Przez kolejne trzy tygodnie nie możesz wychodzić na ulicę po godzinie 21:00 bez uzasadnionego powodu. Rząd zdecydował, że godzina policyjna zostanie przedłużona do środy 3 marca do godziny 04:30. Jest to konieczne z powodu możliwości nowej fali zarażeń koronawirusem. Nowe, bardziej zaraźliwe warianty wirusa w coraz większym stopniu rozprzestrzeniają się na terenie Holandii. Pozostałe obostrzenia również będą kontynuowane. W stopniu, w jakim określono to podczas poprzedniej konferencji prasowej 2 lutego br. Celem lockdownu jest w dalszym ciągu ograniczenie momentów kontaktowych w społeczeństwie. Zgodnie z zasadą, że im mniej takich spotkań, tym mniej zarażeń. W ten sposób rząd chce zapewnić, by w nadchodzących miesiącach szpitale mogły oferować miejsca zarówno dla pacjentów chorych na koronawirusa, jak i wymagających regularnej opieki zdrowotnej.

Godzina policyjna

W trakcie trwania godziny policyjnej masz obowiązek pozostania w domu w godzinach od 21:00 do 04:30. Zabronione jest wychodzenie na zewnątrz bez uzasadnionego powodu. Jeśli takie wyjście jest dla ciebie niezbędne, musisz mieć przy sobie formularz oświadczenia własnego. Jeśli twoje wyjście na zewnątrz uzasadnione jest koniecznością udania się do pracy, musisz dodatkowo zabrać ze sobą oświadczenie pracodawcy. Formularze nie zawsze będą ci potrzebne. Więcej na ten temat pisaliśmy tutaj.

Według informacji przekazanych na konferencji prasowej, wprowadzenie godziny policyjnej i ograniczenie wizyt do maksymalnie jednej osoby dziennie, przyczyniło się do ograniczenia rozprzestrzeniania się koronawirusa. Według badań, współczynnik reprodukcji wirusa (współczynnik R) spadł o około 10%. Wiadomo również, że zaleceń dotyczących godziny policyjnej przestrzega ponad 95% Holendrów.

Co dalej z godziną policyjną?

To, czy zakończenie godziny policyjnej będzie możliwe wcześniej, niż planowany 3 marca br., będzie zależało od rozwoju sytuacji związanej z koronawirusem. Rada Ministrów zdecyduje o tym we wtorek 23 lutego br.

Pakiet wsparcia dla społeczeństwa

Zarówno koronawirus, jak i wprowadzane przez rząd obostrzenia, mają głęboki wpływ na samopoczucie społeczne ludzi oraz ich styl życia. Dlatego rząd pracuje obecnie nad przygotowaniem szerokiego pakietu środków, wspierających i ograniczających szkody w grupach ryzyka. Ogólnie rzecz biorąc obejmuje to:

• lokalne i krajowe działania na rzecz poprawy dobrostanu młodzieży,
• inicjatywy wspierające dorosłych w trudnej sytuacji,
• dodatkowy impuls, by pomóc Holendrom w rozwijaniu zdrowego stylu życia.

Za pomocą tego pakietu wsparcia, rząd chce w jak największym stopniu włączyć się w istniejące inicjatywy gmin, organizacji krajowych i lokalnych. Ale też wolontariuszy i przedsiębiorców kulturalnych. Wkrótce gabinet zaprezentuje dalsze szczegóły, dotyczące pakietu.

Źródło: Rijksoverheid 

Artykuł Godzina policyjna przedłużona z powodu nowej fali zarażeń pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Wycieczki szkolne, sport, lekcje muzyki, korepetycje, czy świętowanie urodzin. Zajęcia w Holandii tak powszechne, że wydaje się, że mogą z nich korzystać wszystkie dzieci. Jednak nie każdy z rodziców może sobie na to pozwolić. Dlatego holenderski rząd przekazuje rocznie 100 milionów euro, by każda gmina mogła stworzyć równe szanse dla wszystkich dzieci.

Holandia jest jednym z najbogatszych krajów na świecie. A jednak aż 378.000 dzieci dorasta tu w rodzinach, które żyją z minimalnego dochodu, na pograniczu ubóstwa. To nie mniej, niż jedno na dziewięcioro dzieci (źródło: Advies opgroeien zonder armoede, SER). Tylko w samej Limburgii jest ich 22.000, o czym pisaliśmy w artykule MEEDOEN in Limburg. Dzieci, które nie mogą uczestniczyć w zajęciach dodatkowych, pozbawione są szans, które dla ich rówieśników są oczywistością. Tymczasem uprawianie sportu, czy też branie udziału w zajęciach kulturalnych pomagają dzieciom w optymalnym rozwoju fizycznym, psychicznym, a także społecznym. Są więc nie tylko bardzo ważne dla rozwoju i przyszłości samego dziecka, ale i dla rodziny, a ostatecznie – całego społeczeństwa. Dlatego, począwszy od roku 2017, holenderski rząd przeznacza każdego roku 100 milionów euro na kreowanie równych szans dla wszystkich dzieci.

Z kwoty tej, 85 milionów euro trafia do poszczególnych gmin, a pozostałe 15 milionów – do dyspozycji Holandii Karaibskiej. Pieniądze mogą zostać przeznaczone m.in. na zakup materiałów szkolnych, zajęcia sportowe (związane z piłką, sportami obronnymi, wodnymi, wymagającymi użycia rakietki i innymi) i kulturalne (zajęcia muzyczne, taneczne, teatralne, itp.), korepetycje, czy wycieczki szkolne.

Dla kogo przeznaczona jest pomoc?

Pomoc kierowana jest do każdej rodziny z niskimi dochodami, w której mieszkają dzieci w wieku od 0 do 18 lat. W szczególności przeznaczona jest dla rodzin pobierających zasiłki, będących w długach lub pobierających minimalne wynagrodzenie.

W czym pomoże gmina?

O finansowe wsparcie należy zwrócić się do swojej gminy. Mogą one zapewnić dodatkowe wsparcie dla rodzin z dziećmi, np. dzięki tzw., Pakietowi dla dzieci (Kinderpakket), który jest zbiorem programów, mających na celu udzielenie pomocy w najpilniejszych potrzebach. Przy tym do najpilniejszych potrzeb zalicza się nie tylko zajęcia dodatkowe, ale też np. kupony na ubrania i lekcje pływania. Gminy mogą też udzielić faktycznego wsparcia finansowego, czy przyznać karty zniżkowe na zajęcia dodatkowe.

To, czy twoja rodzina kwalifikuje się do wsparcia, możesz sprawdzić na stronie internetowej swojej gminy. Znajdziesz tam również informacje na temat tego, w jaki sposób możesz wystąpić o przydzielenie ci takiej pomocy. Pamiętaj, że zarówno warunki, jak i oferta wsparcia mogą różnić się w zależności od gminy.

Warto przy okazji wspomnieć, że niektóre kompanie ubezpieczeniowe zwracają część kosztów za zajęcia sportowe. Więcej informacji na ten temat znajdziesz u swojego ubezpieczyciela.

Pomoc za pośrednictwem fundacji

Wiele gmin współpracuje z fundacjami i stowarzyszeniami, działającymi na rzecz dzieci. One także zapewniają wsparcie, dzięki któremu dzieci mają wyrównane szanse uczestniczenia w życiu społecznym. Pomoc udzielana jest w zakresie zajęć edukacyjnych, sportowych, kulturalnych, wycieczek szkolnych, ale też – organizacji przyjęć urodzinowych.

Udzielaniem finansowego wsparcia dla dzieci z biedniejszych rodzin zajmują się m.in. Leergeld Nederland, Jeugdfonds Sport en Cultuur, Stichting Jarige Job oraz Nationaal Fonds Kinderhulp. Wszystkie te organizacje zrzeszone są w stowarzyszeniu o nazwie Samen voor alle Kinderen. Wniosek o finansowe wsparcie dziecka przez jedną z tych organizacji można złożyć za pośrednictwem strony internetowej stowarzyszenia, albo bezpośrednio na stronach Jeugdfonds Sport en Cultuur oraz Jeugdfonds Sport Limburg. Pamiętajmy jednak, że w tych dwóch ostatnich przypadkach rodzice nie mogą złożyć wniosku sami. Muszą to zrobić przy pomocy pośrednika. Ogólny zarys, przedstawiający zasady takiej partycypacji opisaliśmy wcześniej tutaj.

Należy przy tym zaznaczyć, że wsparcie to dotyczy nie tylko rodziców korzystających z pomocy społecznej. Również rodzice pracujący o niskich dochodach, czy właściciele firm jednoosobowych i freelancerzy, którzy pozostają długo bez zleceń, mogą kwalifikować się do skorzystania z pomocy. Jeśli więc masz wątpliwości, czy należy ci się pomoc, zgłoś wniosek, a skontaktuje się z tobą wolontariusz, z którym wspólnie ocenisz swoje możliwości.

Samen voor alle kinderen zrzesza również pośredników zaangażowanych w wychowanie dziecka, takich jak nauczyciele, doradcy ds. zadłużenia, zespoły sąsiedzkie, czy lekarze rodzinni. Oni również mogą sprawić, by wszystkie dzieci miały równe szanse uczestnictwa w życiu społecznym, bez względu na sytuację materialną rodziców.

W programach oferowanych przez zrzeszone organizacje mogą również brać udział młodzi ludzie w wieku 18 – 21 lat, którzy nie mogą brać udziału w dodatkowych zajęciach, ze względu na trudną sytuację finansową. W takim wypadku sami mogą złożyć wniosek o przyznanie pomocy.

Źródło: Rijksoverheid, Samen voor alle kinderen, Jeugdfonds Sport&Cultuur, Jeugdfonds Sport Limburg

Foto: Pixabay

Artykuł Równe szanse dla wszystkich dzieci pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Podstawowe ubezpieczenie zdrowotne obowiązuje cię, jeśli decydujesz się na pobyt i pracę w Holandii. Przeczytaj, jakie prawa i obowiązki wynikają z tego ubezpieczenia oraz co konkretnie ono obejmuje.

Każdy, kto w Holandii mieszka i pracuje musi posiadać podstawowe ubezpieczenie zdrowotne. To, co znajduje się w takim podstawowym pakiecie ubezpieczenia zdrowotnego (basispakket), określa rząd. Ubezpieczenie podstawowe ma zapewnić pokrycie kosztów niezbędnej opieki medycznej, do której wszyscy mamy prawo.

Poza obowiązkowym ubezpieczeniem podstawowym (basisverzekering) w Holandii istnieje jeszcze dodatkowe i nieobowiązkowe ubezpieczenie uzupełniające (aanvullende verzekering).

Ubezpieczenie podstawowe

Jak wspomnieliśmy, jest to ubezpieczenie obowiązkowe. Oznacza to, że zawrzeć je muszą wszystkie osoby powyżej 18 roku życia, które przebywają w Holandii, pracują tu i płacą podatek od wynagrodzenia.

Co więcej, ubezpieczenie to muszą zawrzeć także te osoby, które posiadają już ubezpieczenie zdrowotne w kraju pochodzenia. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy pracownik podejmuje w Holandii pracę dla zagranicznego pracodawcy i spełnia warunki określone przez Bank Ubezpieczeń Społecznych SVB.

Wyjątek stanowią również osoby, które nie chcą zawrzeć ubezpieczenia zdrowotnego z powodu przekonań religijnych (tzw. gemoedsbezwaren). Te ostatnie jednak, zamiast składki na ubezpieczenie zdrowotne zobowiązane są do opłacenia określonej kwoty na rzecz organów podatkowych. Dlatego osoby takie muszą zarejestrować się w Banku Ubezpieczeń Społecznych (SVB).

Dzieci

Ubezpieczenie podstawowe obowiązuje również dzieci. Jeżeli urodziły się w Holandii, musisz zgłosić je u ubezpieczyciela w ciągu 4 miesięcy od daty narodzin. Rodzice mogą zarejestrować dziecko w ubezpieczalni, w której sami są ubezpieczeni, ale nie jest to obowiązkowe.

Ważne – na ubezpieczenie podstawowe dla dzieci w wieku poniżej 18 lat, nie płaci się składki. Dzieci nie obowiązuje także własne ryzyko. Składka ta zaczyna obowiązywać dopiero od momentu ukończenia przez dziecko 18 roku życia. Od tego momentu zaczyna też obowiązywać własne ryzyko, a twoje dziecko może ubiegać się o zasiłek zdrowotny.

Kiedy się ubezpieczyć?

Obowiązek ubezpieczenia obowiązuje w Holandii od dnia przyjazdu do tego kraju i rejestracji w gminie odpowiedniej do miejsca zamieszkania. Albo też od momentu, w którym migrant zaczyna pracę zarobkową dla holenderskiego pracodawcy. Od tego dnia pracownik może otrzymywać zwrot kosztów za opiekę zdrowotną w ramach podstawowego pakietu ubezpieczenia. Nawet jeśli nie wykupił jeszcze ubezpieczenia zdrowotnego.

Na wykupienie ubezpieczenia zdrowotnego osoba przebywająca w Holandii ma 4 miesiące. Za ten okres winna jest składki, które opłaca po wykupieniu ubezpieczenia zdrowotnego (jeżeli wykupi ubezpieczenie w ciągu tych 4 miesięcy).

Jeżeli wykupi ubezpieczenie zdrowotne po okresie 4 miesięcy nie musi opłacać składek za miniony okres z mocą wsteczną. Ale też nie otrzyma zwrotu kosztów opieki zdrowotnej za okres, w którym nie była ubezpieczona.

Jeżeli zarejestrujesz się w gminie, a nie zawrzesz ubezpieczenia, otrzymasz list z CAK (Centraal Administratie Kantoor). Jest to organizacja działająca z ramienia Ministerstwa Zdrowia, która zajmuje się wprowadzaniem w życie ustaleń finansowych w sektorze opieki zdrowotnej i informacją obywateli. Odpowiada także za to, by każdy w Holandii posiadał ubezpieczenie zdrowotne.

Po otrzymaniu listu z CAK musisz zawrzeć ubezpieczenie zdrowotne w ciągu 3 miesięcy, albo udowodnić, że nie musiałeś się ubezpieczać, np. z powodu przekonań religijnych. Jeżeli tego nie uczynisz, zostaniesz ukarany grzywną. Za niewykupienie podstawowego ubezpieczenia zdrowotnego grozi grzywna w wysokości 386,49 euro. Jeżeli w ciągu kolejnych 3 miesięcy po otrzymaniu pierwszej grzywny nie zapłacisz jej i nie zawrzesz holenderskiego ubezpieczenia podstawowego, otrzymasz kolejną grzywnę, w tej samej wysokości.

Jeżeli nadal nie zawrzesz ubezpieczenia CAK sama zarejestruje cię w firmie ubezpieczeniowej. W takim przypadku organizacja zajmuje z twojej pensji 12-miesięczną składkę w wysokości 130% składki standardowej. Jeżeli nie posiadasz stałych przychodów, otrzymasz do domu formularz wpłaty gotówkowej (acceptgiro).

W okresie, w którym nie byłeś ubezpieczony, będziesz musiał sam pokryć wszelkie koszty ewentualnej opieki medycznej.

Co obejmuje ubezpieczenie podstawowe?

Jak wspomnieliśmy, pakiet ubezpieczenia podstawowego ustalany jest każdego roku przez rząd, dlatego jest taki sam dla każdego ubezpieczyciela.

Rząd ustala również wysokość ryzyka własnego i zasiłku na opiekę zdrowotną. Warto pamiętać, że w przypadku niektórych rodzajów opieki zdrowotnej nie obowiązuje ryzyko własne. Dotyczy to opieki lekarza rodzinnego i opieki położniczej.

Ubezpieczenie podstawowe obejmuje koszty opieki standardowej, do której zalicza się m.in. opiekę lekarza domowego, leczenie i pobyt w szpitalu, koszty większości leków, pomoc psychologiczną (wymagane skierowanie od lekarza domowego), opiekę położniczą i poporodową, opiekę dentystyczną do 18 roku życia, czy rejonową opiekę medyczną.

Dokładny przegląd zawartości pakietu podstawowego ubezpieczenia zdrowotnego znajduje się na stronie internetowej holenderskiego instytutu opieki zdrowotnej Zorginstituut Nederland.

Prawa ubezpieczonego

Wiesz już, że zawarcie podstawowego ubezpieczenia zdrowotnego jest twoim obowiązkiem. Ale jakie wynikają z tego prawa dla ciebie?

Przede wszystkim tzw. obowiązek przyjęcia (acceptatieplicht). Oznacza on, że firmy oferujące ubezpieczenie zdrowotne mają obowiązek objęcia ubezpieczeniem zdrowotnym każdego, kto mieszka w zasięgu ich działalności i chce wykupić ubezpieczenie podstawowe. Nie mogą odrzucić wniosku ze względu na wiek, płeć czy stan zdrowia. Ale uwaga: jeśli ubezpieczyciel zakończył umowę z daną osobą z powodu dopuszczenia się oszustwa lub nie płacenia składek, ma prawo do odmowy ubezpieczenia takiej osoby przez okres 5 lat od zakończenia umowy. W tej sytuacji osoba, która chce się ubezpieczyć, musi złożyć wniosek u innego ubezpieczyciela.

Ubezpieczony ma także prawo do samodzielnego wyboru ubezpieczenia zdrowotnego. Firmy oferujące ubezpieczenie zdrowotne publikują informacje o składkach i warunkach ubezpieczenia na kolejny rok w połowie listopada. Po zapoznaniu się z nimi, masz czas do 1 stycznia, aby zdecydować, czy pozostaniesz przy obecnym ubezpieczycielu, zmienisz go na innego lub dokonasz zmian w polisie. Zmiana ubezpieczyciela poza tym okresem możliwa jest tylko w wyjątkowych sytuacjach.

Ubezpieczenie uzupełniające

Uzupełniające ubezpieczenie zdrowotne to polisa ubezpieczeniowa, którą można wykupić do ubezpieczenia podstawowego dodatkowo. Można wykupić je u innego ubezpieczyciela, niż ten, u którego wykupiliśmy już ubezpieczenie podstawowe. Ubezpieczenie uzupełniające nie jest obowiązkowe, ubezpieczony sam decyduje o tym, czy chce je zawrzeć.

Ale – zważywszy, że ubezpieczenie podstawowe nie obejmuje wszystkiego – na pewno warto je wykupić. Zwłaszcza, jeżeli spodziewasz się zwiększonych wydatków na opiekę zdrowotną, której nie obejmuje pakiet podstawowy. Ubezpieczenie uzupełniające może np. pokrywać koszty opieki stomatologicznej, opieki medycznej za granicą, opiekę ortodontyczną dla dzieci, okulary lub szkła kontaktowe, medycynę alternatywną i wszelkiego rodzaju terapie.

Ubezpieczenie uzupełniające oferuje zazwyczaj kilka pakietów, które stanowią uzupełnienie ubezpieczenia podstawowego. Warunki zwrotu kosztów opieki medycznej określa ubezpieczyciel – rząd nie ma więc na nie wpływu. W przypadku ubezpieczenia uzupełniającego nie obowiązują pojęcia ryzyka i wkładu własnego. Ubezpieczyciel pokrywa czasem część kosztów w ramach wykupionego pakietu, natomiast resztę opłaca ubezpieczony.

Ponieważ każdy ubezpieczyciel oferuje wiele różnych pakietów, bardzo ważne jest, byś wybrał spośród nich taki, który najbardziej pasuje do twoich potrzeb.

Inaczej, niż w przypadku ubezpieczenia podstawowego, ubezpieczyciel może odmówić ci ubezpieczenia uzupełniającego. Na przykład, kiedy często korzystasz z danego rodzaju opieki. W praktyce prawie się to jednak nie zdarza.

Zanim zawrzesz ubezpieczenie uzupełniające upewnij się, czy zwrot kosztów za daną opiekę medyczną będzie wyższy, niż opłacana przez ciebie składka. Nie zawsze jest to oczywiste. Pamiętaj też o tym, że zawarcie ubezpieczenia dodatkowego nie oznacza automatycznie, iż ubezpieczyciel pokryje wszystkie koszty leczenia. Przeważnie określa on z góry ilość zabiegów lub maksymalną kwotę zwrotu za jeden zabieg. I jeśli potrzebujesz ich więcej, będziesz musiał pokryć wydatki z własnej kieszeni.

Foto: pixabay.com

Artykuł Ubezpieczenie zdrowotne: prawa i obowiązki pochodzi z serwisu Moja Limburgia.