Wysokość odprawy przejściowej, którą pracodawca wypłaca ci w przypadku zwolnienia, zostaje ustalona na podstawie dwóch składników: twojego miesięcznego wynagrodzenia oraz rodzaju zatrudnienia. Od 1 stycznia 2023 roku rekompensata ta wynosi maksymalnie 89.000 euro brutto. W przypadku, gdy twoje wynagrodzenie roczne przekracza kwotę 89.000 euro brutto, maksymalna rekompensata odpowiada jednej rocznej pensji brutto. Jeśli do zwolnienia cię z pracy doszło po 1 stycznia 2020 roku i chcesz uzyskać rozeznanie w wysokości odprawy przejściowej, możesz skorzystać z narzędzia do obliczenia odprawy przejściowej. W Holandii jest to tzw. Rekenhulp Transitievergoeding. Pamiętaj jednak, że wspomniane narzędzie podaje tylko przybliżoną, a nie rzeczywistą kwotę odprawy przejściowej. Jak obliczysz wysokość odprawy przejściowej? Ile wynosi jej maksymalna wysokość? Czym jest rezerwa zastępcza? Jak ustalić wysokość odprawy w przypadku choroby? Które z kosztów można odliczyć od odprawy? I czy możliwe jest, że szef wypłaci ci odprawę w ratach? O tym w poniższym artykule.

Obliczanie wysokości odprawy przejściowej

Jak wspomniano wyżej, odprawa przejściowa przysługuje ci od pierwszego dnia obowiązywania twojego kontraktu. Również wtedy, gdy zostaniesz zwolniony w trakcie trwania okresu próbnego. Obliczenie wysokości odprawy przejściowej wygląda następująco:

• Otrzymujesz 1/3 miesięcznego wynagrodzenia za pełny rok pracy od pierwszego dnia pracy.
• Odprawę przejściową za pozostałą część kontraktu oblicza się za pomocą wzoru: (wynagrodzenie brutto otrzymane za pozostałą część kontraktu / miesięczne wynagrodzenie brutto) x (1/3 miesięcznego wynagrodzenia brutto /12). Wzór ten wykorzystywany jest również do obliczenia odprawy przejściowej wtedy, kiedy kontrakt trwał krócej, niż rok.

Przykład 1: kontrakt trwał 9 lat i 5 dni. Wynagrodzenie miesięczne brutto wynosiło 3.000 euro. Stawka godzinowa brutto wynosiła 20 euro. Pracownik pracował 8 godzin dziennie.

• Najpierw oblicza się rekompensatę na podstawie liczby pełnych przepracowanych lat: 9 lat x (1/3 z 3.000 euro) = 9.000 euro.
• Następnie zwrot jest obliczany na podstawie ostatnich 5 dni. Całkowite wynagrodzenie z ostatnich dni wynosi: 5 x 8 (przepracowane godziny) x 20 euro (stawka godzinowa brutto) = 800 euro.

Wyliczenie według wzoru to: otrzymane wynagrodzenie brutto za pozostałą część umowy o pracę podzielone przez całkowite wynagrodzenie miesięczne, pomnożone przez 1/3 miesięcznego wynagrodzenia brutto, podzielone przez 12 (miesięcy). Albo: (800/3000) x (1000/12) = 22,22.

• Całkowita wysokość odprawy przejściowej wynosi: 9.000 euro + 22,22 euro = 9.022,22 euro.

Przykład 2: Pracownik zostaje zwolniony w okresie próbnym. Umowa o pracę trwała łącznie 5 dni. Wynagrodzenie brutto za te 5 dni wynosi 800 euro. Jest ono traktowane, jako wynagrodzenie za miesiąc. Obliczenie wygląda więc następująco:

• (800 euro/800 euro) x (1/3 x 800 euro)/12) = 1 x (266,67 euro/12) = 22,22 euro. Pracownik otrzyma więc odprawę przejściową za 5 dni zatrudnienia w wysokości 22,22 euro.

Maksymalna wysokość odprawy przejściowej w 2023 roku

W roku 2023 kwota maksymalnej wysokości odprawy przejściowej wyniesie 89.000 euro. Kwota ta dostosowywana jest każdego roku, zgodnie ze zmianami płac umownych.

Rezerwa zastępcza dla odprawy przejściowej w CAO

W CAO, czyli układzie zbiorowym pracy, można ustalić, że zwolniony pracownik, zamiast odprawy przejściowej otrzyma tzw. rezerwę zastępczą. Warto jednak wiedzieć, że od 1 stycznia 2023 roku jest to możliwe wyłącznie w przypadku zwolnienia z przyczyn ekonomicznych. Rezerwa zastępcza nie musi już być równoznaczna z ustawową odprawą przejściową. Rezerwa ta musi jednak składać się ze środków zapobiegających bezrobociu lub ograniczających je. Albo też z rozsądnej rekompensaty finansowej. Możliwa jest również kombinacja obu tych opcji.

Obliczanie odprawy przejściowej w przypadku choroby

Chorowałeś w momencie zwolnienia lub tuż przed nim? W takim przypadku nie będzie to miało wpływu na twój czas zatrudnienia. Nie wpłynie to również na wysokość twojego miesięcznego wynagrodzenia brutto.

Przy wyliczeniach odprawy przejściowej punkt wyjścia stanowi twoje wynagrodzenie brutto, które uzgodniłeś w kontrakcie. Twoje zarobki mogły być niższe, na przykład z powodu choroby lub urlopu. Nie ma to jednak wpływu na obowiązujące cię wynagrodzenie brutto.

Inaczej mówiąc: twoje wynagrodzenie jest niższe z powodu choroby lub urlopu? W takim przypadku rekompensata będzie obliczana na podstawie wynagrodzenia, które uzyskałbyś, gdybyś nie był chory lub na urlopie.

Odliczenie kosztów szkoleń i zwolnień monitorowanych

Z odprawy przejściowej można odliczyć np. koszty szkoleń i zwolnień monitorowanych (outplacement). Albo koszty ponoszone przez pracodawcę ze względu na zastosowanie dłuższego okresu wypowiedzenia, w którym jesteś zwolniony ze świadczenia pracy. Koszty muszą zostać poniesione w związku ze zwolnieniem i w porozumieniu z pracownikiem.

Również koszty, które pracodawca poniósł, by podnieść twoją zdolność do zatrudnienia w organizacji lub poza nią, mogą zostać odliczone z odprawy przejściowej. Ale musi to zostać uczynione w porozumieniu z pracownikiem.

Z odprawy przejściowej nie mogą natomiast zostać potrącone koszty, które pracodawca poniósł w związku z podniesieniem kwalifikacji pracownika na jego stanowisku. Nie wolno również odliczyć kosztów poniesionych przez pracodawcę, które związane są z obowiązkami reintegracyjnymi (pierwsza lub druga ścieżka) lub przeniesieniem.

Warunki odliczenia kosztów od odprawy przejściowej

Aby móc odliczyć koszty od odprawy przejściowej należy spełnić warunki, które opisujemy poniżej.

• Pracodawca określił koszty i poinformował cię o tym.
• Na potrącenie kosztów z odprawy przejściowej zgodziłeś się z góry i na piśmie.
• Pracodawca ponosi koszty sam.
• Te koszty zostały spożytkowane na ciebie.
• Koszty wynagrodzenia nie mogą zostać potrącone. Chyba, że ty i pracodawca ustalicie dłuższy okres wypowiedzenia, w trakcie którego jesteś zwolniony ze świadczenia pracy.
• Koszty są w rozsądnej proporcji do celu, w jakim zostały poniesione.
• Nakład pieniężny jest odliczony od tej części odprawy przejściowej, która narosła w okresie, w którym koszty zostały poniesione, lub później.
• Pracodawca nie zadeklarował już tych kosztów w innym miejscu.
• Należności nie można wyegzekwować od ciebie np. poprzez klauzulę kosztów nauki.

Szereg tych warunków nie ma zastosowania do programów dualnych. Są to kursy na ścieżce kształcenia zawodowego (bbl) oraz kursy dualne w szkolnictwie wyższym i uniwersyteckim.

Odprawa przejściowa w ratach

Twój pracodawca nie jest w stanie wypłacić ci odprawy przejściowej jednorazowo, ponieważ zagroziłoby to działalności firmy? W takim przypadku pracodawca może spłacać tą odprawę w ratach, rozłożonych maksymalnie na okres 6 miesięcy.

Pracodawca zdecydował się na wypłacenie odprawy przejściowej w ratach? W takim razie winny jest ci również należne ustawowe odsetki od 1 miesiąca po zakończeniu kontraktu. Odsetki te będą naliczane od tej części odprawy przejściowej, która nie została jeszcze wypłacona.

Źródło: Rijksoverheid

Foto: Gerd Altmann via Pixabay

Artykuł Wysokość odprawy przejściowej w przypadku zwolnienia pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

W związku z rosnącymi cenami i wysokimi rachunkami za energię, coraz więcej osób narażonych jest na zaleganie z opłatami za czynsz. Dlatego minister mieszkalnictwa i planowania przestrzennego oraz organizacje wynajmujących i stowarzyszenia branżowe (Aedes, IVBN, Kences, Vastgoed Belang) oraz VNG zawarli nowe porozumienia. Dotyczą one zapobiegania eksmisjom wynikającym z kryzysu energetycznego. A konkretnie – z powodu zaległości czynszowych. Podobne porozumienia te same strony zawarły już wcześniej podczas kryzysu związanego z koronawirusem.

Porozumienia oznaczają, że w miarę możliwości będzie się zapobiegać eksmisjom w wyniku zaległości płatniczych. Zwłaszcza, gdy w grę wchodzą dzieci. Spółdzielnie mieszkaniowe stanowią 80 procent holenderskich nieruchomości przeznaczonych pod wynajem. Zawarte umowy zawarł związek Woonbond.

Szybki kontakt w przypadku zaległości i pomoc gminy

Już od pewnego czasu strony koncentrują się na wczesnym wykrywaniu zaległości płatniczych. Szybki kontakt pomiędzy wynajmującym a najemcą pomaga zapobiec narastaniu kolejnych długów, a w konsekwencji eksmisji. Kiedy gminy otrzymują od właścicieli wynajmowanych nieruchomości sygnały o zaleganiu z czynszem, szybciej mogą uruchomić pomoc w spłacaniu długu.

Lokatorzy, którzy mają bezpośrednie problemy z płatnościami, mogą również sami zwrócić się o pomoc do swojej gminy. Albo poprosić o informacje w tej sprawie na stronie Geldfit.nl lub dzwoniąc pod numer 0800-8115 (bezpłatny i anonimowy).

Zapobieganie eksmisjom jako część pakietu pomocowego

Rząd podjął różne działania, aby jak najmniej osób znalazło się w trudnej sytuacji finansowej z powodu aktualnego kryzysu energetycznego. Na przykład wyznaczył maksymalną granicę cen za energię (tzw. prijsplafond), dodatek energetyczny i obiecał zamiar podwyższenia dodatku do czynszu. Właściciele wynajmowanych mieszkań zapowiadają dołożenie wszelkich starań, by – w miarę możliwości – zawrzeć z najemcami indywidualne umowy. Mogą one dotyczyć czasowego zawieszenia czynszu lub innych uzgodnień co do płatności. Częścią pakietu pomocowego jest również opisane wyżej zapobieganie w jak największym stopniu eksmisjom wynikającym z kryzysu energetycznego i zaległości płatniczych.

Źródło: Rijksoverheid 

Artykuł Zapobieganie eksmisjom wynikającym z kryzysu energetycznego pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

W ubiegłym tygodniu holenderska Pierwsza Izba parlamentu przyjęła ustawę maksymalizującą podwyżki czynszów w sektorze prywatnym. To przeciętna płaca, a nie inflacja, będzie w przyszłym roku decydującym faktorem w przypadku podwyżki czynszu. Dozwolony roczny maksymalny wzrost czynszu w wolnym sektorze ustalono w 2023 roku na  4,1 procent. W ten sposób rząd chce chronić wynajmujących w sektorze prywatnym przed ekstremalnymi podwyżkami cen.

Maksymalny wzrost czynszu w wolnym sektorze

Wcześniej tym wiodącym faktorem była inflacja (+ 1 procent), ale w nowej sytuacji decydującym czynnikiem będzie przeciętny wzrost płacy. Zmiana ta oznacza, że od 1 stycznia maksymalna podwyżka czynszu w wolnym sektorze wiąże się ze wzrostem płac powiązanym z układem zbiorowym pracy (CAO). Ale pod warunkiem, że jest on niższy od inflacji (CPI). W roku 2022 CPI wynosiło 9,7 procent a wzrost płac 3,1 procent.

Dlatego w roku 2023 maksymalna podwyżka czynszu będzie powiązana ze wzrostem płac + 1 punkt procentowy. Skutkuje to podniesieniem czynszu o maksymalnie 4,1 procent.

Prawo ma zastosowanie do nieruchomości w sektorze prywatnym. Dotyczy więc około 648.000 nieruchomości. Ma jednak również zastosowanie do wynajmowanych miejsc cumowania dla łodzi mieszkalnych (około 5.000 miejsc).

Źródło: Rijksoverheid 

Artykuł Maksymalny wzrost czynszu w wolnym sektorze pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Dziękujemy Wam za kolejny wspólnie spędzony rok z portalem Moja Limburgia. Mamy nadzieję, że treści, które dla Was przygotowaliśmy były ciekawe, interesujące i spełniły Wasze oczekiwania.

Z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia chcemy życzyć Wam zdrowia, radości oraz odpoczynku w gronie najbliższych.

Redakcja

Artykuł Wesołych Świąt Bożego Narodzenia! pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Płaca minimalna jest waloryzowana co pół roku, rośnie wraz z płacami kontraktowymi. Tak będzie również 1 stycznia – płace wzrosną o ponad 2 procent. Jednak holenderski rząd dorzucił do tego podwyżkę o ponad 8 procent. To sprawia, że od stycznia 2023 roku płaca minimalna w Holandii wzrośnie o ponad 10 procent. A konkretnie wyniesie ona 10,15 procent. Rząd chce, aby dzięki tej podwyżce praca stała się bardziej opłacalna. To pierwsza tak duża podwyżka minimalnej pensji od 1969 roku.

Ile wyniesie płaca minimalna?

Ustawowe minimalne wynagrodzenie brutto dla pracowników w wieku 21 lat i więcej, zatrudnionych w pełnym wymiarze czasu pracy wynosić będzie:

• miesięcznie – 1.934,40 euro
• tygodniowo – 446,40 euro
• dziennie – 89,28 euro.

O minimalnym wynagrodzeniu dla młodzieży i kwotach przy danym wymiarze godzin pracy tygodniowo, przeczytasz tutaj.

Praca się opłaca

Podnosząc ustawowe wynagrodzenie minimalne, rząd chce uczynić pracę bardziej opłacalną i wzmocnić minimum socjalne. Jest to zgodne ze wcześniejszym apelem rządu do pracodawców, by podnosili płace tam, gdzie jest to możliwe. Teraz, gdy inflacja jest bardzo wysoka, jest to wyjątkowo ważne. Należy pamiętać, że zwiększenie płacy minimalnej zmniejsza nierówności dochodowe.

Pierwsza duża podwyżka płac od 1969 roku

Tak duża podwyżka płacy minimalnej to wyjątkowy krok. Rząd wprowadził ją po raz pierwszy od 1969 roku. Wzrost ten nastąpi również wcześniej i jest wyższy, niż zapisano to w umowie koalicyjnej. Rządzący uważają, że takie działanie jest teraz właściwe ze względu na wysoką inflację. Dzięki podwyżce o 10,15 procent, płaca minimalna – przy zatrudnieniu na pełny etat – wzrośnie z 1.756 euro na 1.934,40 euro.

Źródło: Rijksoverheid 

Artykuł Od stycznia wzrośnie płaca minimalna w Holandii pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Sposób uzyskania zniżki w kwocie 190 euro na rachunku za energię w listopadzie i grudniu, zależy od dostawcy energii. Nie możesz więc wybrać tego sposobu samodzielnie. Twój dostawca energii może wypłacić ci zniżkę w wysokości 190 euro miesięcznie na 5 różnych sposobów. Na przykład w formie przelewu albo różnego rodzaju zaliczek. Jakie konkretnie sposoby mogą stosować dostawcy energii? Kto ma prawo do wspomnianej zniżki? Czy prawo do zniżki przysługuje w przypadku przyłącza na o dużym zużyciu? Kto wypłaci ci zniżkę, jeśli zmieniłeś dostawcę, albo się przeprowadziłeś? I co jeszcze musisz wiedzieć na temat 190 euro zniżki na rachunek za energię w listopadzie i grudniu? O tym w dzisiejszym artykule.

Jak dostać zniżkę na rachunek za energię w listopadzie i grudniu 2022 roku?

Twój dostawca energii może wypłacić ci zniżkę w wysokości 190 euro miesięcznie na 5 różnych sposobów. Może to odbyć się poprzez (za każdy z dwóch miesięcy):

• wykonanie przelewu w kwocie 190 euro na twoje konto;
• odliczenie kwoty 190 euro z wstępnego lub końcowego rachunku za energię elektryczną (voorschotnota lub eindnota);
• przelanie na twoje konto części z kwoty 190 euro. Pozostała część z tej kwoty zostanie odliczona z rachunku wstępnego lub końcowego;
• odliczenie kwoty 190 euro z niezapłaconego rachunku lub innego uzgodnienia płatniczego;
• przelanie kwoty 190 euro na twój rachunek po zakończeniu przez ciebie kontraktu z danym dostawcą energii.

Informację o sposobie przekazania zniżki na rachunek za energię w listopadzie i grudniu otrzymasz od swojego dostawcy energii.

Prawo do zniżki przy przyłączu o małym zużyciu

Każdy, kto pierwszego dnia miesięcy listopada i grudnia br. posiada przyłącze o małym zużyciu elektryczności, otrzyma 190 euro zniżki na rachunek za energię. Budynek z przyłączem musi jednak mieć przeznaczenie mieszkalne lub pracownicze. Na przykład dom mieszkalny, biuro lub kawiarnia. Zniżka nie liczy się więc dla takich budynków, jak garaż z osobnym przyłączem i osobną umową za energię. Jeżeli oprócz podstawowego licznika posiadasz jeszcze osobny licznik – np. do ładowanego elektrycznie samochodu – zniżkę otrzymasz tylko do głównego licznika.

Bez zniżki przy przyłączu o dużym zużyciu

Nie otrzymasz zniżki w sytuacji, w której jesteś podłączony do przyłącza o dużym zużyciu energii elektrycznej z kilkoma gospodarstwami domowymi. Dotyczy to np. przypadku ze zbiorową umową energetyczną. Dzieje się tak dlatego, że nie jest możliwe szybkie określenie tego, czy i ile gospodarstw domowych składa się na przyłącze o dużym zużyciu. W chwili pisania tego artykułu rząd wciąż szukał rozwiązania dla gospodarstw domowych z takim wspólnym przyłączem. Jest to potrzebne po to, żeby także i te gospodarstwa mogły korzystać od 1 stycznia 2023 roku od z tzw. prijsplafond, czyli maksymalnej taryfy za energię.

Od kogo zniżka przy zmianie dostawcy energii?

Dostawca energii, z którym masz podpisaną umowę 1 listopada 2022 roku, wypłaci ci zniżkę za listopad. Natomiast zniżkę za rachunek na energię za grudzień, wypłaci dostawca, z którym masz podpisaną umowę 1 grudnia 2022 roku.

Zniżka na rachunek za energię a przeprowadzka

Może się zdarzyć, że przeprowadzisz się w połowie listopada lub grudnia. Czy wtedy musisz samodzielnie coś uregulować w kontekście zniżki? Odpowiedź brzmi: nie, jeżeli pierwszego dnia miesiąca miałeś podpisaną umowę na energię, to otrzymasz na ten miesiąc zniżkę. Odpowiedzialny za to jest twój dostawca energii. Także wtedy, kiedy w międzyczasie się przeprowadzisz i być może podpiszesz umowę z innym dostawcą energii.

Rabat w przypadku różnych dostawców energii

Jak działa zniżka w kwocie 190 euro w przypadku, gdy posiadasz dwóch różnych dostawców energii? Na przykład innego dostawcę prądu i innego dostawcę gazu? W takim wypadku zniżkę na rachunek za energię w listopadzie i grudniu otrzymasz od swojego dostawcy elektryczności. Kwota jest bowiem naliczana na podstawie przyłącza elektryczności, a nie na podstawie przyłącza gazu.

Obniżka ceny za energię przy niskim rachunku

Pieniądze otrzymasz również wtedy, gdy twój rachunek za energię jest niższy, niż wspomniana kwota obniżki. Rabat w wysokości 190 euro nie jest bowiem uzależniony od wysokości twojego rachunku za energię.

Czy możesz odmówić pieniędzy za rabat?

Nie, nie jest to możliwe, nawet jeśli naprawdę nie potrzebujesz tych pieniędzy. Dzieje się tak dlatego, że kwotę na wypłatę zniżek na rachunki za energię, dostawcy energii otrzymali od rządu. Dla wszystkich swoich klientów. Twój dostawca energii jest więc zobowiązany na przekazanie ci kwoty, jaką obejmuje zniżka na energię. Naturalnie masz prawo do zdecydowania o tym, co zrobisz z otrzymaną kwotą i np. przekazać ją na cele charytatywne.

Co jeśli dostawca energii nie uczestniczy w programie?

Rząd współpracuje z dostawcami energii po to, by każdy uprawniony otrzymał zniżkę na rachunek za energię w wysokości 190 euro. Mimo to dostawca energii ma prawo do zrezygnowania z udziału w tym programie rządowym. A to oznacza niestety, że klienci tego dostawcy nie otrzymają zniżki. Masz prawo do wezwania swojego dostawcy energii o wyjaśnienie zaistniałej sytuacji.

Źródło: Rijksoverheid 

Artykuł Jak dostać zniżkę na rachunek za energię? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Sint Maarten (czyli Dzień Świętego Marcina) w Limburgii obchodzi się najczęściej 11 listopada. W niektórych regionach obchody zaczynają się już od początku tego miesiąca. Dość powszechne jest również świętowanie w tzw. „wigilię św. Marcina”, czyli 10 listopada). Być może ma to związek z tym, że w Holandii Sint Maarten obchodzone jest zarówno przez katolików, jak protestantów i muzułmanów. Ogólnie uważa się go za świąteczny dzień obchodów religijnych, związanych ze św. Marcinem z Tours. Jednak we współczesnej Limburgii Sint Maarten dedykowany jest przede wszystkim dzieciom i odbywa się głównie w otoczce lampionów, śpiewu i łakoci. Kim był św. Marcin? Skąd pochodzi zwyczaj obchodzenia Sint Maarten w Limburgii? Jakie tradycje związane z tym świętem są tu praktykowane? I gdzie możesz uczestniczyć w tych obchodach?

Pochodzenie święta

Pochodzenie święta nie jest całkowicie zdefiniowane, ze względu na różnice w hipotezach wysuwanych przez różnych naukowców. Jedni, jak James George Frazer przyjmują, że odnosi się ono do chrześcijańskiego święta płodności, podczas którego noszono ogień. Według badacza rytuał ten miał później zostać przejęty przez Kościół. Inni badacze twierdzą natomiast, że to Kościół odpowiedzialny jest za wprowadzenie rytuału. Z kolei niektórzy współcześni badacze uważają, że obchody Sint Maarten pojawiły się jako swoiste przyzwolenie na żebractwo. Było to potrzebne do przeżycia przez biednych mroźnych, zimowych miesięcy. Takie „żebracze święta” miały być częściej organizowane w tym okresie, ale też np. przy okazji Sylwestra, czy Trzech Króli.

Legenda Świętego Marcina

Obchody w Limburgii opierają się na legendzie św. Marcina (Sint Maarten). Dotyczy ona Marcina z Tours (około 316-397). Jego ojciec chciał, by Marcin został żołnierzem i wydał go armii rzymskiej.

Według legendy św. Marcin dotarł z rzymskimi legionami do Francji. Była zima i przeraźliwy chłód. Przy bramie wjazdowej do miasta Amien, zobaczył leżącego w śniegu żebraka bez odzienia, który najprawdopodobniej nie przeżył by mroźnej nocy. Święty Marcin przedarł mieczem swój płaszcz na pół i oddał go biednemu. Tej nocy śnił, że uratowanym od pewnej śmierci żebrakiem był Jezus. To był dla niego znak z nieba – opuścił legiony i został duchownym. Później, jako biskup, zasłynął jeszcze z wielu szlachetnych czynów, a w końcu został ogłoszony świętym. Dlatego 11 listopada został obwołany katolickim świętem. Ale to właśnie historia z płaszczem dla żebraka najczęściej przedstawiana jest na obrazach i we współczesnych inscenizacjach.

Świętomarcińskie tradycje

Sint Maarten obchodzone jest nie tylko w Holandii, ale też w Belgii, Północnej Francji, na Węgrzech, w Niemczech oraz w Polsce. W naszym kraju obchody kojarzą się przede wszystkim z poznańskim festynem oraz tradycyjnymi rogalami świętomarcińskimi. Jak Sint Maarten obchodzone jest w Limburgii? W tej części kraju uroczystości zwykle rozpoczynają się w kościele. Jednak obchody nie mogą się obyć bez przygotowywania lampionów  (i odwiedzania z nimi domów), a przede wszystkim – świętomarcińskiego ogniska.

Uroczystości kościelne

Wciąż (zwłaszcza w Limburgii) wiele obchodów rozpoczyna się w kościele. Zbierają się w nich rodziny z dziećmi, by wysłuchać historii o św. Marcinie i wspólnie zaśpiewać pieśni o nim. W uroczystości uczestniczą również lokalne bractwa i aktorzy w kostiumach.

Po zakończeniu uroczystości kościelnych, wszyscy wychodzą na zewnątrz i gromadzą się wokół wejścia, by wziąć udział w pochodzie. Na jego czele, tuż za orkiestrą harmonii, na białym koniu jedzie aktor przebrany za św. Marcina. Za nim podążają bractwa biorące udział w uroczystości. Na końcu do pochodu dołączają zgromadzeni. Maszerujące w pochodzie dzieci niosą barwne lampiony. Pochód przechodzi wyznaczonymi ulicami miasta i udaje się w miejsce, w którym rozpalone zostaje świętomarcińskie ognisko. Następnie uczestnicy uroczystości rozkoszują się oferowanymi przez organizatorów słodkościami i ciepłymi napojami.

Lampiony

Sint Maarten to prawdziwe „święto światła” dla dzieci. Zgodnie z tradycją przygotowują one z tej okazji specjalne lampiony. Wykonują je z papieru, kartonu, a nawet wydrążonego buraka czy dyni. Współcześnie własnoręcznie wykonane lampiony coraz częściej wypierane są przez gotowe produkty, które oferują w tym okresie sklepy. Dzieci podążają z lampionami od drzwi do drzwi. Otwierającym domownikom śpiewają piosenki o św. Marcinie, za które są nagradzane łakociami i/lub owocami.

Kto nie chce odwiedzać okolicznych domów, zabiera lampiony na zorganizowany pochód, o którym pisaliśmy wyżej.

Świętomarcińskie ognisko

Jedną z najważniejszych tradycji w Limburgii jest rozpalenie Sint Maartensvuur, czyli świętomarcińskiego ogniska. Co do genezy tej tradycji, również i tu badacze dopatrują się różnych teorii. Jedna z nich mówi o tym, że do 11 listopada rolnicze zbiory musiały być zebrane w pomieszczeniach, a bydło zgromadzone w stajni. Aby to uczcić ubijano gęsi i rozpalano wielkie ogniska. To z kolei miałoby się odnosić do germańskiego święta czczenia zimy. Podczas tego zwyczaju roznoszono ogień i składano ofiary, aby ziemia była bardziej żyzna a zwierzęta bardziej płodne. Mówi się, że później Kościół przejął ten zwyczaj, aby zdobyć zaufanie ludności niechrześcijańskiej.

Piosenki na św. Marcina

Piosenki, które dzieci śpiewają na św. Marcina, to właściwie piosenki żebracze. Śpiewały je dzieci trzymające lampiony, które chodziły po domach prosząc o żywność. W zamian za piosenkę, otrzymywały  coś do jedzenia. Współcześnie dzieci otrzymują łakocie i owoce. Nie zmniejszyło to jednak popularności piosenek śpiewanych przy okazji Sint Maarten. Jedna z najbardziej popularnych, to:

Sint Maarten, Sint Maarten

De koeien hebben staarten.

De meisjes hebben rokjes aan.

Daar komt Sint Martinus aan.

Geef een appel of en peer.

Ik kom het hele jaar niet weer.

Het hele jaar duurt zo lang,

Tot mijn lichtje branden kan.

Sint Maarten w Limburgii

Uroczyste obchody Sint Maarten świętowane są w wielu miejscach Limburgii. I tak w znajdującym się w pobliżu Horst Museum De Locht,  dzieci mogą przygotować buraczaną pochodnię, którą ozdobią koralikami i wstążkami. W Maasbracht-Beek 10 listopada br. odbędzie się m.in. pochód świętomarciński zorganizowany przez stowarzyszenie dzielnicowe Bloemenhof. Z kolei w Weert obchody organizuje Scouting St. Maarten. Rozpoczęcie uroczystości w kościele Sint Martinus, a następnie przejście w pochodzie na teren siedziby harcerzy, gdzie rozpalone będzie ognisko, a na chętnych czeka poczęstunek.

Oczywiście nie sposób wymienić tu wszystkich, organizowanych w Limburgii uroczystości. Sprawdź na stronie swojej gminy lub lokalnych stowarzyszeń, czy imprezy takie odbędą się również w twojej okolicy.

Artykuł Sint Maarten w otoczce lampionów, śpiewu i łakoci pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

WML odpowiada w Limburgii za produkcję wody pitnej, do której wykorzystuje również wodę z Mozy (Maas). Jakość źródeł sprawdzana jest codziennie, ponieważ woda pitna jest najlepiej strzeżonym zasobem w Holandii. Jeżeli jakość któregoś ze źródeł nie spełnia wymagań, od razu podejmowane są działania, mające na celu zapewnić bezpieczeństwo społeczeństwa. Tak stało się teraz. Kompania Wodociągowa Limburgii WML zapowiada tymczasowo twardszą wodę. Dotyczy to części Limburgii środkowej i północnej. A powodem jest wykrycie nieznanej substancji w rzece Mozie. WML wstrzymała tymczasowo pobór wody pitnej z Mozy, jako środek ostrożności. Co to oznacza dla ciebie? Czy woda z kranu nadal jest bezpieczna? Które obszary Limburgii odczują zmianę twardości wody?

Co zmiana twardości wody oznacza dla ciebie?

Ponieważ w wodach Mozy wykryto nieznaną substancję, WML wstrzymał tymczasowo pobór tej wody do produkcji wody pitnej. To standardowa procedura, stosowana jako środek ostrożności. Ponieważ stan ten się przedłuża, od wtorku 12 lipca br. WML przełączy się na pobór awaryjny, czyli wykorzystanie wód gruntowych. Kompania zaznacza, że jakość wody z kranu pozostaje niezmieniona. Częściowo (choć nieznacznie) zmieni się jednak jej kompozycja.

Czym jest zmiana twardości wody?

Skład wody pitnej nieznacznie się zmieni, ale oczywiście nadal będzie spełniać wszystkie wymogi ustawy o wodzie pitnej. Najbardziej zauważalne będzie chwilowe stężenie twardości i stopnia osadzania się kamienia w wodzie wodociągowej. A konkretnie: czasowo będzie więcej wapnia w wodzie z kranu i więcej osadu (kamienia) na urządzeniach podawczych gorącej wody.

Jak odczujesz zmianę twardości wody?

Poza wymienionymi wyżej, możesz zauważyć powłokę na herbacie i/lub biały osad na szklanych naczyniach. To, jak dużą różnicę zauważysz, zależne jest w dużej mierze od lokalnego składu wody i okresu przełączenia się na wody gruntowe. Z powodu tych zmiennych trudno jest dokonać konkretnych prognoz.

Woda nie powinna natomiast być mętna. Jeśli tak będzie, skontaktuj się z WML.

Które obszary Limburgii odczują zmianę twardości wody?

Zmianę twardości wody odczuje około 157.000 klientów WML zamieszkałych w Limburgii środkowej i północnej. W szczególności dotyczy to mieszkańców części gmin Beesel, Horst aan de Maas, Leudal, Maasgouw, Nederweert, Peel en Maas, Roerdalen, Roermond, Venlo, Venray i Weert.

Na rysunku poniżej gminy te oznaczono kolorem. Są to obszary, w których tymczasowo zmieniają się twardość wody i zdolność do powstawania osadów. Stare i nowe wartości możesz odczytać w legendzie pod mapką.

Czy woda w Limburgii jest zdatna do picia?

Tak, czytamy na stronie WML. Woda spełnia i będzie spełniać wszystkie wymagania ustawy o wodzie pitnej. Normy jakości wody pitnej są bardzo surowe. Nigdy nie używa się surowców, które nie spełniają wyznaczonych standardów. Z powodu wprowadzonego środka ostrożności nieznacznie zmieni się skład wody, ale jej jakość pozostanie bez zmian.

Co dalej z wodą w Limburgii?

Jak wspomniano wyżej, sytuacja jest tymczasowa. Gdy tylko jakość wody z rzeki Mozy ponownie będzie spełniać surowe normy, WML powróci do pobierania jej. A wtedy również twardość wody i ilość osadzanego kamienia powrócą do pierwotnego poziomu.

Źródło: WML 

Artykuł WML zapowiada tymczasowo twardszą wodę pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Jeśli nie zainstalowałeś jeszcze systemów ostrzegających przed dymem i pożarem, to ostatni dzwonek. Od 1 lipca 2022 roku czujniki dymu będą obowiązkowe w każdej holenderskiej nieruchomości. A dokładniej: na każdym piętrze tej nieruchomości oraz w pomieszczeniach zamkniętych, przez które przebiega droga ewakuacyjna. Od 2003 roku rozporządzenie to obowiązywało już nieruchomości w tzw. nowym budownictwie. Jednak od 1 lipca br. dotyczyć będzie także wszystkich istniejących już nieruchomości. A więc także tych osób, które nieruchomości wynajmują. W przypadku pożaru większość ofiar powodowana jest zaczadzeniem, najczęściej pod osłoną nocy. Chodzi o to, że nasz zmysł węchu nie działa w nocy tak dobrze, jak w ciągu dnia. Jednak słuch nadal funkcjonuje doskonale, gdy śpisz. Czujniki dymu zaalarmują cię o niebezpieczeństwie, ponieważ wydają sygnał dźwiękowy w momencie, kiedy wejdą w kontakt z dymem. Umieszczone na każdym piętrze nieruchomości dają więc szybszą możliwość reakcji w przypadku powstania dymu i/lub pożaru. Celem wprowadzenia rozporządzenia jest więc ratowanie życia. Co to oznacza dla ciebie? Gdzie i jak musisz zainstalować czujnik dymu? Czy niezastosowanie się do rozporządzenia będzie miało konsekwencje prawne?

Kto musi zamontować czujnik dymu?

Począwszy od 1 lipca 2022 roku rozporządzenie obejmuje obowiązkiem zamontowania czujników dymu wszystkich mieszkańców Holandii, posiadających lub wynajmujących nieruchomość. Założenia rozporządzenia obejmują zarówno nieruchomości zajmowane przez właścicieli, jak wynajmowane oraz zarówno nieruchomości istniejące, jak i nowe budownictwo.

W przypadku, gdy wynajmowana przez ciebie nieruchomość nie została wyposażona w czujniki, skontaktuj się z jej właścicielem. Umów się z nim na sposób dostarczenia i zamontowania czujników. Jeżeli nie będziecie mogli się porozumieć, możesz zgłosić braki w wynajmowanej nieruchomości. Przykład takiego listu znajdziesz tutaj. Jeśli jednak wynajmujący nie będzie chciał zadbać o czujniki, najlepiej kup je sam. W ten sposób unikniesz kary.

Obowiązek zamontowania czujników dymu dotyczy każdego piętra danej nieruchomości (co najmniej jeden czujnik na piętro). Ale też przestrzeni zamkniętych, które służą jako droga ewakuacyjna. to, ile dokładnie czujników musisz zainstalować, uzależnione jest od wielkości i sposobu budowy nieruchomości.

Gdzie zainstalować czujnik dymu?

Na pewno nie umieszczaj czujnika w pobliżu otworów wentylacyjnych lub grzejnika. Zanim go zainstalujesz, dokładnie przeczytaj załączoną instrukcję obsługi.

Instalując czujniki pamiętaj, by znalazły się one:

• w korytarzu
• na suficie
• co najmniej 50 centymetrów od ściany lub kąta
• co najmniej 30 centymetrów od lampy.

Jak wybrać czujnik?

Czujniki zasilane baterią muszą być zgodne z NEN-14604 i posiadać znak CE. Czujniki zasilane z sieci (230V) muszą być zgodne z normą NEN-2555. Uważaj więc na czujniki niezaufanych marek i takie, które są podejrzanie tanie.

Pomijając powyższe, prawo nie narzuca niczego w odniesieniu do specyfikacji czujnika. Nie musisz więc kupować czujnika dymu z możliwością podłączenia do sieci lub 10. letnią baterią. Czujnik z baterią jednoroczną również jest akceptowany. Na korzyść baterii dziesięcioletniej przemawia może to, że przez 10 lat będziesz mieć spokój od dość irytującego sygnału dźwiękowego w środku nocy, który… będzie sygnalizował potrzebę wymiany baterii.

Jeżeli zależy ci na maksymalnym bezpieczeństwie, postaw na czujniki bezprzewodowe, które nie są uzależnione od zasilania energetycznego. Pamiętaj jednak o regularnym sprawdzaniu sprawności czujnika dymu i baterii. Najlepiej ustaw sobie przypomnienie, by 1 x w miesiącu sprawdzać przycisk testowy. I wymieniać baterie w razie potrzeby.

Ponadto, w większych domach warto pomyśleć o czujnikach dymu z możliwością połączenia. Kiedy jeden z nich się włączy, uruchomi pozostałe i wszędzie w domu będziesz w stanie usłyszeć alarm o niebezpieczeństwie.

Możesz też zainwestować w tzw. inteligentne czujniki, które przekazują również sygnał do twojego telefonu komórkowego. Funkcja przydatna, zwłaszcza wtedy, kiedu często nie ma cię w domu.

Informacje na temat czujników dymu, ich ilości i sposobu rozmieszczenia w nieruchomości znajdziesz na stronie Rookmelders.nl.

Kary za nieumieszczenie czujnika

Oficjalnie za egzekwowanie postanowień rozporządzenia o czujnikach, odpowiedzialne są gminy. One też mogą nałożyć na ciebie karę za nieumieszczenie czujnika dymu. Jej wysokość różni się w zależności od gminy, w której mieszkasz.

W praktyce sprawdzenie, czy (działające!) czujniki zostały zainstalowane w każdym domu i czy wyposażyłeś w nie wszystkie piętra, jest dla pracowników gminy praktycznie niewykonalne. Policja, straż pożarna i ubezpieczyciele również nie wyślą swoich przedstawicieli, którzy sprawdzą faktyczny stan.

Przy okazji: zachowaj czujność, kiedy ktoś zapuka do twoich drzwi, obwieszczając konieczność sprawdzenia stanu czujników. Policja już otrzymuje zgłoszenia, że przestępcy udają inspektorów działających w imieniu gminy lub stowarzyszenia ubezpieczycieli, a po wpuszczeniu do środka okradają cię z kosztowności. Nie daj się oszukać!

Co równie ważne, to brak czujnika może mieć poważne konsekwencje w przypadku pożaru. Nie tylko te oczywiste, jak nie zaalarmowanie domowników na czas, a w konsekwencji utrata dobytku, a nawet życia. Również w przypadku ubezpieczenia. Na podstawie nowego rozporządzenia ubezpieczyciele mają bowiem prawo do nie wypłacenia odszkodowania za powstałe z powodu pożaru szkody, jeśli ubezpieczony nie posiadał czujnika dymu.

Źródło: Rijksoverheid, Brandveilig Nederland, Juridisch Loket, Rookmelders.nl.

Artykuł Czujniki dymu obowiązkowe w każdej nieruchomości pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

W ostatnich tygodniach ponownie wzrosły infekcje wywołane przez covid. Jednak obecny wariant wirusa jest mniej zakaźny, a liczba osób przyjmowanych na oddziały IC jest ograniczona. Dlatego rząd zdecydował się na dalsze znoszenie obostrzeń. Kilka zaleceń pozostanie jednak w mocy. Gabinet nie podał natomiast nowej daty, w której dokona ponownej oceny sytuacji pandemicznej. Czego dotyczą obecne zalecenia? I od kiedy wygasają pozostałe obostrzenia?

W razie objawów: zostań w domu i wykonaj test

Każdą osobę z objawami wskazującymi na koronawirusa nadal obowiązuje: zostań w domu i wykonaj autotest. Uzyskałeś wynik pozytywny? Umów się na pobranie wymazu w punkcie testowym GGD i poddaj się minimum pięciodniowej izolacji. Możesz wyjść na zewnątrz, kiedy przez ostatnie 24 godziny nie wystąpiły u ciebie objawy koronawirusa.

Oznacza to, że uczniowie, studenci i personel pedagogiczny nie muszą już wykonywać dwa razy w tygodniu prewencyjnych testów na obecność koronawirusa, zanim udadzą się do placówek edukacyjnych.

Zalecenia dotyczące kwarantanny pozostają niezmienne. Aktualne przeczytasz na stronie Quarantainecheck (również w języku angielskim).

Praca z domu

Obecne zalecenie pracy z domu wygasa. W minionych latach zdobyliśmy jednak wiele pozytywnych doświadczeń w tej dziedzinie. Wiele osób chce nadal wykonywać swoje obowiązki częściowo z domu. Rząd wezwał więc pracodawców do zawarcia z pracownikami porozumień, stymulujących pracę hybrydową.

Gabinet wnosi również o poświęcenie dodatkowej uwagi pracownikom, którzy martwią się o własne zdrowie. Także oni muszą mieć możliwość bezpiecznego wykonywania swoich obowiązków.

Pracowników z objawami koronawirusa obowiązuje: zostań w domu i wykonaj test. Jeśli jest pozytywny – poddaj się izolacji i w miarę możliwości, wykonuj pracę z domu.

Noszenie maski zakrywającej nos i usta

Obowiązek noszenia maski w transporcie publicznym i na terenach przyległych, wygasa w środę 23 marca br. W miejscach zatłoczonych możesz chronić siebie i innych zakładając maskę.

Na razie pozostaje w mocy obowiązek noszenia maski w samolocie oraz na terenie lotniska po przejściu bramki bezpieczeństwa.

Koniec z Testowaniem dla Wstępu (1G)

Testowanie dla Wstępu, czyli tzw. 1G obowiązuje jeszcze w tej chwili odwiedzających kluby nocne i duże wydarzenia (ponad 500 odwiedzających). Jednak od środy 23 marca br. publiczność może wchodzić do tych miejsc bez okazywania dowodu wykonania testu 1G. Tym samym w Holandii znikają miejsca, których obowiązywać będą covidowe certyfikaty wstępu. Zaleca się jednak pozostawienie aplikacji CoronaCheck w telefonie. W kilku krajach kod QR nadal jest niezbędny do możliwości odbycia podróży lub np. podczas wizyty w lokalach gastronomicznych, kinie czy teatrze.

Wjazd do Holandii

Począwszy od 23 marca br., dla osób podróżujących do Holandii z obszaru UE/Schengen, wygasa obowiązek posiadania dowodu poświadczającego wykonanie testu na obecność koronawirusa, wyzdrowienie lub przyjęcie szczepienia.

Również dla obywateli UE, podróżujących do Holandii spoza terenów UE/Schengen wygasają powyższe obostrzenia wjazdowe.

Każdemu, kto podróżuje do Holandii zaleca się wykonanie autotestu bezpośrednio po przybyciu do Holandii oraz w 5. dniu od momentu wjazdu na teren tego kraju.

Osoby spoza UE nadal obowiązuje zakaz wjazdu na teren Holandii. Od obowiązku tego istnieją wyjątki, np. dla podróżnych z bezpiecznych krajów, osób zaszczepionych lub wyzdrowiałych oraz podróżujących do Holandii w określonych celach.

Życie z koronawirusem

Koronawirus nie zniknął. Nadal będziesz mieć do czynienia z osobami, które zachorowały na covid. Jednak działanie szczepionek jest wystarczająco odczuwalne, ponadto wiele osób zbudowało już odporność poprzez zarażenie się i przebycie choroby. Dzięki temu konsekwencje nowej fali wirusa są mniejsze, niż w latach 2020 i 2021.

Infekcja koronawirusem nadal może być uciążliwa dla zdrowych osób. Wirus pozostaje też większym ryzykiem dla osób starszych lub o słabym zdrowiu. Dlatego stosuj się do wymienionych niżej zaleceń, by w możliwie największym stopniu uniknąć zarażenia.

• Regularnie myj ręce.
• Kaszl i kichaj w zgięcie łokcia.
• W razie objawów zostań w domu i wykonaj (auto)test.
• Regularnie wietrz pomieszczenia i zadbaj o dopływ świeżego powietrza.
• Zaszczep się, przyjmij dawkę przypominającą.

Dzięki temu przyczynisz się do ochrony własnej, swojej rodziny, przyjaciół i innych osób. Licz się z osobami szczególnie wrażliwymi na powikłania w wyniku zakażenia koronawirusem, jak osoby starsze lub chronicznie chore.

Szanuj wybór innych

Licz się z innymi. Zachowaj dystans, kiedy ktoś o to prosi. Masz spotkanie z kimś, kto martwi się o swoje zdrowie? Wykonaj autotest. I szanuj wybór innych, np. kiedy ktoś postanowi założyć maseczkę w miejscu, w którym ty sam byś tego nie zrobił.

Źródło: Rijksoverheid 

Artykuł Rząd zdecydował się na dalsze znoszenie obostrzeń pochodzi z serwisu Moja Limburgia.