Piękna pogoda sprawia, że osy uaktywniły się wcześniej, niż zwykle. I chociaż to całkiem ładne owady, to jednak pamiętajmy, że mogą boleśnie kłuć i powodować wiele innych niedogodności. Jak trzymać osy na dystans i co robić, gdy odkryjemy u siebie ich gniazdo? O tym w dzisiejszym artykule.

O tym, że w tym roku naukowcy spodziewają się większych, związanych z osami problemów, informowała m.in. rządowa strona Rijksoverheid.nl. Zwykle owady te pojawiały się dopiero w sierpniu. Jednak w tym roku znajome bzyczenie wokół grilla dało się słyszeć już wcześniej, a eksperci biją na alarm, że będzie źle. Także i my odczuliśmy już bolesny kontakt z osą na naszej redakcyjnej skórze. A wszystko to za sprawą połączenia czerwcowego ciepła i suszy. Ale nie tylko.

Pogoda na osy

Ze względu na mróz w lutym i dość zimny marzec, a nawet początek kwietnia, większość królowych nie wyszła ze stanu zimowej hibernacji aż do połowy kwietnia – wynika z obserwacji prowadzonej przez Natuurkalender.nl. W pierwszych miesiącach po przebudzeniu, królowym os najbardziej zagrażają zimno i obfite opady. Jednak tegoroczny kwiecień (jego druga połowa), przywitał nas rekordowo wysokimi temperaturami. W dodatku duża ilość opad:, jak, trów z końca kwietnia wystąpiła w momencie, kiedy królowe os siedziały jeszcze w gniazdach, dzięki czemu przeżyła większość z nich.

W tak dogodnych warunkach, gniazda mogły stać się większe, niż normalnie.

Nie tylko agresor

W Holandii występują dwa rodzaje os: osa pospolita (gewone wesp) i osa dachowa (Duitse wesp). Coraz częściej pojawiają się również klecanka rdzaworożna (Franse wesp) i największy z osowatych – szerszeń europejski (hoornaar). Pod względem wyglądu wszystkie typy różnią się nieznacznie od siebie. Podobieństwem jest żądło, którym mogą zadawać bolesne ciosy.

Jednak większość os jest użyteczna. Są m.in. pokarmem dla innych owadów, ale i same je zjadają – np. komary i muchy. Gniazdo os z około pięcioma tysiącami robotnic, jest w stanie złapać około stu tysięcy komarów, czy much. Ofiarami karmią swoje larwy. Osy przydają się również do zwalczania roślinożernych szkodników – zjadają np. gąsienice różnych rodzajów motyli.

Gdyby nie to, że osy potrafią nieźle użądlić, posiadanie gniazda os w pobliżu domostwa nie byłoby więc wcale takim złym pomysłem.

Dlaczego osy atakują ludzi?

Kiedy w gnieździe znajdują się larwy, osy są „na diecie”, którą uzupełniają wydzielanymi przez te pierwsze słodkimi płynami odżywczymi. Później, gdy w gnieździe znajduje się już mniej larw, także i wspomnianych płynów jest mniej. Dlatego osy szukają ich poza gniazdem. Niestety dla nas, spotykają je w otoczeniu ludzi. W sezonie (lato – jesień), mogą stanowić dla człowieka prawdziwą plagę.

To gdzie zobaczymy osy, dużo mówi nam o cyklu ich życia. Jeśli osy pojawiają się przy mięsie, szukają białka, do karmienia swoich larw. Osy obgryzające drewno zbierają materiał do budowy gniazda. Natomiast jeśli zauważymy, że osy kręcą się wokół słodyczy, możemy być pewni, że cykl życia gniazda kończy się, a liczba larw maleje.

Obecnie osy szukają jeszcze pożywienia dla swoich larw. Ich szybki rozwój będzie kontynuowany, ze względu na spodziewane w najbliższych tygodniach wysokie temperatury. Oczekuje się, że już w drugiej połowie lipca królowa będzie składała mniej jaj. To spowoduje mniej larw, a tym samym – mniej pracy dla robotnic, które wyruszą na poszukiwanie słodyczy u ludzi. Szczyt uciążliwości spowodowanych takimi wizytami spodziewany jest na początku sierpnia.

Osa kontra człowiek

Pojawienie się osy w pobliżu człowieka, wywołuje u tego ostatniego zwykle trzy reakcje: ignorowanie owada dopóki nie odleci, strach i ucieczkę lub strach i machanie rękoma. Zwłaszcza ostatnia z wymienionych reakcji jest niewskazana. Osy czują się wtedy zagrożone i najczęściej dochodzi do użądlenia.

W większości przypadków nie jest ono groźne i powoduje tylko miejscową reakcję skórną: zaczerwienienie i niewielką opuchliznę. Najlepiej w ciągu dwóch minut odessać jad specjalnie przeznaczoną do tego pompką i przyłożyć w miejsce ukąszenia zimny okład. Można też przemyć miejsce ugryzienia środkiem odkażającym, aby zapobiec zakażeniu miejsca ugryzienia bakteriami. W takim wypadku nie jest konieczna interwencja lekarza.

Szybka pomoc lekarska jest jednak konieczna w przypadku osób nadwrażliwych na jad osy – mogą one doznać wstrząsu anafilaktycznego. Rozpoznamy go po szybko zwiększającej się opuchliźnie twarzy i języka, powodujących problemy z przełykaniem i oddychaniem. Pojawia się też przyspieszony oddech i bicie serca, zawroty, nudności oraz wymioty, a ostatecznie utrata przytomności i drgawki. W takiej sytuacji należy jak najszybciej dzwonić na numer alarmowy 112.

Również w sytuacji, gdy nastąpiło ukłucie w okolicy ust lub szyi, albo gdy osoba ukąszona odczuwa mdłości, zawroty głowy, ogromny ból lub zauważy, że opuchlizna staje się zbyt duża, należy skontaktować się z lekarzem domowym.

Pamiętajmy jeszcze o jednym: umierająca osa wydziela substancję, która powoduje agresję innych os. Dlatego zanim zdecydujemy się uśmiercić owada, sprawdźmy czy w pobliżu nie ma innych.

Jak trzymać je na dystans?

Najprościej oczywiście powiedzieć, że nie należy zbliżać się w okolice gniazd. A jeśli zauważymy je na swojej posesji, wezwać profesjonalną firmę, która zajmie się usunięciem zagrożenia. Gniazdo os rozpoznasz po okrągłej formie, szarawym kolorze i materii przypominającej papier.

Wiemy jednak, że osy reagują na zapachy. Dlatego lepiej unikać latem słodko pachnących kremów (także przeciwsłonecznych) i perfum. Na szczęście na niektóre zapachy osy reagują negatywnie. I tak nie lubią na przykład zapachu cytryny, goździków i pelargonii, ale też octu, cebuli, czy kadzidełek. Naczynie lub spodek z jedną z tych substancji na stole ogrodowym powinno zapewnić nam ochronę.

Jeśli chcemy sami zwalczać osy, postarajmy się używać do tego celu możliwie naturalnych środków. Świetnie działa na przykład pułapka, wykonana z przezroczystej plastikowej butelki. Przecinamy ją na pół i wierzchnią część układamy na dolnej, szyjką w dół. Następnie wypełniamy pułapkę słodkim płynem lub piwem. Osy wejdą do środka, ale już nie wyjdą i w ten sposób pozbędziemy się ich w sposób przyjazny środowisku. Pułapkę taką ustawiamy co najmniej pół metra od tarasu.

Źródło: Nature Today, Milieu Centraal

Foto: Pixabay

Artykuł Pogoda na osy: jak trzymać je na dystans? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Zasady ogólne

Ogólne zasady dotyczące psów opracowują gminy, dlatego mogą one różnić się szczegółami. Niektóre urzędy mają nawet mapy, na których zaznaczone są tereny do wyprowadzania psów i opisane obowiązujące tam reguły. Istnieją jednak zasady, które stosuje się wszędzie.

Jedną z nich jest obowiązek sprzątania po swoim psie. W miejscach, gdzie często wyprowadza się psy, niektóre gminy umieszczają automaty z darmowymi torebkami na odchody. Niestety nie wszystkie gminy stosują tę praktykę, dlatego kto spaceruje z psem, musi posiadać przy sobie własne torebki na odchody (lub inne środki, pozwalające na sprzątnięcie nieczystości). I chociaż nie jest to przyjemna czynność, to jednak ważna. W końcu widok psiej kupy nie jest przyjemny dla nikogo. No i pamiętaj, twój pies także może wdepnąć w śmierdzącą niespodziankę, a potem udekorować nią twój dywan.

Zakaz wstępu z psem

Ogólnie jest przyjęte, że zarówno w obszarze zabudowanym, jak i poza nim, psy mogą poruszać się bez smyczy wyłącznie w wyznaczonych (i oznaczonych odpowiednią informacją) miejscach.

Zabrania się także wprowadzania psów bez smyczy na teren placu zabaw dla dzieci. Zasady te ustalone zostały w interesie bezpieczeństwa publicznego – psy, które biegają bez smyczy mogą stwarzać zagrożenie dla bawiących się dzieci, ale też dla ruchu ulicznego.

Miejsca, do których wstęp z psami jest wzbroniony, często oznaczone są znakiem z informującym o tym napisem: Verboden voor honden.

Etykieta psa bez smyczy

Wszyscy właściciele psów wiedzą o tym, że ich pupile najbardziej lubią biegać bez smyczy. Widok wesołego, bezgranicznie szczęśliwego psa, także i na nich wpływa pozytywnie. Z myślą o nich utworzono specjalne strefy, w których psy mogą biegać bez smyczy (hondenlosloopgebieden).

Naturalnie istnieje duża szansa, że spotkasz tam innych właścicieli, których psy również biegają bez smyczy. Dlatego każdorazowo musisz ocenić, jak twój pies poradzi sobie w danej sytuacji i w razie potrzeby – na czas zareagować. Nawet, jeśli oznacza to czasowe zapięcie psa na smycz.

Zawsze musisz liczyć się z tym, że psy w grupie zachowują się inaczej, niż gdy są same, w zaufanym domowym otoczeniu. W grupie zawsze znajdzie się osobnik dominujący, a to może prowadzić do nieporozumień i akcji, których właściciele się nie spodziewają.

Pies, którego chcemy puścić luzem, powinien być nauczony reagowania na komendy. W każdym razie musi znać komendę „do mnie”. Bywa, że to jedyna szansa na przywołanie psa, kiedy z daleka zobaczymy, że sytuacja zaczyna wymykać się spod kontroli.

Na plażę

W Holandii możesz zabrać swojego psa na plażę. Musisz jednak stosować się do trzech zasad: sprzątania po psie, zachowania nad nim kontroli i wychodzenia na spacer po plaży w okresach, które na to zezwalają. Z reguły jest to możliwe poza sezonem, mniej więcej od połowy września, do połowy maja. Terminy te mogą się jednak różnić w zależności od plaży (np. od początku października do początku kwietnia), dlatego zawsze sprawdzaj regulamin wstępu na plażę, na którą chcesz wybrać się na spacer.

Oczywiście istnieją też plaże (a raczej ich odcinki), na których twój pupil może biegać wolno przez cały rok. Poświęcimy im wkrótce osobny artykuł.

Do lasu

Pies zapięty na smycz może wejść z tobą prawie wszędzie, chyba, że tablice na danym terenie wyraźnie tego zabraniają. Chodzi np. o łąki, czy miejsca, w których zlokalizowane są siedliska ptaków lub zwierząt, ale czasem także trawiaste wały, na których wypasane są owce. Licz się z tym, że jeśli trafisz na taki obszar, będziesz musiał zawrócić lub obejść go (i nadłożyć wiele kilometrów).

W wielu lasach wyznaczone są specjalne strefy, a nawet specjalnie oznaczone szlaki, na których możesz spuścić psa ze smyczy. Oczywiście przestrzegając opisanych wyżej zasad.

Kary

Za nieprzestrzeganie zakazu wyprowadzania psa bez smyczy, czy nieposprzątanie po swoim pupilu, przewidziano kary administracyjne. Oznacza to, że możemy zapłacić mandat. Wysokość takiej kary różni się, w zależności od gminy. Zazwyczaj kwoty te opiewają na 90 euro w przypadku wyprowadzenia psa bez smyczy na niedozwolonym terenie oraz 130 euro za nieposprzątanie odchodów.

Foto: pixabay.com

Artykuł Na spacer? Tylko z psem! pochodzi z serwisu Moja Limburgia.