Chociaż oficjalnie się temu zaprzecza, ciąża w pracy wpływa na sposób postrzegania kobiet przez pracodawcę. Dlatego warto, by znały one swoje prawa i obowiązki w tym zakresie.

Jeśli właśnie dowiedziałaś się, że jesteś w ciąży, albo podejrzewasz, że może tak być, powinnaś na czas uregulować pewne sprawy. W twojej głowie krąży zapewne milion pytań. Kiedy powiedzieć o tym pracodawcy? Do kiedy pracować? Czy praca nie będzie dla mnie zbyt ciężka? Czy nie będzie zagrażać życiu i zdrowiu mojego dziecka? I jakie właściwie prawa ma ciężarna kobieta w Holandii?

Prawa i obowiązki obejmujące ciężarne zatrudnione na etacie, samozatrudnione, bezrobotne i zatrudnione przez agencje pośrednictwa pracy tymczasowej są w większości wspólne. O różnicach napiszemy wkrótce w kolejnym artykule.

Powiadom pracodawcę

Termin, w którym powiadomisz pracodawcę o tym, że jesteś w ciąży, to twoja osobista sprawa. Zapewne w dużej mierze zależeć będzie od tego, jak będziesz się czuła i jaki rodzaj pracy wykonujesz. Prawo zobowiązuje cię do uczynienia tego najpóźniej 3 tygodnie przed rozpoczęciem urlopu macierzyńskiego (zwangerschapsverlof). A jednak poinformowanie o ciąży wcześniej leży w interesie kobiety, ponieważ w trakcie ciąży ma ona prawo do dodatkowej ochrony. Większość kobiet decyduje się przekazać pracodawcy informację o ciąży po około 3 miesiącach. Pracodawca ma wtedy wystarczająco dużo czasu, żeby zorganizować zastępstwo na czas ich nieobecności.

Potwierdzenie i zgłoszenie ciąży

Oświadczenie potwierdzające ciążę (zwangerschapsverklaring), możesz otrzymać od swojej położnej lub prowadzącego ciążę ginekologa. Twój pracodawca będzie potrzebował tego oświadczenia, aby móc zgłosić twoją ciążę do UWV. Po dokonaniu zgłoszenia, pracodawca dostanie zasiłek, dzięki któremu on będzie mógł przyjąć kogoś na twoje zastępstwo, a ty w tym czasie utrzymasz swoją pensję. Oświadczenie to musisz dostarczyć pracodawcy maksymalnie na trzy tygodnie przed rozpoczęciem urlopu macierzyńskiego.

Oświadczenie potwierdzające ciążę powinno zawierać informację o tym, że jesteś w ciąży, przypuszczalną datę porodu oraz twoje dane osobowe wraz z numerem BSN.

Warunki pracy ciężarnej

Im szybciej poinformujesz o ciąży, tym szybciej pracodawca będzie mógł zorganizować pracę tak, by uwzględnić twój stan.

W ciągu dwóch tygodni pracodawca ma obowiązek powiadomienia cię o ryzyku dla ciebie i twojego dziecka, które powiązane jest z wykonywaną przez ciebie pracą. Chodzi tu zwłaszcza o ryzyko wynikające z pracy z niebezpiecznymi materiałami, dźwiganiem (ciężarna nie może podnosić jednorazowo więcej niż 10 kg; od 20 tygodnia ciąży może podnosić maksymalnie pięć kilo i nie więcej niż dziesięć razy dziennie), długotrwałym staniem, itp.

Do kontaktu z substancjami niebezpiecznymi, może dojść w różnych zawodach. Na przykład w branży sprzątającej, chemicznej i rolniczej, ale też w pracy pielęgniarki, czy fryzjerki. Twój pracodawca jest odpowiedzialny za zagwarantowanie bezpieczeństwa twojego i twojego dziecka. Dlatego musi zapewnić ci zdrowe i bezpieczne miejsce pracy. W ciągu dwóch tygodni od zgłoszenia mu zajścia w ciążę, pracodawca musi poinformować cię o ryzyku, z jakim masz do czynienia w pracy. Musi również podjąć działania zapobiegające temu ryzyku.

Również dźwięk powyżej 80 decybeli może być niebezpieczny dla nienarodzonego dziecka. Mają z nim do czynienia pracownice zatrudnione np. w branży metalurgicznej, na basenie, w branży rozrywkowej, rolniczej, ale też np. w placówkach opieki nad małymi dziećmi.

Kolejnym zagrożeniem jest tzw. promieniowanie jonizujące, występujące w pomieszczeniach rentgenowskich, szpitalach, laboratoriach i elektrowniach jądrowych. Ciężarna może kontynuować pracę z promieniowaniem jonizującym tylko wtedy, gdy jego dawka nie przekracza 1 mSv. Jak dotąd badania nie wykazały, że promieniowanie z komputerów może być szkodliwe dla matki i/lub dziecka.

W niektórych zawodach przyszłe matki mogą mieć do czynienia z wibracjami ultradźwiękowymi. Ich źródła znajdują się np. w różnych urządzeniach medycznych, jak urządzenia laserowe czy dentystyczne. U ciężarnej mogą doprowadzić do problemów z bolącymi plecami, są także szkodliwe dla dziecka. Jeśli ciężarna ma z nimi do czynienia w pracy, może poprosić pracodawcę o zmianę świadczonych obowiązków.

Również w przypadku pracy, z którą wiąże się długotrwały stres i presja, ciężarna może poprosić o zmianę organizacji pracy i dodatkowe przerwy na odpoczynek. Ciężarne (oraz kobiety do sześciu miesięcy po porodzie) mają prawo do odpoczynku w cichym pokoju z łóżkiem lub sofą.

Godziny pracy ciężarnej

Ciąża zwalnia cię także z obowiązku świadczenia pracy w godzinach nocnych. Zasada ta obowiązuje do 6 miesięcy po porodzie. Według ustawy o czasie pracy, o nocnej zmianie mowa jest wtedy, kiedy przepracowano więcej niż jedną godzinę w okresie pomiędzy godziną 24:00 a 6:00.

Chroniona jest także kobieta w ciąży (i do 6 miesięcy po porodzie), która wykonuje pracę zmianową. Ma ona prawo do pracy w stabilnym i regularnym rytmie oraz odpoczynku. Dlatego, jeśli praca zmianowa staje się dla niej zbyt ciężka, nie musi wykonywać jej w takim systemie. Głównie ze względu na to, że częścią pracy zmianowej jest przeważnie także nocna zmiana.

Jeśli masz w pracy do czynienia z którąś z wymienionych wyżej czynności, rozsądne wydaje się poinformowanie szefa o ciąży tak szybko, jak to jest możliwe.

Wizyty u lekarza i choroby w ciąży

Pracodawca musi umożliwić ciężarnej pracownicy przeprowadzenie w godzinach pracy niezbędnych badań i/lub wizyt u położnej czy lekarza ginekologa i nie może jej tego odmówić. Zgodnie z ustawą pracodawca nie może pozbawić pracownicy wynagrodzenia za czas poświęcony na wykonanie badań niezbędnych w ciąży.

Jeżeli zachorujesz podczas ciąży, możesz to zgłosić w zwykły sposób. Jeśli natomiast twoja choroba związana jest z ciążą, np. z wysokim ciśnieniem krwi czy niestabilnością miednicy, itp., musisz zgłosić to pracodawcy. Pracodawca może wtedy wystąpić do UWV o wypłatę zasiłku chorobowego (ziektewetuitkering), aby móc opłacić zastępstwo. Ciężarna zachowuje swoją pensję.

Jeżeli postanowiłaś wykorzystać mniej niż 6 tygodni urlopu macierzyńskiego z tytułu ciąży, ale nie możesz pracować z powodu choroby, to od 6 tygodni przed wyznaczonym terminem porodu dni chorobowe liczone są jako dni urlopu macierzyńskiego z tytułu ciąży (zwangerschapsverlof). Nawet jeśli choroba nie jest bezpośrednio powiązana z ciążą.

Podobnie, jeżeli zachorujesz w trakcie urlopu macierzyńskiego z tytułu porodu (bevalingsverlof), dni chorobowe (i zasiłek) liczone są jako ten urlop.

W sytuacji, w której kobieta po wykorzystaniu urlopu macierzyńskiego z tytułu porodu nadal nie jest w stanie podjąć pracy i niezdolność ta jest konsekwencją ciąży lub porodu, musi ona zgłosić tą sytuację pracodawcy. Ten wystąpi wtedy o zasiłek chorobowy dla niej.

Wynagrodzenie i wniosek o urlop macierzyński

Na dwa tygodnie przed wyznaczonym terminem porodu, twój pracodawca powinien złożyć w Instytucie Wykonawczym ds. Świadczeń Pracowniczych UWV (Uitvoeringsinstituut Werknemersverzekeringen) wniosek o zasiłek. UWV wypłaca zasiłek twojemu pracodawcy (stawkę dzienną za każdy dzień pracy), a ten wypłaca ci wynagrodzenie. Dzięki temu twój szef nie ponosi kosztów, związanych z twoją nieobecnością. Jedyną niedogodnością dla pracodawcy jest to, że przez krótki czas doświadczony pracownik jest nieobecny i musi poszukać zastępstwa. Ważne: urlop macierzyński nie powoduje utraty normalnych dni urlopowych (wakacji), a pracodawca jest zobowiązany do przywrócenia kobiety do pracy po urlopie.

Urlop macierzyński

Będąc w ciąży masz prawo do urlopu macierzyńskiego, określanego tutaj jako zwangerschaps- en bevallingsverlof (urlop z tytułu ciąży- i porodu). W sumie na urlop ten składa się 16 tygodni, z czego od 4 do 6 tygodni do wykorzystania przed porodem i od 10 do 12 tygodni do wykorzystania po porodzie.

Oznacza to, że masz prawo do urlopu macierzyńskiego z tytułu ciąży (zwangerschapsverlof) od 6 tygodni przed wyznaczoną datą porodu, aż do faktycznego dnia porodu włącznie. Musisz go rozpocząć nie później, niż 4 tygodnie przed wyznaczonym terminem porodu. O tym, na ile czasu przed porodem ciężarna podejmie urlop, decyduje ona sama.

Urlop macierzyński z tytułu porodu (bevallingsverlof) rozpoczyna się w dniu następującym po dniu porodu i trwa kolejnych 10 tygodni, z możliwością zwiększenia o liczbę dni, o które skrócony został urlop macierzyński z tytułu ciąży. Ma to zwłaszcza zastosowanie w sytuacji, gdy dziecko urodziło się przed wyznaczoną datą porodu. Innymi słowy: jeżeli przed porodem przebywałaś na urlopie krócej, niż 6 tygodni, możesz odebrać te tygodnie po porodzie. Mowa tu o różnicy pomiędzy urlopem przed porodem i 6. tygodniami.

Trochę inaczej sprawa wygląda w przypadku ciąży mnogiej. Jeśli jesteś w ciąży z bliźniętami lub trojaczkami (albo większej), możesz rozpocząć urlop macierzyński z tytułu ciąży wcześniej. W takim przypadku rozpocznie się on po 30 tygodniach ciąży, czyli od 10 tygodni przed wyznaczoną datą porodu. Jeśli poród odbędzie się w przewidzianym terminie, całkowita długość urlopu wyniesie 20 tygodni (10 przed porodem i 10 po porodzie). Jeżeli poród odbędzie się przed wyznaczoną datą, wtedy – podobnie jak w przypadku kobiet rodzących jedno dziecko – urlop macierzyński z tytułu porodu zostanie wydłużony o liczbę dni, o które urlop macierzyński z tytułu ciąży był krótszy, niż 6 tygodni.

Dokładny czas trwania urlopu macierzyńskiego z tytułu ciąży- i porodu uzależniony jest więc od wyznaczonej i faktycznej daty porodu.

Czy można zwolnić ciężarną?

Pracodawca nie może zwolnić pracownicy, która jest w ciąży, przebywa na ciążowym- i/lub porodowym urlopie macierzyńskim oraz przez 6 pierwszych tygodni po wznowieniu przez nią pracy. Zwolnienie kobiety za to, że zaszła w ciążę kwalifikuje się jako dyskryminacja i może być podstawą do procesu o odszkodowanie.

Od zasady tej pracodawca może odejść tylko w wyjątkowych sytuacjach, np. w przypadku bankructwa firmy lub zwolnienia natychmiastowego, związanego z poważnym przewinieniem pracownika (np. oszustwo na niekorzyść firmy, itd.).

Inaczej sprawa wygląda w przypadku umowy na czas określony. Jeżeli umowa taka wygasa w okresie ciążowego- i/lub porodowego urlopu macierzyńskiego, pracodawca nie ma obowiązku przedłużenia jej. Cały, szesnastotygodniowy okres urlopu macierzyńskiego pozostaje jednak płatny.

W sytuacji, gdy umowa nie zostanie przedłużona, kobieta może ubiegać się o zasiłek dla bezrobotnych (werkloosheidsuitkering) w UWV.

Źródła: fnv.nl, rivm.nl

Foto: pixabay.com

Artykuł Ciąża w pracy? Znaj swoje prawa! (1) pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Prowadzenie ciąży

W Holandii ciążę może prowadzić praktyka położnicza mieszcząca się w twoim miejscu zamieszkania, albo szpital. Zasadniczo wszystkie zdrowe ciężarne, objęte są opieką tzw. pierwszej linii (de eerste lijn), czyli podstawowej opieki zdrowotnej, którą tutaj prowadzą praktyki położnicze. To położna (a nie ginekolog), sprawuje pieczę nad zdrowiem ciężarnej i dziecka.

Czasami jednak, ze względów medycznych, staje się to niemożliwe. Na przykład, jeśli przyszła matka zmaga się z jakąś chorobą lub wadą, albo dziecko nie rozwija się prawidłowo. W takich przypadkach ciężarna przechodzi pod opiekę tzw. drugiej linii (de tweede lijn), czyli szpitala i ginekologa. Kiedy pojawiają się komplikacje i wymagana jest jeszcze bardziej intensywna opieka, ginekolog może zdecydować o uruchomieniu tzw. trzeciej linii (de derde lijn), czyli skierowaniu przyszłej matki do szpitala specjalistycznego. W Limburgii jest to np. szpital uniwersytecki w Maastricht.

Może się także zdarzyć, że w trakcie ciąży konieczne stanie się monitorowanie jej przebiegu w szpitalu. Może to być sytuacja jednorazowa, albo stała, do momentu porodu włącznie. Wtedy opiekę położnej także przejmuje ginekolog.

W zależności od przebiegu ciąży, również w trakcie badań kobieta ma do czynienia z położną lub ginekologiem. To także położne (pod nadzorem ginekologa) samodzielnie odbierają porody. Ginekolog obecny jest przy porodzie tylko w razie potrzeby.

Kontrole i badania

W trakcie ciąży przyszła matka musi regularnie kontrolować stan zdrowia (swojego i dziecka). Przy prawidłowo przebiegającej ciąży kontrole te odbywają się raz w miesiącu, później stają się częstsze (pisaliśmy o tym tutaj). Od 41 tygodnia ciąży dodatkowe kontrole odbywają się w szpitalu. Pozwala to na niezbędny nadzór nad zdrowiem i kondycją dziecka, ale też ustalenie ewentualnej daty wywołania porodu.

Podczas pierwszej kontroli prowadzony jest wywiad, który ma na celu ustalić stan zdrowia matki i ojca oraz wykrycie ewentualnego ryzyka dla matki i płodu. Wykonuje się także badanie usg potwierdzające ciążę, pozwalające ustalić prawidłowość wieku ciąży i ilość płodów. Omawiane są także inne badania, których wykonanie możliwe jest podczas ciąży. Z reguły pobierana jest także krew do badania. Kontroluje się m.in. grupę krwi matki, czynnik Rh, sprawdza przeciwciała, poziom hemoglobiny (żelazo), glukozy (cukier), zapalenie wątroby typu B, kiłę i HIV.

Również na dalszych etapach ciąży, ciężarna będzie miała do czynienia z różnymi badaniami. Na każdej wizycie położna (lub ginekolog) będzie sprawdzać ciśnienie krwi oraz wielkość macicy. Będzie także przeprowadzać badanie usg pozwalające ocenić rozwój dziecka i badanie rytmu jego serca. W razie potrzeby może zlecać dodatkowe badania.

USG

Pierwsze usg (w Holandii określane jako echo), wykonywane jest podczas pierwszej kontroli i ma na celu ustalenie wieku ciąży i daty porodu. W zależności od przebiegu i wieku ciąży, może zapaść decyzja o konieczności częstego przeprowadzenia badania usg.

Pomiędzy 18 a 22 tygodniem odbywa się rozszerzone badanie usg, określane tu jako SEO (strukturalne badanie ultrasonograficzne). Jest to badanie refundowane dla wszystkich ciężarnych w Holandii. W przypadku, gdy badanie to odbywa się ze wskazań medycznych, określane jest jako GUO (zaawansowane badanie ultrasonograficzne). Badanie wykonywane jest pod kątem fizycznych wad płodu, jak np. wodogłowie, brak kończyn, wady serca, rozszczep czaszki lub rozszczep kręgosłupa.

W 30. tygodniu ma miejsce usg wzrostowe (groei-echo), w trakcie którego odbywa dokładna ocena wzrostu płodu. Następnie w 36. tygodniu ciąży sprawdza się ułożenie dziecka i bada poziom wód płodowych.

Oczywiście, w zależności od indywidualnej sytuacji, może się zdarzyć, że ze względu na przebieg ciąży ginekolog zleca częstsze wykonywanie badania usg (nawet co tydzień).

Badania prenatalne

Oprócz regularnych badań, ciężarna może zdecydować się na wykonanie szeregu badań dodatkowych. Mogą one pomóc w rozwianiu wątpliwości, czy dziecko ma zwiększone ryzyko wrodzonej wady lub zaburzenia. Na przykład rozszczepu kręgosłupa czy zespołu Downa. Ogólnie badania te określa się, jako badania prenatalne (prenatale screening). Ale o tym przeczytacie już w kolejnym artykule.

Foto: pixabay.com

Artykuł Prowadzenie ciąży i badania kontrolne pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Polki, które dowiedziały się o ciąży będąc w Holandii, mogą być bardzo zaskoczone słysząc o sposobie, w jaki prowadzi się tu ciążę. Przyzwyczajone są do tego, że nad prawidłowym przebiegiem ciąży czuwa ginekolog, a sam poród odbywa się w szpitalu. W Holandii wygląda to inaczej. Lekarza ginekologa zobaczysz wyłącznie w przypadku komplikacji lub nagłych wypadków! Zdrową, a więc przebiegającą bez komplikacji ciążę, prowadzi tu położna, tzw. verloskundige. Poród w szpitalu także nie jest pierwszym i jedynym wyborem Holenderek. W Holandii kobiety mogą rodzić także w domu lub centrum porodowym.

Od czego więc zacząć, kiedy zobaczysz na teście upragnione dwie kreski?

Umów wizytę u położnej

Wiesz już, że w Holandii zdrową ciążę prowadzi położna. Dlatego, kiedy potwierdzisz testem, że jesteś w ciąży, powinnaś skontaktować się z wybraną praktyką położniczą. Znajdziesz je wpisując w wyszukiwarkę hasło verloskundigenpraktijk. Sposób wyboru takiej placówki jest sprawą indywidualną. Przyszłe mamy kierują się przede wszystkim odległością gabinetu położnej od miejsca zamieszkania i… opiniami innych mam.

Kiedy już skontaktujesz się z praktyką i przedstawisz swoją sytuację (telefonicznie, lub wypełniając odpowiedni formularz na stronie internetowej), położna umówi cię na pierwszą wizytę. Standardowo ma ona miejsce pomiędzy 8 a 10 tygodniem ciąży. Pierwsze badanie usg zostanie natomiast wykonane w 12 tygodniu ciąży. Ale jeśli w trakcie trwania ciąży będą cię nurtowały pytania, będziesz odczuwała ból brzucha lub zauważysz ślady krwi – także dzwoń do położnej.

Aż do 24 tygodnia ciąży wizyty u położnej będą odbywały się raz na 4 tygodnie. W trzecim trymestrze, a konkretnie od 30 tygodnia ciąży częstotliwość ta zwiększy się do wizyt co dwa tygodnie. Począwszy od 36 tygodnia ciąży wizyty będą się odbywały raz w tygodniu. W przypadku wystąpienia komplikacji lub wskazań medycznych, np. chronicznej choroby, zostaniesz skierowana do ginekologa. Możliwe, że będziesz musiała wykonać badania prenatalne.

Położna, którą wybierzesz, będzie także odbierała poród w przypadku, gdy zdecydujesz się rodzić w domu. Zdecyduje też, czy powinnaś już jechać do szpitala lub centrum porodowego, jeśli wybrałaś poród w jednej z tych instytucji.

Położna odwiedzi cię też w trakcie połogu. Skontroluje gojenie się rany i będzie pełnić rolę wspierającą w przypadku pytań.

Około 6 tygodni po porodzie odbywa się ostatnia wizyta u położnej. W trakcie tej wizyty omawiane są przebieg porodu i połogu.

A może jednak szpital?

Czasami zdarza się, że jeszcze przed zajściem w ciążę byłaś pod opieką ginekologa. Na przykład z powodu problemów z zajściem w ciążę. W takiej sytuacji pierwszą wizytę musisz umówić nie z położną, a z ginekologiem w szpitalu. Również w sytuacji, gdy jest wiadome, że ze szczególnych przyczyn zdrowotnych twoja ciąża od początku musi być prowadzona przez ginekologa. Jeśli nie byłaś jeszcze pod opieką ginekologa, najpierw skontaktuj się z lekarzem rodzinnym, a następnie, posiadając skierowanie, umów wizytę z ginekologiem w szpitalu.

W takiej sytuacji wszystkie wizyty kontrolne i badania również będą odbywały się w szpitalu. Ich częstotliwość określi ginekolog, w zależności od twojej indywidualnej sytuacji. Jeśli twoja sytuacja się zmieni, np. ginekolog uzna, że nie ma już zagrożenia dla ciąży lub twojego zdrowia, będziesz mogła wrócić pod opiekę położnej.

Położnicza opieka poporodowa

Kolejną sprawą, którą warto uregulować, jest kraamzorg. To holenderska nazwa położniczej opieki poporodowej, czyli instytucji która wspomaga cię w tym, by okres połogu przebiegał prawidłowo.

Warto wiedzieć, że taka opieka nie jest obowiązkowa. W Holandii ma do niej jednak prawo każda kobieta i jest to prawo zagwarantowane ustawowo. Mimo, iż nie ma obowiązku przyjmowania u siebie opiekunek z kraamzorg, wybór takiej opcji jest zalecany. Zwłaszcza, jeśli na miejscu nie możemy liczyć na pomoc rodziny.

Zgłoszenia chęci skorzystania z położniczej opieki poporodowej najlepiej dokonać przed rozpoczęciem czwartego miesiąca ciąży. Około 32 tygodnia ciąży pracownicy wybranej przez ciebie placówki położniczej opieki poporodowej przyjdą do ciebie na rozmowę wstępną/wywiad. Wtedy wspólnie ustalicie wszelkie wymogi i oczekiwania co do planowanej opieki.

Ważne: jeżeli chcesz zakwalifikować się do zwrotu poniesionych kosztów, wybierz taką placówkę położniczej opieki poporodowej, która związana jest kontraktem z twoim ubezpieczycielem. Kraamzorg jest refundowany z podstawowego pakietu ubezpieczeń zdrowotnych. Liczba godzin opieki poporodowej określona jest szczegółowo w warunkach polisy twojego ubezpieczyciela. Ogólnie obejmuje minimalnie 24 i maksymalnie 80 godzin opieki, rozłożonych w ciągu dziesięciu dni liczonych od dnia porodu. Wpływ na maksymalną ilość dni położniczej opieki poporodowej ma także miejsce porodu. Dni po porodzie, które matka spędziła z dzieckiem w szpitalu lub centrum porodowym, są odliczane od maksymalnej liczby godzin położniczej opieki poporodowej.

Na czym polega położnicza opieka poporodowa? To nic innego, jak opieka nad matką i dzieckiem przez pierwsze osiem do dziesięciu dni po porodzie. Jeśli poród odbywa się w domu, opiekunka poporodowa często asystuje położnej przy porodzie. Później codziennie kontroluje zdrowie matki i dziecka. Jeśli zauważy jakieś niepokojące sygnały u matki lub dziecka, przekazuje je położnej lub lekarzowi. Na życzenie wspiera matkę w codziennych czynnościach związanych z higieną osobistą. Daje wskazówki co do sposobu zajmowania się noworodkiem i karmienia piersią. Pomaga nie tylko w opiece nad dzieckiem, ale również zajmuje się gospodarstwem domowym, by matka mogła nabrać sił po porodzie.

W Limburgii działają m.in. Kraamzorg Collectief, Kraamzorg Limburg Liev, Kraamzorg Mediplan, Zin Kraamzorg i Groene Kruis Kraamzorg. Szczegółowe informacje (poza tymi uzyskanymi od ubezpieczyciela), znajdziesz wpisując w wyszukiwarkę hasło kraamzorg in Limburg.

Zadbaj o dobre ubezpieczenie

Zaleca się zajęcie się tym przed 16 tygodniem ciąży. Dlaczego? Opieka położnej, poród i położnicza opieka poporodowa nie są objęte ryzykiem własnym. Ryzyko własne płacimy jednak w przypadku innych, powiązanych z ciążą kosztów, takich jak: badania laboratoryjne, transport do szpitala w trakcie porodu czy opieka medyczna po porodzie. Kosztem ryzyka własnego objęty jest również tzw. test NIPT.

Należy także pamiętać, że nie wszystkie związane z ciążą wydatki refundowane są w ramach podstawowego ubezpieczenia zdrowotnego. Wliczają się do nich np. koszty kursu ciążowego, opłacenia wkładu własnego przy położniczej opiece poporodowej, czy porodu w szpitalu bez wyraźnego wskazania medycznego.

Aby uniknąć przykrych niespodzianek, warto zawrzeć tzw. aanvullende verzekering, czyli ubezpieczenie dodatkowe. Szczegółowe informacje na temat takiego ubezpieczenia otrzymasz od swojego ubezpieczyciela. Zwróć uwagę na oferowane w ubezpieczeniu: wysokość składki, co dokładnie wchodzi w zakres tego ubezpieczenia (np. kurs ciążowy, badania prenatalne, dodatkowe godziny opieki poporodowej) oraz jaka kwota zostanie refundowana przez ubezpieczenie w przypadku porodu w szpitalu bez wskazań medycznych.

Jako przyszła mama powinnaś też zastanowić się, gdzie chciałabyś rodzić. W Holandii masz do wyboru trzy opcje. Ale o tym napiszemy już w następnym artykule.

fot. shutterstock.com

Artykuł Ciąża w Holandii: od czego zacząć? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.