrony nienarodzonego dziecka).

CO ROBIĆ JEŚLI NIE OTRZYMASZ TABLETEK?

Jeśli mieszkasz na terenie objętym dystrybucją tabletek z jodem i znajdujesz się w jednej z wyżej opisanych grup docelowych, a mimo to nie otrzymasz tabletek pomiędzy 10 a 25 października, powinieneś skontaktować się z holenderskim Ministerstwem Zdrowia.

W dniach od 26 października do 15 listopada 2017 roku wyślij e-mail na adres jodiumtabletten@minvws.nl. Podaj w nim swoje imię i nazwisko, adres oraz ilość osób w rodzinie wraz z wiekiem. Po otrzymaniu tej informacji zostanie do ciebie ponownie wysłane opakowanie tabletek.

Możesz także sam zaopatrzyć się w tabletki w najbliższej aptece lub drogerii, która zamówi takie tabletki dla ciebie (zalecana cena 2,95 euro).

Źródło i informacje w języku angielskim: https://www.rijksoverheid.nl/onderwerpen/jodiumtabletten/vraag-en-antwoord/krijg-ik-jodiumtabletten

Artykuł Czy dostanę tabletki z jodem? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.