W zakresie ubezpieczeń zdrowotnych, rok 2019 przyniesie nam wiele zmian. Właściwie jedyne, co pozostanie niezmienne, to wysokość ryzyka własnego (eigen risico), które, podobnie jak w roku 2018, wynosić będzie 385 euro. Na szczęście dla osób o mniejszych możliwościach finansowych, odpowiednio dostosowany zostanie zasiłek zdrowotny (de zorgtoeslag). Zmieni się również zakres pakietu podstawowego (het basispakket), który wzbogacony zostanie o świadczenia dodatkowe (aanvullende dekkingen). Te ostatnie różnią się w zależności od ubezpieczyciela dlatego warto zorientować się w tym, która z ofert najbardziej nam odpowiada. I ewentualnie przenieść swoje ubezpieczenie do innej firmy ubezpieczeniowej.

Co się zmienia w ubezpieczeniu zdrowotnym 2019?

Przede wszystkim wzrośnie składka na ubezpieczenie zdrowotne. To pierwsze na co musisz zwrócić uwagę, ponieważ składka ta zależna jest od firmy ubezpieczeniowej, rodzaju posiadanego ubezpieczenia i ryzyka własnego.

Średni wzrost ubezpieczenia podstawowego wyniesie w 2019 roku 6,41 euro miesięcznie (76,92 w skali roku). Przy ryzyku własnym w wysokości 385 euro, na podstawie 65 polis zdrowotnych, daje to średnią składkę na ubezpieczenie zdrowotne w wysokości 119,34 euro miesięcznie. Warto dodać, iż w ubiegłym roku składka ta wynosiła 111,93 euro.

Dobra wiadomość: ponieważ wzrośnie premia za podstawowy pakiet ubezpieczeń zdrowotnych, podwyższona zostanie kwota zasiłku zdrowotnego. Dzięki temu osoby o niższych dochodach również będą mogły korzystać z potrzebnej opieki zdrowotnej. Jednoosobowe gospodarstwa domowa mogą liczyć na maksymalnie 94 euro, natomiast gospodarstwa wieloosobowe otrzymają 281 euro. Ale uwaga: to, czy masz prawo do zasiłku, zależeć będzie od twojego łącznego dochodu. Możesz to obliczyć tutaj.

To, co objęte jest ubezpieczeniem podstawowym, określane jest przez holenderski rząd. Teoretycznie nie ma tu wielu zmian, ale w pakiecie podstawowym pojawiło się kilka nowych zwrotów kosztów leczenia. Natomiast to, co obejmują świadczenia dodatkowe, różni się w zależności od ubezpieczyciela, dlatego zalecamy porównanie poszczególnych ofert.

Nowością jest zmaksymalizowanie wkładu własnego (eigen bijdrage) na poziomie 250 euro oraz cofnięcie refundacji na paracetamol 1000 mg oraz suplementy żywieniowe. Zostanie również rozszerzony podstawowy pakiet ubezpieczeniowy. Pojawią się m.in.:

• prawo do zwrotu kosztów dla osób z otyłością, w ramach programu Gecombineerd Leefstijl Interventieprogramma, GLI)
• refundacja terapii ruchowej dla pacjentów z COPD (przewlekłą obturacyjną chorobą płuc)
• maksymalna kwota wkładu własnego na leki uwzględnione w systemie refundacji, wyniesie 250 euro.

Do kiedy możesz zmienić ubezpieczenie?

Jeżeli zdecydujesz się na zmianę ubezpieczenia, możesz to zrobić od momentu ogłoszenia przez ubezpieczycieli wysokości składek na ubezpieczenie zdrowotne. W tym roku jest to okres od 13 listopada do 31 grudnia br. Jeśli zdecydowałeś się na dokonanie zmiany w tym okresie, nie musisz się martwić o składanie wypowiedzenia umowy u starego ubezpieczyciela. W momencie, gdy zostaniesz zaakceptowany przez nowego ubezpieczyciela, ten automatycznie anuluje twoją starą polisę do 31 grudnia br. Oznacza to, że twoje stare ubezpieczenie, włączając w to wszystkie świadczenia i składki, również będzie działało do 31 grudnia br.

Jeśli chcesz zmienić ubezpieczyciela później, możesz to zrobić do końca lutego 2019 roku. Ale uwaga: aby móc to zrobić musisz anulować stare ubezpieczenie najpóźniej 31 grudnia, a o nową polisę wystąpić najpóźniej 31 stycznia nowego roku kalendarzowego. I musisz sam się o to zatroszczyć.

Zmiana ubezpieczenia po 1 stycznia kolejnego roku możliwa jest tylko w uzasadnionych przypadkach. Należą do nich: ukończenie 18 r.ż., zakończenie służby wojskowej, rozwód, zakończenie ubezpieczenia kolektywnego (np. w związku z upadkiem firmy) oraz w przypadku dokonania korekty warunków polisy przez ubezpieczyciela. Ale też kiedy przeprowadzisz się do Holandii z innego kraju i nie posiadasz jeszcze holenderskiego ubezpieczenia oraz kiedy mieszkasz za granicą, a podatki płacisz w Holandii.

Czy możesz zmienić lub anulować nowe ubezpieczenie?

Może się zdarzyć, że po zawarciu nowego ubezpieczenia chcesz z jakiegoś powodu je zmienić lub anulować. Możesz to zrobić, pod warunkiem, że stanie się to w ciągu (przewidzianych w prawie) 14 dni od otrzymania swojej polisy. Jeśli zrobisz to w wymienionym wyżej terminie, zmiana ta nie będzie pociągać za sobą żadnych kosztów.

Czy zmieniając ubezpieczyciela i polisę musisz zmienić świadczeniodawców?

Każdego roku zakłady ubezpieczeń zdrowotnych zawierają nowe umowy ze szpitalami na temat zwrotu kosztów opieki zdrowotnej. Jest więc możliwe, że dotychczas zakontraktowani świadczeniodawcy opieki zdrowotnej ulegną zmianie. A to oznacza, że być może nie będziesz już mógł korzystać z usług swojego lekarza, czy szpitala. Dlatego zanim zawrzesz nowe ubezpieczenie zdrowotne, dokładnie sprawdź, które placówki zdrowia mają podpisane kontrakty z nowym ubezpieczycielem.

Czy zmiana w obszarze ubezpieczeń zdrowotnych ma sens?

Pod koniec roku kalendarzowego możesz zmienić swoje ubezpieczenie. Możesz albo zmienić warunki swojej polisy u starego ubezpieczyciela, albo w ogóle zmienić ubezpieczyciela.

Jeżeli tego nie zrobisz, twoje obecne ubezpieczenie zostanie automatycznie przedłużone, a to oznacza, że akceptujesz nową składkę i warunki.

Pamiętaj jednak, że przy dobrze przemyślanej zmianie, możesz zaoszczędzić nawet kilkaset euro. Przede wszystkim dlatego, że zmieniając ubezpieczyciela oszczędzasz na składce. Jak wspomniano wcześniej, jej wysokość znacznie różni się pomiędzy poszczególnymi zakładami ubezpieczeń. Innym powodem zmiany ubezpieczenia mogą być niedopasowane świadczenia dodatkowe. Wybierając takie świadczenia, które pasują dokładnie do twojej obecnej sytuacji, płacisz tylko za to, czego potrzebujesz. I wreszcie powodem zmiany może być twoje niezadowolenie z oferowanych usług czy świadczeń.

Zanim jednak zdecydujesz się na zmiany, dokładnie zastanów się nad tym, czego właściwie potrzebujesz i który z ubezpieczycieli oferuje najlepszy dla ciebie pakiet ubezpieczeniowy. A to niełatwe zadanie, dlatego polecamy skorzystanie z jednej z licznych wyszukiwarek internetowych, np. Prijsvergelijk, Zorgwijzer, Overstappen, Zorgkiezer, czy ZorgverzekeringWijzer.

Źródło: Rijksoverheid, Zorgwijzer, ZorgverzekeringWijzer

Foto: Pixabay

Artykuł Zmiana ubezpieczenia zdrowotnego 2019 pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Jeśli właśnie poszukujesz pracy, koniecznie wybierz się do Roermond! DESIGNER OUTLET ROERMOND POSZUKUJE 1200 NOWYCH PRACOWNIKÓW, informuje Financieel Dagblad, cytowany przez 1limburg. W związku z planami dotyczącymi rozwoju centrum handlowego, na miejscu dostępnych jest aż 371 wakatów. Dla tych, którzy dobrze znają język niderlandzki i niemiecki czeka praca w sklepach, ale jest też wiele wakatów dla nieznających języka, np. w magazynach.

Oczywiście są także inne, łatwiejsze sposoby na zdobycie sporej kwoty pieniędzy, np. wygrana w loterii. Trzeba jeszcze tylko chcieć… ją odebrać. W jednym ze sklepów Primera w Venlo, sprzedano lot, który gwarantuje wygraną w wysokości 200 tysięcy euro, pisze 1limburg. Problem w tym, że jak dotąd NIKT NIE ZGŁOSIŁ SIĘ PO WYGRANĄ! Czy można być aż tak zapominalskim? Kto wie, może los uśmiechnął się właśnie do ciebie?

Pozostajemy w sferze pracy i zarobków. Tym razem jednak dużo mniej pozytywna informacja. Okazuje się bowiem, że długo zapowiadana okazja, przeszła naszej prowincji koło nosa. Jak donosi 1limburg, GIGANT SPRZEDAŻY INTERNETOWEJ WYDAJE SIĘ IGNOROWAĆ LIMBURGIĘ. Rozmowy mające na celu zachęcić chińskiego giganta do umiejscowienia w prowincji centrum dystrybucji Alibaba, trwały od minionego lata. Niestety wygląda na to, że ubiegające się o to holenderskie miasta Maastricht i Weert, przegrały konkurencję z belgijskim Luik.

POLICJANCI LICZYLI W NOCY OWCE, czytamy na profilu mediów społecznościowych Politie Heuvelland. Tytuł tyleż śmieszny, co – wydawałoby się – nieprawdopodobny. A jednak. W nocy z poniedziałku na wtorek stado owiec wydostało się na zjazd z autostrady A79 na wysokości Meerssen. Bezbronne owieczki stwarzały zagrożenie dla siebie i uczestników ruchu drogowego, dlatego policjanci musieli szybko przystąpić do akcji. Na szczęście owce udało się zapędzić z powrotem na łąkę. Wszystkie.

Kto mieszka w Venlo i lubi bawić się w popularnych miejscach, ma szczęście. Tamtejszy PUB DE KLEP ZNALAZŁ SIĘ W PIERWSZEJ DZIESIĄTCE RANKINGU CAFÉ TOP 100, organizowanego przez Misset Horeca, pisze 1limburg. Lokal zajął 4 miejsce. W pierwszej dziesiątce znalazł się jeszcze inny limburski pub, Tapperie De Gats z Sittard. Ogółem na liście wyróżnionych zostało aż 12 pubów. Chcesz wiedzieć, o które chodzi? Czytaj tutaj.

Artykuł Środa, 14 listopada w limburskich mediach pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

W KAMPUSIE IT W HEERLEN ROZPOCZĘŁY SIĘ SZKOLENIA DLA POSZUKUJĄCYCH PRACY. Uczestnicy kursów Train4SmartServices otrzymają lekcje praktyczne i teoretyczne, które mają sprawić, że w ciągu półtora roku będą gotowi do pracy w branży IT. Po odbyciu szkolenia, będą mogli podjąć pracę na stanowisku programisty. Obecnie jest bardzo duże zapotrzebowanie na nowych pracowników w tym sektorze. Szczegóły na stronie 1limburg.

W Limburgii ROZPOCZĘŁY SIĘ BADANIA NAD WZROSTEM ILOŚCI WÓD KOPALNIANYCH. Eksperci zbadają m.in. wpływ tego wzrostu na wody gruntowe. W sumie w różnych miejscach Limburgii Południowej rozmieszczono siedem takich punktów pomiarowych. Stanowią one część badań zleconych przez holenderskie Ministerstwo Gospodarki, w zakresie skutków wydobycia węgla w prowincji, pisze 1limburg.

Jeśli dawno nie byłeś w kościele, a czujesz, że chciałbyś do niego wrócić, będziesz miał na to szanse w najbliższą niedzielę. Okazuje się bowiem, iż 16 września KOŚCIOŁY OTWORZĄ DRZWI DLA „ZAGUBIONYCH CÓREK I SYNÓW”. Akcja wzorowana jest na angielskim przedsięwzięciu o nazwie Back to Church i ma zasięg krajowy. Jej zadaniem jest przyciągnięcie do kościoła wiernych, którzy od dawna nie odwiedzali murów kościelnych i coraz mniej łączy ich z wiarą. O szczegółach melduje De Limburger.

Chociaż medialny obraz dzisiejszego społeczeństwa jest raczej negatywny, co jakiś czas słyszymy o wydarzeniach, które pozwalają zachować wiarę, że wśród nas są jeszcze osoby chętne do bezinteresownej pomocy. Według informacji zamieszczonej przez 1limburg, w miejscowości Beek złodziej zerwał torbę z ramienia 73-letniego mężczyzny. Zdarzenie widział pracujący niedaleko BUDOWLANIEC, KTÓRY RZUCIŁ SIĘ W POGOŃ ZA ZŁODZIEJEM I ODZYSKAŁ TORBĘ.

Od jakiegoś czasu Limburgia ma nowych mieszkańców, ale nie wszyscy są z tego zadowoleni. W okolicach Maastricht pojawiły się szopy, które zakłócają spokój tamtejszych mieszkańców – zaatakowały już kobietę i kilka królików. Dlatego ROZGORZAŁA DYSKUSJA O TYM, CO ZROBIĆ Z SZOPAMI. Jedną z opcji jest odstrzał, ale sprzeciwia mu się Partia dla Zwierząt. Co będzie z niechcianym gościem? Czytaj na portalu 1limburg

.

TYSIĄĆ EURO NAGRODY ZA SKRADZIONY SAMOLOT. A konkretnie za wrak samolotu, należącego do artystki z Arcen, Roosje Gommers. Służący, jako dekoracja wielu festiwali wrak, został skradziony we wtorek wieczorem z parkingu w Maasmechelen. Ostatnio widziano go na autostradzie A2 w kierunku Roermond, na wysokości Echt. O szczegółach sprawy przeczytasz na portalu De Limburger.

Artykuł Czwartek, 13 września w limburskich mediach pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Tanie mieszkania socjalne pod wynajem, cieszą się w Limburgii dużym zainteresowaniem. Kto może się o nie starać i jak zakwalifikować się do takiego wynajmu? Ale też: co to są mieszkania socjalne i gdzie ich szukać? O tym, w dzisiejszym artykule.

Mieszkania socjalne pod wynajem (sociale huurwoningen), to inaczej tanie mieszkania wynajmowane osobom, które nie mają wystarczających środków finansowych, by wynająć nieruchomość w wolnym sektorze. Maksymalna kwota za ich wynajem wynosi w 2018 roku 710,68 euro za miesiąc. Pieczę nad zgodnością oferty i zapotrzebowania na wszelkiego rodzaju nieruchomości sprawuje Prowincja Limburgia, która dba o to, by każdy mógł mieszkać w takiej nieruchomości, która pasuje do jego życzeń, sytuacji rodzinnej i posiadanych finansów.

Prowincja Limburgia zleciła przeprowadzenie badania sytuacji mieszkaniowej w sektorze wynajmu. Z powstałego raportu wynika, iż w Limburgii istnieje duży niedobór tanich mieszkań, w których czynsz nie przekraczałby kwoty 618 euro. Wynika to częściowo ze wzrostu czynszów, jak i sprzedaży oraz rozbiórki domów.

Dlatego, aby móc zakwalifikować się do wynajmu mieszkania socjalnego, trzeba spełniać określone warunki.

Warunki uzyskania mieszkania socjalnego w spółdzielni mieszkaniowej

Aby móc zakwalifikować się do mieszkania socjalnego w spółdzielni mieszkaniowej (woningcorporatie), musisz spełniać określone warunki. Przede wszystkim musisz zarejestrować się w organizacji, która jest odpowiedzialna za przydział mieszkań socjalnych w twojej gminie. Informację o tym, które to są organizacje, uzyskasz w swojej gminie.

Gmina jest też odpowiednim urzędem do wydania zezwolenia na zamieszkanie (huisvesting vergunning), jeżeli zostaniesz o takie poproszony. Gmina może zażądać, abyś mieszkał, pracował lub studiował w miejscu, w którym chcesz wynająć mieszkanie socjalne. Pamiętaj jednak, że zasady te mogą różnić się w zależności od gminy.

Wymogami, które często stawiają spółdzielnie mieszkaniowe, są na przykład wielkość rodziny i minimalny poziom dochodów. Te ostatnie nie mogą być zbyt wysokie. Każdego roku spółdzielnie mieszkaniowe muszą przeznaczać co najmniej 80% wolnych mieszkań socjalnych pod wynajem dla gospodarstw domowych z dochodem nie przekraczającym 36.798 euro (w 2018 roku). Kolejne 10% spółdzielnie mogą przeznaczyć dla wynajmujących o wyższych dochodach.

Droższe mieszkania nie dla każdego

Jeśli masz niskie dochody, spółdzielnie mieszkaniowe mogą odmówić ci droższych (o wyższym standardzie) mieszkań socjalnych. W ten sposób rząd chce zapobiec sytuacji, w której osoby z niskimi dochodami zamieszkują w zbyt drogich mieszkaniach i w ten sposób popadają w długi. Dotyczy to nieruchomości z czynszem powyżej tzw. limitu granicznego w dodatku do czynszu. W roku 2018 wynoszą one: 5 597,30 euro dla jedno- lub dwuosobowych gospodarstw domowych oraz 6.640,14 euro dla gospodarstw domowych powyżej dwóch osób.

Kryteria pilności dla mieszkalnictwa socjalnego

W przypadku mieszkań socjalnych przeznaczonych pod wynajem, niektóre z osób oczekujących mogą liczyć na pierwszeństwo wyboru, na podstawie tzw. kryteriów pilności (urgentiecriteria). Jeżeli w twojej gminie istnieje rozporządzenie o mieszkalnictwie (huisvestingsverordening), to znajduje się w nim również zapis, dotyczący kryteriów pilności. Jeśli natomiast gmina nie posiada takiego rozporządzenia, prawo do ustalenia zasad kryteriów pilności ma właściciel nieruchomości.

Do kryteriów pilności zalicza się m.in.: wskazania medyczne, wskazania społeczne (np. kiedy obecne miejsce zamieszkania staje się zbyt małe w stosunku do wielkości rodziny), wiek (kiedy obecne miejsce zamieszkania przestaje być odpowiednie i/lub bezpieczne ze względu na zaawansowany wiek), czy odległość pomiędzy miejscem zamieszkania, a miejscem pracy.

Jak szukać mieszkania socjalnego?

Wiele z nieruchomości przeznaczonych pod wynajem zarządzanych jest przez spółdzielnie mieszkaniowe. Ich oferta składa się przede wszystkim właśnie z mieszkań socjalnych. Jeżeli chcesz wynająć mieszkanie przez taką spółdzielnię musisz zarejestrować się, jako szukający nieruchomości. W Limburgii możesz to m.in. zrobić na stronie Thuis in Limburg – jest to miejsce, w którym współpracują największe spółdzielnie mieszkaniowe, działające na tym terenie. Po zarejestrowaniu się, możesz od razu reagować na dostępne do wynajmu nieruchomości. Uwaga – nie wszystkie spółdzielnie mieszkaniowe związane są z wymienioną wyżej stroną. Pozostałe znajdziesz wpisując w wyszukiwarkę hasło woningcorporaties Limburg. Oczywiście, aby zarejestrować się w spółdzielni niezrzeszonej w ramach Thuis in Limburg, musisz skorzystać ze strony internetowej wybranej spółdzielni. Oferty innych właścicieli mieszkań znajdziesz również na stronach Pararius, Funda, Woonpleinlimburg, czy Jaap.

Źródła: Rijksoverheid, Provincie Limburg

Foto: Pixabay

Artykuł Kto może się starać o mieszkanie socjalne? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Co słychać w limburskich mediach? W dzisiejszym przeglądzie wiadomości z Limburgii m.in. o: uzbrojonym mężczyźnie w Vaals, problemach językowych w Weert, ostrzeżeniu dla sklepu zoologicznego i nowych placach zabaw dla psów, a także odnalezieniu unikalnych, historycznych zdjęć lotniczych Limburgii.

POLICJA OSTRZEGA PRZED UZBROJONYM MĘŻCZYZNĄ W VAALS, informuje portal 1limburg. Na razie nie podano szczegółów w kontekście ścigania poszukiwanego przez policję. Według opisu chodzi o mężczyznę o wzroście 180 centymetrów, noszącego długie włosy i ubranego w kolorową koszulę i niebieskie spodnie oraz okulary przeciwsłoneczne. Mężczyzna był widziany na ulicy Grensstraat w Vaals, która przebiega dosłownie na granicy pomiędzy Holandią, a Niemcami. Mężczyzna może być uzbrojony, dlatego policja prosi o niezbliżanie się do niego i niezwłoczne powiadomienie służb (numer alarmowy 112).

W nadchodzących latach WEERT ZAJMIE SIĘ PROBLEMAMI JĘZYKOWYMI WŚRÓD MŁODZIEŻY. Będzie to możliwe dzięki zwiększeniu przez rząd środków finansowych na ten cel. Już od przyszłego roku gmina planuje zwiększenie ilości tzw. klas przejściowych, utworzenie dodatkowych grup językowych, ale też dodatkowych zajęć dla rodziców. Planowane są też zajęcia pozalekcyjne, mające na celu promowanie zdrowego życia, samodzielności oraz zwiększenia udziału dzieci i ich rodziców w kulturze i społeczeństwie. Więcej informacji na stronie De Limburger.

Dobra wiadomość dla właścicieli psów w jednej z limburskich gmin. Jak informuje De Limburger, PSY Z GMINY GENNEP OTRZYMAJĄ NOWE PLACE ZABAW. Nowe miejsca zabaw dla czworonogów pojawią się w trzech należących do gminy miejscach: Milsbeek, Heijen i Ottersum. Miejsca zabaw dla psów powstały w uzgodnieniu z mieszkańcami, którzy informowali o swoich potrzebach. O szczegółach przeczytasz tutaj.

Pozostajemy jeszcze w świecie zwierząt, choć ta wiadomość nie jest już tak optymistyczna. Okazuje się bowiem, że SKLEP ZOOLOGICZNY W BEEK DOSTAŁ OSTRZEŻENIE OD POLICJI DS. ZWIERZĄT. Powodem zainteresowania służb, były reklamy sklepu, zamieszczane na Marktplaats. Z zamieszczanych zdjęć wynikało, że zwierzęta trzymane są w niewłaściwych warunkach (m.in. w zbyt małych klatkach). Po przybyciu na miejsce okazało się, że również nie wszystkie z certyfikatów dotyczących zdrowia zwierząt były zgodne z wymogami prawa. Część zwierząt została odebrana sprzedawcy, pisze De Limburger.

ZNALEZIONO UNIKALNE, HISTORYCZNE ZDJĘCIA LOTNICZNE LIMBURGII, głosi tytuł artykułu opublikowanego w De Limburger. Zdjęcia odnalazł Holenderski Instytut Historii Wojskowej i zamieścił je w Internecie. Zostały wykonane przez żołnierzy niemal wiek temu. Przedstawiają unikalne ujęcia znanych limburskich miejscowości, w tym m.in. Arcen, Born, Echt, Hoensbroek, Maastricht, Venlo, czy Weert. W artykule zamieszczono również link do wszystkich odnalezionych zdjęć.

Wygląda na to, że ZAOSTRZA SIĘ KONFLIKT W FIRMIE VDL NEDCAR W BORN. Przypominamy, że firma boryka się z problemem dużych opóźnień produkcyjnych, za które obarcza m.in. strajkujący personel. Dlatego dyrekcja postanowiła wprowadzić obowiązkowe, weekendowe zmiany dla pracowników. Decyzja wywołała oczywiście niezadowolenie pracowników. Teraz do akcji wkraczają również związki zawodowe, które w obronie praw pracowników zapowiadają… kolejne strajki. Ale też proponują inne rozwiązanie konfliktu, który zaczyna wymykać się spod kontroli. Jakie? Przeczytasz o tym na stronie De Limburger.

W środę wieczorem policja dostała powiadomienie, że MĘŻCZYZNA Z VELDEN GROZI WYSADZENIEM SWOJEGO DOMU. Na szczęście na miejscu okazało się, że mężczyzna nie posiada materiałów wybuchowych. Według portalu 1limburg  mężczyzna znany jest policji ze swoich wcześniejszych ekscesów, a motywem obecnego zamieszania mają być problemy osobiste.

Artykuł Czwartek, 30 sierpnia w limburskich mediach pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Na początku lipca Holandia wprowadziła zakaz używania kolczatek. Jest to ważne prawo, które ma na celu zagwarantowanie zdrowia i dobra zwierząt. Stosowania kolczatek zabrania się nie tylko w stosunku do psów, ale także innych zwierząt.

Nowe zapisy pojawiły się w „Ustawie o zwierzętach” i weszły w życie 1 lipca br. Stanowi ona o tym, iż zabronione jest maltretowanie lub zaniedbywanie zwierząt. Dodano też zapis, że użycie kolczatki, a nawet tylko zakładanie jej zwierzętom, będzie traktowane jako znęcanie się nad zwierzętami.

Zakaz znęcania się nad zwierzętami

Artykuł 2.1. „Ustawy o zwierzętach”, ustanawia zakaz stosowania przemocy wobec nich. Natomiast art. 1.3. tzw. „Postanowienia dotyczącego posiadaczy zwierząt”, będącego przedmiotem tej ustawy, przytacza szereg konkretnych zachowań, które określa się jako okrucieństwo wobec zwierząt. Zabrania m.in. kopania i bicia psa.

Teraz dodano tam zapis mówiący o tym, że stosowanie, uwiązywanie lub prowadzenie zwierzęcia na smyczy, przymocowanej do rzeczy lub przedmiotu z ostrymi wypukłościami, który może temu zwierzęciu zadać ból, począwszy od 1 lipca br. zostało w Holandii zabronione. Zakaz ten obejmuje tzw. kolczatki – obroże z ostrymi kolcami, wykonywane głównie z metalu lub tworzywa sztucznego, których zadaniem jest kłucie zwierzęcia w szyję. Tym samym zabrania się także stosowania obroży zbliżonej do kolczatki (tzw. łańcuszka dławiącego), której celem jest kontrola psa trzymanego na smyczy i wyeliminowania niepożądanych zachowań, jak np. ciągnięcie smyczy.

Obroże elektroniczne

Prawo ustanowione 1 lipca br., niestety nie obejmuje zakazu stosowania obroży elektronicznych, tj. takich, które korygują zachowanie psa poprzez wysyłanie statycznych impulsów elektrycznych, dźwięków i wibracji. Rząd tłumaczy opóźnienie zapowiadanego od dawna zarządzenia, koniecznością przeprowadzenia dalszych ekspertyz. W tej chwili użycie obroży elektronicznej jest bowiem dozwolone wyłącznie w uzasadnionej sytuacji. Chodzi np. o doprowadzenie do zmiany zachowania psa, mającej na celu zapobieżenie zagrożenia dla ludzi lub innych zwierząt. A w takim razie obroża elektroniczna może być używana wyłącznie przez osoby do tego uprawnione, które mogą wykazać, że używają jej profesjonalnie i odpowiedzialnie. Rząd rozważa w tej chwili dokładną interpretację wymogu, dotyczącego przyznawania opisanych wyżej kompetencji.

Jak korygować psa?

Obroże kolczatki, łańcuszki dławiące, czy obroże elektroniczne, wydają się łatwym wyjściem dla osób, które nie są w stanie poradzić sobie z psem. Jednak oprócz kwestii sprawiania zwierzęciu bólu, nie są one skuteczne – ich działanie jest krótkotrwałe, bo zwierzę reaguje na ból i niczego pozytywnego się nie uczy. Dodatkowo prowokowanie bólu, podczas gdy pies skupia się na czymś neutralnym, to otwarta brama do problemów behawioralnych, począwszy od stanów lękowych psa, do agresji. To właściciel jest odpowiedzialny za zachowanie psa, dlatego musi podjąć wysiłek, aby go wyszkolić i konsekwentnie uczyć pożądanego zachowania. Najlepiej oczywiście zgłosić się na kurs, ale można też szkolić psa samodzielnie, w oparciu o ogólnie dostępną literaturę z tego zakresu.

Kary i konsekwencje

Nie wszyscy właściciele psów wiedzą już o wprowadzonych zmianach w prawie, dotyczących kolczatki. Dlatego, jeśli zobaczysz psa prowadzonego w takiej obroży, najpierw porozmawiaj z jego właścicielem i poinformuj go o zmianach.

To także powód, dla którego kary za niezastosowanie się do zmiany w prawie nie będą wymierzane natychmiast. Przepisy zakładają, iż najpierw właściciele zwierząt zostaną pouczeni o złamaniu prawa. Jeśli jednak nadal będą postępować źle, poniosą konsekwencje.

Jeśli nie masz odwagi, by porozmawiać z właścicielem psa w zakazanej obroży (ze względu np. na wygląd właściciela lub strach przed psem), zadzwoń na numer 114. Jest to numer alarmowy służący do ratowania zwierząt. Powinniśmy na niego dzwonić widząc (zranione) zwierzę w potrzebie, zwierzę znajdujące się w niebezpieczeństwie lub stwarzające niebezpieczeństwo dla siebie, ludzi lub innych zwierząt.

Co dzieje się po dokonaniu zgłoszenia?

Dzwoniąc pod numer 114 i dokonując zgłoszenia, dotyczącego znęcania się lub zaniedbania zwierząt uruchamiamy działanie. Jakie ono będzie, zależy od każdorazowego zapoznania się z daną sytuacją. Jeżeli nie jest konieczna natychmiastowa interwencja, do akcji wkraczają pracownicy ds. ochrony zwierząt. Jeżeli interwencja jest konieczna, zgłoszony problem zostaje przekazany policji dla zwierząt. Jeśli ta oceni, że zostało naruszone prawo, powstaje oficjalny, pisemny raport, zawierający opis zdarzenia (proces verbaal) i ewentualne postępowanie karne.

Holenderskie prawo przewiduje kary za znęcanie się nad zwierzętami lub zaniedbanie ich. I tak maksymalna kara więzienia wynosi trzy lata pozbawienia wolności, a maksymalna kara pieniężna – 19.500 euro. Dodatkowo, na podstawie art. 14c, ustęp 3 pkt 5 kodeku karnego, sędzia może nałożyć na skazanego w wyroku warunkowym, zakaz trzymania jednego lub większej ilości zwierząt.

Oczywiście prawdopodobieństwo, że za notoryczne łamanie przepisów związanych z noszeniem kolczatki, zostanie wymierzony najwyższy wymiar kary, jest znikome. Jednak trzeba liczyć się z tym, że wysokość grzywny będzie prawdopodobnie ustalana indywidualnie. Jeśli więc wielbicieli kolczatek nie przekonuje argument humanitarny, powinni zapamiętać, że kolczatka może zaboleć nie tylko ich psa, ale i ich kieszeń.

Źródło: Koninklijke Hondenbescherming, Besluit houder van dieren, Politie.nl

Foto: Pixabay

Artykuł Holandia zakazała używania kolczatek pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Praca w wakacje opłaca się bardziej, niż kiedykolwiek. Tym samym zwiększa się liczba młodych osób, które postanawiają spędzić wakacje pracując. W artykule o zasadach, które gwarantują młodym pracownikom ochronę w pracy.

Związek zawodowy FNV Jong  przedstawił właśnie swój roczny raport, dotyczący pracy podejmowanej przez młodych ludzi w wakacje. Wynika z niego, że – w porównaniu z rokiem 2017 – w tym roku nieznacznie wzrosła liczba młodych osób pracujących w trakcie przerwy wakacyjnej. Z raportu wynika, że w Holandii pracę w okresie wakacji podejmują trzy na cztery osoby niepełnoletnie.

Najpopularniejszymi sektorami pracy wakacyjnej są handel detaliczny/sklep (24%), hotelarstwo (18%) oraz opieka zdrowotna (15%). Wzrosły również stawki godzinowe, a średnia stawka godzinowa jest nawet najwyższa od 2010 roku i wynosi 8,69 euro. Najbardziej opłacalna jest praca w sektorze sprzątania (11,94 euro), opieki (11,06 euro) oraz biurowym (10,18 euro).

Raport pokazał również, że wielu pracowników wakacyjnych nie jest dobrze poinformowanych o swoich prawach i obowiązkach. Aż 56% z nich sądzi, że nie ma prawa do dodatku wakacyjnego. Młodzi ludzie są również słabo poinformowani o układzie zbiorowym pracy, strukturze budowy liczby dni wolnych, a także maksymalnej kwocie, którą mogą zarobić. Wprawdzie do odpowiedniego poinformowania młodych ludzi o ich prawach i obowiązkach zobligowani są pracodawcy, ale praktyka pokazuje, że nie zawsze tak się dzieje.

Pracownik wakacyjny

Przez pracowników wakacyjnych rozumie się uczniów i studentów, którzy wykonują pracę tymczasową podczas wakacji letnich i nie wykonują pracy ciągłej na zlecenie agencji pośrednictwa pracy. Oznacza to, że osoby wykonujące pracę wakacyjną są często niepełnoletnie. A wobec tego, pracodawcy mają do czynienia z odrębnymi wobec tych pracowników przepisami.

Pracownicy wakacyjni, podobnie jak wszyscy inni pracownicy, mają co najmniej prawo do ustawowego wynagrodzenia minimalnego (dla pracowników niepełnoletnich) oraz dodatku wakacyjnego w wysokości 8% wynagrodzenia brutto. Jeżeli pracownikowi wakacyjnemu wypłaca się wynagrodzenie zgodnie z układem zbiorowym pracy NBBU, dodatek urlopowy może być wypłacony wraz z wynagrodzeniem.

Czas pracy

Ile godzin mogą pracować pracownicy wakacyjni? Czy mają prawo do dodatku wakacyjnego? I ile, określony jako siła wakacyjna pracownik, może zarobić, aby nie kolidowało to z zasiłkiem rodzinnym na wychowanie dziecka (kinderbijslag)?

W wakacje pracodawca może zatrudnić już dzieci w wieku od trzynastego roku życia, ale musi pamiętać o tym, że nie może zlecić im każdego rodzaju pracy. Jakie więc zasady obowiązują w przypadku zatrudniania niepełnoletnich pracowników? Aby odpowiedzieć na to pytanie, trzeba najpierw zastanowić się, ile potencjalny pracownik ma lat. W Holandii niepełnoletnich pracowników wakacyjnych podzielono bowiem na trzy grupy wiekowe.

Dzieci (13 i 14 lat)

Pracownicy wakacyjni w tym wieku mogą w zasadzie wykonywać jedynie prace pomocnicze, jak na przykład mycie samochodu, czy pilnowanie dziecka. Mogą również pomagać w sklepie, czy w gospodarstwie swoich rodziców, pod warunkiem, że dom mieszkalny i firma stanowią jedną całość. Mogą również pracować przy wykonaniu jakiegoś projektu, np. brać udział w pokazach mody. Zabronione jest natomiast zatrudnianie dzieci do pracy w fabryce, przy obsłudze i w otoczeniu maszyn, przy pracy z niebezpiecznymi substancjami, przy kasie, przy załadunku i rozładunku ciężkich przedmiotów.

Dzieci nie mogą pracować w niedzielę. W trakcie wakacji mogą być zatrudniane na maksymalnie 4 tygodnie, z czego tylko 3 następujące po sobie. Nie mogą też pracować więcej jak 35 godzin tygodniowo w czasie wakacji i 12 godzin tygodniowo w trakcie roku szkolnego. Dzieci muszą mieć także zapewnione minimum 14 godzin dziennego wypoczynku w godzinach od 19:00 do 7:00 i co najmniej 30 minut ciągłej przerwy przy czasie pracy obejmującym ponad 4,5 godziny.

Nastolatki (15 lat)

Nastolatki mogą pracować samodzielnie, pod warunkiem, że zatrudnione są do wykonywania lekkich prac nieprzemysłowych. Praca musi być zorganizowana w taki sposób, by zapewnić młodym ludziom bezpieczeństwo, zdrowie i rozwój. Dlatego zabronione jest zlecanie ciężkich, prac, np. przy maszynach stwarzających ryzyko utraty zdrowia i trwałego kalectwa. Zabroniona jest również praca przy taśmie i serwowanie napojów alkoholowych.

W trakcie roku szkolnego nastolatki nie mogą pracować dłużej, niż dwie godziny, a w trakcie wakacji – osiem godzin. Wakacyjny tydzień pracy nastolatków nie może przekroczyć 40. godzin.

Młodzież (16 i 17 lat)

Młodzież może wykonywać prawie każdy rodzaj pracy, poza pracami określanymi, jako niebezpieczne. Nie może na przykład pracować z niebezpiecznymi substancjami lub na wysokościach. Praca nie może też utrudniać młodzieży uczęszczania do szkoły. Osoby z tej grupy wiekowej mogą wykonywać tzw. czynności niosące ryzyko, ale tylko pod nadzorem specjalisty. Pracodawcy zatrudniający nieletnich muszą też przestrzegać wymogów ustawy o warunkach pracy.

Młodzież może pracować 9 godzin dziennie i maksymalnie 45 godzin tygodniowo. Należy jednak mieć na uwadze, że w przypadku 4 następujących po sobie tygodni ciągłej pracy, młodzież może przepracować maksymalnie 40 godzin tygodniowo. Również liczba godzin spędzonych w szkole postrzegana jest, jako czas pracy. W czasie wakacji młodzież może pracować również w niedziele. Zabronione jest jednak zatrudnianie pracownika młodocianego w trakcie godzin nocnych, na nadgodziny oraz do pracy na wezwanie.

Wynagrodzenie za pracę w wakacje

Kto pracuje w wakacje, musi otrzymać przynajmniej wynagrodzenie minimalne dla osób niepełnoletnich. Wysokość płacy minimalnej uzależniona jest od wieku zatrudnionego.

Dla osób w wieku 13 i 14 lat nie przewidziano oficjalnego wynagrodzenia minimalnego. W przypadku osób od 15 roku życia, kwotę wynagrodzenia należy uzgodnić z pracodawcą. Jak ją obliczyć? Pomocne okaże się narzędzie zamieszczone na stronie Rijksoverheid, dzięki któremu można obliczyć wysokość wynagrodzenia minimalnego brutto dla danej kategorii wiekowej i przy uwzględnieniu planowanej ilości godzin pracy.

Dodatkowe zarobki, a kinderbijslag

W przypadku dzieci poniżej 16 roku życia, ich dodatkowe zarobki nie mają znaczenia dla wysokości zasiłku rodzinnego na wychowanie dziecka. W przypadku dzieci od 16 roku życia rodzice muszą wziąć pod uwagę tzw. kwotę maksymalną. Jeśli dziecko w ciągu kwartału zarobi więcej pieniędzy, niż określona przez Bank Ubezpieczeń Społecznych SVB kwota maksymalna, rodzice nie otrzymają na nie zasiłku rodzinnego na wychowanie dziecka (kinderbijslag).

W roku 2018, kwota maksymalna dla dzieci w wieku 16 i 17 lat wynosi 1.285 euro za kwartał. W przypadku, gdy zarobki dziecka przekroczą kwotę maksymalną, rodzice nie otrzymają zasiłku za ten kwartał. Wstrzymany zostanie także zasiłek na dziecko (kindgebonden budget). Rodzice są zobowiązani do poinformowania SVB o przekroczeniu przez dziecko kwoty maksymalnej za kwartał.

Warto wiedzieć, że wysokość kwoty maksymalnej zmienia się w okresie letnich wakacji, ponieważ dzieci podejmują się pracy wakacyjnej lub po prostu pracują więcej. Dlatego wysokość kwoty maksymalnej w okresie wakacji powiększona zostaje o 1.319 euro (a więc 1.285 euro + 1.319 euro). Okres wakacji letnich rozumiany jest tu, jako okres przerwy wakacyjnej pomiędzy dwoma latami szkolnymi. W przypadku dzieci, które złożyły egzaminy końcowe, okres wakacji (i możliwości uzyskania dodatkowego dochodu) rozpoczyna się już w maju.

Źródło: Rijksoverheid, FNV Jong, SVB

Foto: Pixabay

Artykuł Praca w wakacje jest coraz bardziej opłacalna pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Od kilku tygodni Holandię zalewa fala upałów. Jak je przetrwać? Bardzo łatwo! Wystarczy podjąć proste działania w celu ograniczenia związanych z upałami uciążliwości.

Nie ma wątpliwości, w Holandii jest obecnie ciepło i słonecznie. Chociaż do tej pory temperatura powietrza w tym kraju rzadko przekraczała 35° Celsjusza, to jednak specjaliści z Weerplaza zapowiadają, że według wszelkich wyliczeń, w przyszłym tygodniu temperatura może sięgnąć nawet 42. stopni! A to już, jak na Holandię, sytuacja unikalna.

Tropikalne dni

Według organizacji KNMI, w Holandii dzień, w którym temperatura maksymalna wynosi 30°C lub więcej, określamy dniem tropikalnym. W ciągu ostatnich 20. lat było ich wiele, obecnie nie są więc niczym nadzwyczajnym. Jednak dni, w których maksymalna temperatura powietrza wynosiła 35°C lub więcej, można tu policzyć na palcach jednej ręki. I to licząc od 1901 roku!

Komu zagrażają upały?

Dla wielu osób wysokie temperatury to długo wyczekiwany, cudowny okres wysiadywania w kawiarnianych ogródkach, korzystania z dobrodziejstw akwenów wodnych, czy beztroskiego wylegiwania się na plaży. Ale są i takie grupy osób, dla których uporczywe ciepło może mieć nieprzyjemne konsekwencje, m.in. zdrowotne.

Długo utrzymujące się upały mogą prowadzić do zmęczenia, problemów z koncentracją oraz zawrotów i bólów głowy. W skrajnych przypadkach odwodnienia, mogą też wystąpić skurcze, nudności, wyczerpanie, omdlenia i utrata przytomności. Długotrwałe upały mogą też prowadzić do problemów skórnych – swędzenia i wysypki.

Tropikalne dni to przede wszystkim zagrożenie dla osób starszych, przewlekle chorych i z nadwagą. Również osoby niesamodzielne potrzebują większej uwagi w upalne dni. Na przykład dzieci są wrażliwe na ciepło, ponieważ nie zawsze są w stanie podjąć działania zapobiegające przegrzaniu. Dlatego ryzyko związane z ciepłem wynika tu głownie z zachowania opiekunów.

Jak organizm ludzki reaguje na upały?

Reakcja organizmu człowieka na upały została świetnie przedstawiona w filmie przygotowanym przez RTL Nieuws, który opublikowano w ubiegłym roku. Możemy się z niego dowiedzieć, że im cieplej, tym większe powstaje ryzyko wystąpienia problemów. Normalna temperatura ludzkiego ciała nie przekracza 37°C. Jeśli temperatura ta zostanie przekroczona, organizm zacznie źle funkcjonować. W ludzkim mózgu znajduje się część podkorowa mózgowia, zwana podwzgórzem. Kontroluje ona między innymi pragnienie i temperaturę ciała. Jeśli odczuje, że ta ostatnia zaczyna nadmiernie wzrastać, podejmuje działania, aby temu zapobiec. Najpierw rozszerza znajdujące się w skórze naczynka krwionośne, dzięki czemu wewnętrzna część organizmu próbuje pozbyć się nadmiaru ciepła. To właśnie dlatego nasza twarz staje się czerwona podczas wysiłku. Jednak by tak się stało, nasze serce musi mocniej pracować, by pompować krew do obiegu. To powoduje także, że podczas upałów człowiek szybciej się męczy. Jeśli temperatura otoczenia jest wyższa, niż temperatura ciała, możesz ochłodzić się tylko przez wydzielanie potu. Ten paruje na ludzkiej skórze i w ten sposób schładza ją. I właśnie dlatego w trakcie upałów powinniśmy pić dużo wody – inaczej narażamy się na ryzyko odwodnienia się. Jeśli mimo wszystko nie uda się ochłodzić ciała, zacznie ono gorzej pracować. Człowiek zacznie mieć problemy z koncentracją, a jeśli pozostanie zbyt długo w upale, organizm może się przegrzać, co skutkuje udarem słonecznym. Ciało ludzkie nie jest wtedy w stanie utrzymać swojej normalnej temperatury. Człowiek zaczyna odczuwać nudności, zawroty głowy i być zdezorientowany. Ponieważ bardzo się poci, zaczyna gęstnieć jego krew i spada ciśnienie tętnicze. Serce zaczyna wtedy pracować jeszcze szybciej, by móc nadal pompować krew do obiegu. Jeśli człowiek nadal pozostanie w upale, narażony jest na udar cieplny – temperatura ciała wzrasta wtedy do ponad 40°C, powstaje ryzyko delirium i dużego zdezorientowania. Może też zemdleć lub doznać szoku. Kiedy ciało człowieka osiąga temperaturę ponad 42°C, powstaje zagrożenie życia. Dochodzi do krzepnięcia białek, także tych, które pomagają regulować temperaturę ciała. W konsekwencji przestają one spełniać swoje funkcje. Temperatura nadal rośnie, a to ostatecznie oznacza śmierć.

Na szczęście jest też dobra nowina: ciało człowieka może przyzwyczaić się do wysokich temperatur. Wtedy zaczyna się pocić wcześniej i więcej. Ponadto pot pojawia się nie tylko na głowie i pod pachami, ale na całym ciele. W ten sposób może zachować odpowiednią temperaturę w czasie tropikalnych dni. Musimy jednak pamiętać o tym, że przyzwyczajenie się do wysokich temperatur trochę trwa i raczej nie uda się to w ciągu jednego urlopu.

Jak radzić sobie z długotrwałymi upałami?

Upały trwające wiele dni dla każdego mogą okazać się męczące. Oto kilka opracowanych przez holenderski Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego i Środowiska porad, jak sobie z nimi radzić i w jaki sposób ograniczyć negatywny wpływ ciepła na nasz organizm.

Dużo pij

Zadbaj o to, by wystarczająco dużo pić, nawet jeśli nie odczuwasz pragnienia. Jak sprawdzić, czy pijesz odpowiednio do zapotrzebowania twojego organizmu? Obserwując mocz. Kiedy korzystasz z toalety rzadziej, niż zwykle a uryna ma ciemny kolor, to jest to oznaka, że pijesz zbyt mało. Zadbaj o to, by zawsze i wszędzie mieć przy sobie butelkę wody. I ogranicz spożycie alkoholu.

Dbaj, by nie było ci zbyt gorąco

Noś cienkie ubrania. W miarę możliwości pozostawaj w cieniu i ogranicz wysiłek fizyczny, zwłaszcza po południu (w godzinach od 12:00 do 16:00). Jeśli jest ci zbyt gorąco schładzaj wodą stopy lub weź prysznic. Szukaj schronienia w cieniu, np. drzew.

Zadbaj o chłodny dom

Postaraj się o ograniczanie nagrzewania się pomieszczeń. Możesz to zrobić za pomocą zasłon lub rolet, wentylatora albo klimatyzacji. Dopływ świeżego powietrza zapewnisz otwierając okna, gdy na zewnątrz jest chłodniej, na przykład rano, wieczorem i w nocy. W ciągu dnia natomiast postaraj się zamykać okna, by nie wpuszczać do środka nadmiernego ciepła.

Zatroszcz się o innych

W czasie upałów zwracaj uwagę na ludzi w twoim otoczeniu. Zwłaszcza tych, którzy potencjalnie mogą potrzebować twojej pomocy – samotnie mieszkające osoby starsze, czy osoby niepełnosprawne.

Dzieci i zwierzęta

To dwie, szczególnie narażone na negatywne konsekwencje ciepła grupy. Dzieje się tak m.in. dlatego, że nie potrafią same o siebie zadbać i na czas się schłodzić. Za ich bezpieczeństwo odpowiadają dorośli. Jeśli chodzi o dzieci, to zastosowanie mają te same porady, co w przypadku dorosłych.

W przypadku zwierząt, warto jest dodatkowo zadbać o umieszczenie ich w cieniu lub w najchłodniejszym miejscu w domu. Nie wychodź na długie spacery z psami, a wspólne rowerowe wycieczki odłóż na chłodniejsze dni. I zadbaj o ciągły dostęp do świeżej wody.

Zarówno w przypadku dzieci, jak i zwierząt, zagrożenie życia stanowi również pozostawienie ich w zamkniętym samochodzie. Nawet, jeśli zaparkujesz auto w cieniu i pozostawisz uchylone okna, narażasz pasażerów na poważne niebezpieczeństwo. Szerzej pisaliśmy o tym tutaj.

Źródła: RIVM, RTL Nieuws, KNMI, Weerplaza

Foto: Pixabay

Artykuł Jak przetrwać upał? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Jak i gdzie pływać w Holandii, by robić to zdrowo i bezpiecznie? Teraz, gdy piękna pogoda kusi przyjemnością kąpieli, pytanie to wydaje się szczególnie ważne. Podpowiadamy, gdzie i jak korzystać z natury tak, by wrócić do domu bez uszczerbku na zdrowiu.

Kiedy robi się ładna pogoda, od razu zapełniają się baseny. Ale nie tylko – wiele osób decyduje się na pływanie w wodach naturalnych. Takie orzeźwiające nurkowanie jest oczywiście cudowne, ale niestety niesie ze sobą pewne zagrożenia dla zdrowia i życia. Dlatego warto sprawdzić, gdzie woda jest czysta i kąpać się w miejscach strzeżonych. Ale też być zorientowanym w tym, o czym informują nas obecne na plażach ostrzeżenia.

Każdego roku w Holandii topi się wielu Polaków. Nie do końca wiadomo, czy powodem tragedii jest brawura, nieświadomość swoich granic i umiejętności, alkohol, czy połączenie tych czynników. Skala utonięć naszych rodaków jest jednak na tyle poważna, że od 2013 roku wodne służby ratownicze Reddingsbrigade Nederland prowadzą kampanię uświadamiającą w języku polskim.

Naturalne zbiorniki wodne

W Holandii sezon pływacki trwa od 1 maja do 1 października. W tym czasie Państwowe Służby Nadzoru Hydrotechnicznego (Rijkswaterstaat), monitorują jakość wody w 230. oficjalnie wyznaczonych kąpieliskach w naturalnych zbiornikach wodnych. Za dostarczenie społeczeństwu informacji o stanie wody w kąpieliskach odpowiedzialne są prowincje.

Pływanie w naturalnych zbiornikach jest zdrowe, ale nie jest całkowicie pozbawione ryzyka. Aby zapobiec chorobom, woda w naturalnych kąpieliskach musi spełniać surowe normy. Ponadto naturalne zbiorniki niosą ze sobą zagrożenie niewidoczne gołym okiem: leżące w nich przedmioty, czy niebezpieczne zimne strumienie. Dlatego nigdy nie wchodź do wody, której nie znasz i w której okolicy umieszczono informację o zakazie pływania.

W Limburgii nadzór nad bezpieczeństwem naturalnych kąpielisk sprawuje przedsiębiorstwo wodne Waterschap Limburg. Ze względu na bardzo na duże niebezpieczeństwo, instytucja ta wydała zakaz pływania w następujących miejscach: Arcen i Velden (żwirowisko Droperheide), Beesel (Rijkelse Bemden), Heel (Boschmlenplas), Meerlo (Wanssum i Venray, ontgrinding De Diepeling), Roermond (Gerelingsplas – jeziorko Osen), Meijel (kanał van Deurne, ‘t Evertje), Heerlen (Sigranogroeve i Groeve Zilverzand Exploitation Beaujean BV) oraz rzeka Geul od granicy Epen do linii kolejowej Meerssen.

W wyżej wymienionych miejscach obowiązuje bezwzględny zakaz pływania, poparty znakiem zakazu. Jeżeli mimo wszystko postanowisz wejść do wody, ryzykujesz grzywnę. Dlatego najlepiej wcześniej zorientować się, które z naturalnych zbiorników wodnych są bezpieczne i gdzie zakaz pływania nie obowiązuje. Można to sprawdzić w wyszukiwarce na stronie Zwemwater.

Niebezpieczeństwa naturalnych zbiorników wodnych

Wiadomo, że największym zagrożeniem dla wielbicieli pływania jest nie tyle jakość wody, co skoki do niej i pływanie w niebezpiecznych miejscach (wymieniamy je poniżej w artykule, w akapicie dotyczącym kar). Aby uświadomić potencjalnym amatorom kąpieli w naturalnych zbiornikach wodnych, jakie niesie to ze sobą ryzyko, strona Rijksoverheid przygotowała listę takich niebezpieczeństw.

Jednym z nich jest fakt, że pływające osoby są niemal niewidoczne dla załogi statku śródlądowego. Musimy także pamiętać o tym, że duże statki nie mogą natychmiast zwolnić swojej prędkości lub zmienić kierunku poruszania się. Przepływające statki powodują także silny prąd, który dosłownie zasysa płynącą obok osobę.

Osoby decydujące się na pływanie w rzece, kanale, często nie zdają też sobie sprawy, że może je pokonać siła nurtu. Ponadto pływający w wodach naturalnych mogą odczuwać skurcze z powodu gwałtownie zmieniającej się temperatury i szybko ulegać wychłodzeniu.

Jednak szczególnie niebezpieczne są skoki z mostów. Rzeki wokół mostów charakteryzują się najczęściej dużym stopniem zmącenia wody. A to powoduje, że obiekty znajdujące się na dnie, zwyczajnie nie są widoczne. Porzucony w wodzie rower, czy inne przedmioty, stanowią niebezpieczeństwo głębokich ran ciętych. Trudno też w takiej sytuacji oszacować faktyczną głębokość rzeki w tych miejscach. A to niesie ze sobą ryzyko stłuczenia płuca, uszkodzenia rdzenia kręgosłupa i dożywotniego paraliżu całego ciała. A przecież nikt nie marzy o tym, by całe życie przeżyć jako tzw. „gadająca głowa”, jak określają pacjentów lekarze, by dobitniej podkreślić konsekwencje nieodpowiedzialnych skoków do wody.

Kary

Jak wspomniano, pływanie jest w niektórych miejscach nie tylko niebezpieczne dla zdrowia i życia, ale również zakazane. To samo tyczy się skakania z mostów. Grzywnę w wysokości 140. euro zapłacisz pływając w: rzekach, przez które prowadzone są drogi wodne, w kanałach, w pobliżu miejsc postojowych i cumowniczych dla statków, w pobliżu mostów, śluz, jazów lub pływających lin ograniczających, na trasach poruszania się promów, w portach i wokół nich, w obszarach poruszania się szybkich łodzi oraz w miejscach oznaczonych zakazem pływania.

Jak zachować bezpieczeństwo?

Przede wszystkim dobrze oszacowując swoje umiejętności pływania i regularne sprawdzanie ich na nadzorowanych basenach. Kiedy jesteś już w wodzie ćwicz rozciąganie stopy lub łydki podczas dryfowania.

Warto też, o czym pisaliśmy powyżej, zorientować się wcześniej, gdzie pływanie jest bezpieczne dla zdrowia i życia. Zapamiętaj też, że pływanie wzdłuż linii brzegu jest zdecydowanie bardziej bezpieczne, niż w poprzek akwenu wodnego. Zwykle woda w takich miejscach jest płytsza i w razie problemów, możesz się czegoś uchwycić. Szukaj też zbiorników wodnych, co do których masz pewność, że nie napłyną na ciebie wielbiciele sportów wodnych (np. surferzy, żeglarze, czy narciarze wodni).

Dobrze również jest tak zaplanować wypoczynek nad wodą, by wybrać się tam z grupą osób, które wzajemnie będą na siebie uważały. Świetnym pomysłem jest także umówienie się, że jedna z osób będzie czuwała nad bezpieczeństwem grupy (np. będąc w kajaku). Ma wtedy „oko” nie tylko na osoby pływające w wodzie, ale i pozostawione na brzegu rzeczy. Warto też umówić się na wspólny sygnał oznaczający wzywanie pomocy.

Jeżeli jednak naprawdę chcesz popływać samotnie, zawsze poinformuj kogoś o tym gdzie się wybierasz i o której godzinie planujesz powrót do domu. Kiedy wchodzisz do wody, załóż coś jaskrawego (jeśli pływasz w okolicy, w której uprawia się sporty wodne, najlepiej noś czepek). Dobre, widoczne w wodzie kolory to pomarańczowy, żółty, różowy i czerwony.

Co robić, gdy widzimy tonącego?

Tendencja do natychmiastowego udzielenia tonącemu pomocy, to działanie automatyczne większości z nas. A jednak wodne służby ratownicze radzą, aby ewentualnej akcji ratowniczej nie podejmować samodzielnie. Chyba, że jest się do tego specjalnie przeszkolonym i jest się w stanie ocenić okoliczności. Inaczej istnieje duże prawdopodobieństwo, że sytuacja ulegnie pogorszeniu, bo także ratujący będzie potrzebował pomocy.

Dlatego służby Reddingsbrigade Nederland radzą, by:

• zachować spokój i pomyśleć o własnym bezpieczeństwie,
• uważnie obserwować tonącego i miejsce, w którym się znajduje, by móc przekazać tą informację służbom ratunkowym,
• jak najszybciej powiadomić służby ratunkowe, dzwoniąc pod numer alarmowy 112,
• rzucić tonącemu pływający obiekt, którego mógłby się uczepić, np. plastikową piłkę, napompowany materac, czy kanister z przymocowaną linką,
• jeśli mimo wszystko zdecydujesz się wejść do wody, upewnij się, że ktoś widział, że podjąłeś akcję ratowniczą; jeśli sam popadniesz w kłopoty, np. przez silny prąd, nie próbuj dotrzeć do brzegu najkrótszą drogą, tylko daj się ponieść prądowi (nawet jeśli wynosi cię dalej w morze). Kiedy miniesz strumień prądu, będziesz mógł spokojnie od niego odpłynąć.

Na koniec dobra rada doświadczonych ratowników: wchodząc do wody, zawsze myśl o własnym bezpieczeństwie!

Źródło: Rijksoverheid, Reddingsbrigade Nederland, Rijkswaterstaat – Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat

Foto: Pixabay

Artykuł Jak i gdzie pływać zdrowo i bezpiecznie? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

W Holandii wzrosła liczba osób zarażonych bakterią meningokoków typu W, wynika z danych Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego i Środowiska (RIVM). bakterią meningokoków typu W. Trend obserwuje się również w Limburgii, gdzie w tym roku, w wyniku zakażenia bakterią zmarły już trzy osoby.

Liczba osób zarażonych wciąż rzadką bakterią meningokoków, gwałtownie wzrasta. W tym roku w całym kraju zmarło już 11 osób, a 57 trafiło na szpitalne oddziały intensywnej terapii. Pod koniec maja liczba zgonów równa była już tej z 2017 roku. W pierwszych czterech miesiącach ubiegłego roku do szpitala przyjęto 27 osób. W tym samym okresie 2018 roku było to już 50 osób. Dla porównania, do roku 2015 odnotowywano 4 zarażenia meningokokami typu W rocznie i żadnych zgonów. Od tego czasu zmarło ogółem 28. pacjentów. Zauważalny jest także wyraźny wzrost zachorowań wśród dzieci.

Meningokoki typu W

Choroba meningokokowa to zbiorowa nazwa chorób, wywołanych przez bakterię o nazwie meningokoki. Może ona być przenoszona z człowieka na człowieka i zwykle znajduje się w jamie nosowej zdrowych osób. Samo to nie wywołuje jednak choroby. Bakteria przenoszona jest drogą powietrzną, przez kaszel, kichanie lub pocałunek. Jeśli bakterie dostaną się do krwioobiegu lub układu nerwowego człowieka, może on poważnie zachorować, chociaż szansa na to wciąż jest bardzo mała. Istnieją różne rodzaje tej bakterii, spośród których najbardziej znane to typy A, B, C, W i Y.

Kiedy do lekarza?

Meningokoki mogą powodować zapalenie opon mózgowych lub zatrucie krwi. Jednak nie każdy, kto jest zarażony bakterią meningokoków, zachoruje.

Wskazaniem do pilnej wizyty u lekarza mogą być nagłe skurcze i sztywność szyi, gorączka, senność, nudności i biegunka.

Choroba dotyka osoby w każdym wieku, najczęściej występuje u małych dzieci do lat 4, nastolatków w wieku pomiędzy 14. a 20. rokiem życia i osób starszych powyżej 60. lat.

Od roku 2015 odnotowuje się wzrost liczby przypadków zachorowań, spowodowanych przez meningokoki typu W (nid.: meningokok-bacterie type W). Nie można przewidzieć, czy tendencja ta będzie nadal wzrastać. Jak podaje RIVM, szansa zachorowania nadal jest bardzo mała. W tym momencie, czyli w połowie roku 2018, odnotowuje się od 10. do 14. pacjentów. A to mniej, niż 1 pacjent na każdy milion mieszkańców Holandii.

Aby jednak zapobiec sytuacji, że ryzyko zachorowania wzrośnie, RIVM, w porozumieniu z młodzieżową opieką zdrowotną Jeugdgezondheidszorg, rozpoczyna szczepienia.

Kto zostanie objęty szczepieniami?

Dzieci w wieku 14 miesięcy

Od 1 maja 2018 roku wszystkie maluchy w wieku 14. miesięcy otrzymują szczepienie przeciw meningokokom ACWY. Do tego czasu otrzymywały już szczepionkę przeciw meningokokom typu C, która w maju została zastąpiona szczepionką skoniugowaną, zapewniającą ochronę przed typami A, C, W i Y.

Nastolatki, które ukończyły 14 lat

Wiadomo, że młodzi ludzie odgrywają ważną rolę w rozprzestrzenianiu się meningokoków. Uważa się, że przyczyną jest charakterystyczna dla tego wieku mnogość kontaktów towarzyskich. Ponadto młodzi ludzie obracają się w wielu różnych grupach społecznych, a przez to są bardziej narażeni na zarażenie się, czy nieświadome rozprzestrzenianie bakterii. Poprzez szczepienie 14-latków, RIVM ma nadzieję na najszybsze zredukowanie możliwego zagrożenia. Szczepionka chroni przed chorobą meningokokową typu A, C, W i Y, przez okres około 5. lat.

Dlatego młodzi ludzie, urodzeni pomiędzy 1 maja a 31 grudnia 2004 roku, będą mogli otrzymać szczepienie przeciw meningokokom w okresie pomiędzy 1 października a 30 listopada br. Po wakacjach otrzymają oni listowne zaproszenie na szczepienie. Natomiast w roku 2019 zaproszenie na szczepienie otrzymają młodzi ludzie, którzy wtedy ukończą 14 lat.

Dlaczego nie wszystkie dzieci będą szczepione?

W zaleceniu dla ministra zdrowia eksperci oświadczyli, że najlepszym sposobem na zapobieżenie wzrostu rozprzestrzeniania się choroby meningokokowej w Holandii, jest szczepienie dzieci w wieku 14. miesięcy oraz opisanej wyżej grupy nastolatków. Ponadto ryzyko zachorowania i rozprzestrzeniania się bakterii nie jest takie samo we wszystkich grupach wiekowych. Na przykład wśród dzieci w wieku szkolnym (szkoła podstawowa), odnotowano bardzo mało przypadków zachorowań. Ze względu na zainteresowanie mediów tematem meningokoków, w ostatnich tygodniach pojawiło się wiele zapytań, dotyczących szczepień. Dlatego w tej chwili szczepionka jest mało dostępna dla grup innych, niż wymienione powyżej.

Chcę się zaszczepić

Teoretycznie szczepienie osób w każdym wieku jest niemożliwe – choroba występuje obecnie zbyt rzadko. Ponadto szczepienie grup ryzyka ma zapobiegać pośredniej możliwości zarażenia.

Osoby, które nie należą do wymienionych przez RIVM grup ryzyka, a mimo to pragną się zaszczepić, powinny umówić się na wizytę u swojego lekarza domowego. Szczepienie jest odpłatne, a jego koszt wynosi około 70 euro (ceny mogą się różnić w zależności od przychodni).

Źródło: RIVM

Foto: Pixabay

Artykuł Meningokoki: śmiertelna bakteria zbiera żniwo w Limburgii pochodzi z serwisu Moja Limburgia.