Coraz mniej osób zarażonych koronawirusem trafia do holenderskich szpitali. Jednocześnie rośnie liczba osób zaszczepionych przeciwko wirusowi. Dlatego podczas ostatniej konferencji prasowej, holenderski rząd zdecydował się na krok 3 i warunkowe zniesienie obostrzeń. Te, które obowiązują teraz, zostaną skorygowane lub całkowicie zniesione 5 czerwca br. Oznacza to, że – po spełnieniu określonych przez holenderski rząd warunków – od najbliższej soboty otwarta zostanie większość lokalizacji w kraju. Również dzięki wprowadzeniu koronawirusowych certyfikatów wstępu możliwe jest przyspieszenie warunkowego zniesienia obostrzeń w przypadku niektórych działań (np. zwiększenie liczby publiczności). Rząd podkreślił, że nadal ważne jest przestrzeganie podstawowych zasad, nawet gdy jesteś już zaszczepiony. Myj więc ręce, zachowuj dystans, unikaj zatłoczonych miejsc, a w przypadku wystąpienia objawów zostań w domu i wykonaj test na obecność koronawirusa. A jeśli to możliwe – pracuj z domu. Co się zmieni zgodnie z 3 krokiem planu stopniowego otwarcia, zaplanowanym na 5 czerwca br.?

Odwiedziny w domu

Zmienia się zalecenie, dotyczące ilości osób, które mogą odwiedzić cię w domu. Nowe brzmi: przyjmuj maksymalnie 4 osoby dziennie. Po wejściu do domu myj ręce i zachowaj 1,5 metra w stosunku do osób spoza twojego gospodarstwa domowego. Ta ostatnia reguła nie dotyczy dzieci do lat 12.

Wielkość grupy na zewnątrz

Maksymalna wielkość grupy formowanej na zewnątrz wyniesie 4 osoby. Czytaj: możesz przebywać na zewnątrz lub uprawiać sport z trzema innymi osobami. Tu również zachowujecie zalecany dystans w stosunku do osób spoza własnego gospodarstwa domowego. Także i ta zasada nie dotyczy dzieci do lat 12.

Pracuj w domu

Zawsze kiedy jest to możliwe, praca z domu pozostaje normą. Spotkania firmowych zespołów, na przykład w celu szkolenia, rozwoju, czy edukacji, są jednak ponownie dozwolone.

Publiczność dużych obiektów

Na każdą salę lub halę widowiskową przypada maksymalnie 50 osób, pod warunkiem zachowania odległości 1,5 metra. Wyjątek stanowią duże sale wyposażone w 1000 lub więcej stałych miejsc. Tutaj dozwolone jest maksymalnie 250 odwiedzających w odległości 1,5 metra. Zasada dotyczy wszystkich dużych sal widowiskowych, a więc zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych (hale widowiskowe, teatry plenerowe, sale koncertowe, itp).

Instytucje kulturalne

Otwarcie dotyczy również muzeów i zabytków. W przypadku tych pierwszych, dozwolony będzie 1 odwiedzający na 10 metrów kwadratowych. Kina, domy sztuki, lokale rozrywkowe i teatry także otworzą się dla publiczności. Muszą jednak spełnić dodatkowe warunki: obowiązkowa rezerwacja, kontrola stanu zdrowia i stałe miejsca dla publiczności. Miejsca możesz zarezerwować dla maksymalnie czterech osób. Wyjątek stanowią dzieci do lat 12 i osoby z tego samego gospodarstwa domowego. W sali może przebywać maksymalnie 50 osób, które zachowują zalecany dystans. Wyjątkiem są duże sale o pojemności od 1000 miejsc stałych. Tutaj maksymalna liczba odwiedzających zwiększa się do 250 osób przy zachowaniu zalecanego dystansu (nie licząc personelu).

Kultura i sztuka

Dozwolone będą również spotkania w celu uprawiania kultury i sztuki. Oznacza to, że np. orkiestra może znowu wspólnie ćwiczyć i w tej sytuacji nie jest konieczne zachowanie 1,5 metra dystansu (o ile nie ma innego wyjścia). Obowiązuje jednak maksymalna liczba osób na pomieszczenie, która wynosi 50 osób, wyłączając nauczyciela. Nie jest natomiast dozwolone uczestnictwo publiczności. Nadal obowiązują też pozostałe warunki obostrzeń, dotyczące śpiewu, gry aktorskiej, tańca i muzyki.

Rekreacja

Dopuszczone jest również otwarcie wewnętrznych przestrzeni parków rozrywki, przyrody i ogrodów zoologicznych. Chodzi tu np. o wybiegi dla gadów, czy atrakcje przewidziane w pomieszczeniach.

Kasyna i miejsca hazardu, sauny i centra odnowy biologicznej również dostają zielone światło dla otwarcia. Obowiązuje maksymalnie 1 osoba na 10 metrów kwadratowych lub maksymalnie 50 osób na przestrzeń, z zachowaniem zalecanego dystansu. Które z zaleceń ma zastosowanie uzależnione będzie od charakteru danej czynności. A więc – czy w danej atrakcji będziesz się głównie poruszać, czy siedzieć.

Obowiązkiem odwiedzających jest uprzednie dokonanie rezerwacji oraz kontrola stanu zdrowia. Rezerwacja może przy tym dotyczyć maksymalnie 4 osób (wyjątek: dzieci i osoby z tego samego gospodarstwa domowego).

W pomieszczeniach odwiedzający zobowiązani są do noszenia masek zakrywających nos i usta.

Uprawianie sportów

Dorośli będą mogli ponownie ćwiczyć w grupach o maksymalnej wielkości 50 osób. Jeżeli jest to konieczne, mogą zrezygnować z zachowania zalecanego dystansu.

Młodzież i dzieci zwolnione są z obostrzenia dotyczącego zachowania dystansu 1,5 metra.

Ponownie dozwolone są młodzieżowe zawody sportowe dla osób do 17 roku życia. Nadal jednak nie zezwala się na uczestnictwo publiczności. Powyżej 18 roku życia nie możesz jeszcze uczestniczyć w zawodach. Możesz jednak brać udział w meczach pomiędzy zawodnikami tego samego klubu.

Otwarte zostaną również szatnie, prysznice i sauny, a także stołówki sportowe. Aktualny pozostaje obowiązek uprzedniej rezerwacji i kontrola stanu zdrowia oraz obowiązek noszenia wewnątrz maski. Tą ostatnią można jednak zdjąć na czas ćwiczeń.

Horeca

Obiekty branży hotelarsko-usługowo-gastronomicznej znów mogą działać w godzinach od 06:00 do 22:00. Goście siedzą obowiązkowo przy stolikach, nie dopuszcza się siedzenia przy barze. Przy jednym stole mogą zasiąść maksymalnie 4 osoby, które zachowują zalecany dystans. Nie dotyczy to dzieci do 12 roku życia i osób z tego samego gospodarstwa domowego. W jednym pomieszczeniu może przebywać maksymalnie 50 osób, nie licząc personelu. Dotyczy to również ogródków kawiarnianych. Nie dozwolona jest samoobsługa oraz występy na żywo czy umieszczanie ekranów wideo podczas meczów sportowych. Wymagana jest uprzednia rezerwacja stałego miejsca i kontrola stanu zdrowia.

Sprzedaż alkoholu i coffeeshopy

W godzinach od 22:00 do 06:00 zabroniona jest sprzedaż napojów alkoholowych. Odbiór zamówienia w coffeeshopie możliwa jest do godziny 22:00.

Sklepy

Wszystkie sklepy mogą zostać otwarte w zwykłych godzinach otwarcia. Oznacza to, że dozwolone są także zakupy w sklepie nocnym. W sklepie może przebywać 1 osoba na 10 metrów kwadratowych.

Koronawirusowe certyfikaty wstępu

Rząd zdecydował, że w 3 kroku stopniowego planu otwarcia możliwe będzie zastosowanie koronawirusowych certyfikatów wstępu. O możliwości obowiązkowego posiadania ich, mogą zdecydować obiekty hotelarsko-gastronomiczne, instytucje kultury oraz organizatorzy profesjonalnych zawodów sportowych.

Dzięki temu obiekty te będą mogły otworzyć drzwi dla większej publiczności. Na przykład, teatry lub restauracje niekorzystające z certyfikatów wstępu mogą przyjąć maksymalnie 50 osób wewnątrz. Jeżeli korzystają z obowiązku posiadania przez odwiedzających certyfikatów wstępu, mogą przyjąć taką liczbę gości, jaka normalnie przypisana jest dla ich sali przy zachowaniu 1,5 metra odległości. Imprezy widowiskowe ze stałymi miejscami siedzącymi również będą możliwe, pod warunkiem zastosowania obowiązujących przepisów lokalnych.

Stopniowy plan otwarcia

Plan stopniowego znoszenia obostrzeń został dostosowany do obecnych możliwości. Jego 4, duży krok jest w tej chwili zaplanowany na 30 czerwca. Jeśli będzie możliwy, ponownie zostaną dostosowane obostrzenia dotyczące wizyt domowych i liczebności grup. Pod pewnymi warunkami dozwolone będą również imprezy o ciągłym przepływie (bez stałych miejsc), jak np. festiwale, koncerty i wesołe miasteczka. Dotyczy to również dyskotek i klubów nocnych.

O tym, czy te zmiany będą możliwe, holenderski rząd zadecyduje 22 czerwca br.

Ostatni, 5 krok w planie stopniowego znoszenia obostrzeń to całkowite ich zniesienie oraz wstrzymanie koronawirusowych certyfikatów wstępu. Wykonanie go będzie jednak możliwe tylko wtedy, kiedy pozwoli na to niska liczba infekcji oraz przyjęć do szpitala z powodu koronawirusa.

Źródło: Rijksoverheid

Artykuł Krok 3 i warunkowe zniesienie obostrzeń pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Wybrukowane kocimi łbami uliczki i zaułki, ciągnące się wzdłuż okazałych, białych budynków. Górująca ponad wszystkim wieża opactwa. Szumiące wody dopływu rzeki Itterbeek, która łączy Holandię z Belgią. Przytulne tarasy i regionalne specjały. Thorn, jedno z ulubionych miejsc turystów odwiedzających Holandię, dba o dopieszczenie wszystkich zmysłów.

Muzeum

Jeśli chcesz maksymalnie nacieszyć się tym, co ma do zaoferowania białe miasto, swoje pierwsze kroki skieruj do muzeum miejskiego Het Land van Thorn. Położone w centrum miasteczka, prezentuje jego niezwykłą historię.

Możesz tu obejrzeć Panoramę Thorn – trójwymiarowy obraz miasta, stworzony przez artystę Fransa van den Berga. Z pomocą bezpłatnego systemu audio, dowiesz się o wszystkim, na co w danej chwili spoglądasz. I to nie tylko w muzeum, ale też w opactwie i historycznym centrum miasteczka.

Za pomocą prezentowanych obiektów sztuki i nowoczesnych pokazów multimedialnych, muzeum poświęca szczególną uwagę przełożonym klasztoru i tzw. stiftdames (wywodzącym się z arystokracji kobietom, będącym członkiniami chrześcijańskiego zakonu, które żyły według jego wspólnych zasad, ale nie były związane ślubami). Ale też obiektom archeologicznym, czy słynnej muzycznej historii towarzystw filharmonicznych „Bokken” i „Geiten”.

Kobiety u władzy

Thorn zawdzięcza swoje istnienie Hrabiemu Ansfriedowi i jego żonie Hilsondis. Aby wykupić sobie miejsce w niebie, około roku 990 założyli oni w Thorn klasztor. Przełożoną klasztoru została ich córka, Benedicta. Wkrótce opactwo uzyskało przywilej targowy i przymus drogowy. Później nadano mu prawo do wybijania własnych monet i ustanowienia władzy sądowniczej. W ten sposób księstwo Land van Thorn stawało się coraz potężniejsze i bogatsze.

A przy tym zarządzane przez kobiety, co czyni je w skali Europy unikalnym. Od XVI wieku przełożona klasztoru posiadała nawet miejsce w Sejmie Rzeszy, będącym najwyższym organem reprezentacji wasali cesarskich Świętego Cesarstwa Rzymskiego.

W klasztorze nie było zakonnic, które złożyły śluby, tylko wspomniane wcześniej stiftdames. Bogate arystokratki, które w rzeczywistości nie spędzały swojego czasu wyłącznie na modlitwie. Podczas oczekiwania na dobrą partię do zamążpójścia, zajmowały się literaturą, muzyką, malarstwem i haftem. W dodatku, robiły to najchętniej we własnych domach, do klasztoru przychodząc tylko na modlitwę i sen.

Miasteczko zaczęło się rozwijać. Zbudowano duży kompleks pałacowy dla przeoryszy i jej dworu. Obok opactwa powstał kościół parafialny dla zwykłych mieszkańców, a centrum zapełniło się dużymi domami stiftdames. Wiele z nich zachowało się do dziś, np. Huis met de drie kogels, zbudowany w 1648 roku.

Białe domy

Władza kobiet zakończyła się wraz z nadejściem francuskiej armii rewolucyjnej. Ich dobytek załadowano na 30 krytych wozów i przewieziono do klasztoru sióstr zakonnych w bezpiecznym niemieckim Essen.

Była to niepowtarzalna szansa dla mieszkańców Thorn, którzy przenieśli się do okazałych, pozostawionych przez arystokratki domów. Nie przewidzieli jednak, że ta decyzja będzie ich słono kosztować.

Napoleon uznał bowiem, że ludzie, których domy posiadają wiele okien, są w stanie płacić dużo podatku. W końcu szkło było wtedy bardzo drogie. Aby uchronić się przed finansową katastrofą, sprytni mieszkańcy zaczęli zabudowywać część okien. A żeby ich czyny nie rzucały się w oczy, zaczęli zabielać ściany domów wapnem. W ten sposób historyczne centrum Thorn zmieniło kolor. Tak też powstało białe miasteczko Holandii.

Abdijkerk Thorn

Zwiedzając Thorn, po prostu nie możesz go pominąć. Ostatecznie Abdijkerk Thorn dał kiedyś początek temu miasteczku. Ten opacki kościół, znany również pod nazwą Stifkerk, w dużej mierze pochodzi z XIV wieku. Jeszcze starsza jest podbudowa wieży, która jest pozostałością kościoła romańskiego.

Abdijkerk urządzony jest w stylu barokowym, rzadko spotykanym w kościołach holenderskich. W wieku XIX kościół doczekał się restauracji, za którą odpowiedzialny jest architekt Pierre Cuypers, którego inne znane projekty to m.in. budynek dworca i Rijksmuseum w Amsterdamie.

W kościelnej krypcie tej gotyckiej bazyliki krzyżowej, znajduje się skrzynia ze szczątkami hrabiny Hilsondis. Umieszczono tu także relikwie przedramienia z okresu datowanego na lata 1050-1200. Ponadto, w dwóch sarkofagach umieszczono tzw. „Mumie z Thorn” – zmumifikowane w naturalny sposób ciała kobiety i mężczyzny, pochodzące z około 1600 roku. Tajemnicą pozostaje jednak, kim byli ci ludzie. Podejrzewa się, że ciało kobiety to jedna ze słynnych stiftdames, Clara-Elisabeth van Manderscheidt-Blankenheim, założycielka Kapliczki pod Lipą, znajdującej się na obrzeżach Thorn. Zmumifikowane ciało mężczyzny przypisywano natomiast kanonikowi Quanjelowi, który był organistą Abdijkerk. Teorię tą wykluczono jednak w 2007 roku, po przeprowadzeniu specjalistycznych badań.

Kapliczki

Urok Thorn, to nie tylko białe domy. Nie wszyscy wiedzą, że miasteczko bogate jest również w przydrożne kapliczki. Wybudowana w latach sześćdziesiątych i przebudowana niedawno Kaplica św. Jozefa ustanowiła ich liczbę na piętnaście. Tym samym, biorąc pod uwagę liczbę mieszkańców Thorn, gmina może określać się mianem „gminy o największym zagęszczeniu kaplic w Holandii”.

Jedną z najpiękniejszych kapliczek jest De Kapel onder de Linden, czyli kapliczka pod Lipami, którą założyła wspomniana wyżej Clara Elisabeth van Manderscheidt-Blankenheim, poważnie wtedy chora. I – jeśli wierzyć przekazom – została po tym cudownie uzdrowiona!

Najstarsza, dolna część kaplicy, ma być kopią świętego domu z Nazaretu. Legenda głosi, że podczas prześladowań kościelnych w czasach średniowiecza, został przeniesiony przez anioły do włoskiego miasta Loreto. Kapliczka ma barokowy wystrój i pięknie zdobiony sufit.

Więcej informacji na temat poszczególnych kapliczek z Thorn, znajdziesz na stronie Stichting Kruisen en Kapellen Thorn.

Bokken & Geiten

Pisząc o Thorn, nie sposób pominąć historii “Bokken” i „Geiten”. Chodzi oczywiście o dwa, świetnie prosperujące towarzystwa filharmoniczne.

Początkowo w Thorn działało jedno takie towarzystwo, które powstało w roku 1812. Jego działaniu przeszkodziła jednak kłótnia, która doprowadziła do rozłamu. Tak powstały dwa nowe towarzystwa.

Jedno zostało ochrzczone na cześć patrona Thorn nazwą Harmonie St. Michaël, drugie funkcjonowało pod nazwą Koninklijke Harmonie. Mieszkańcy określali orkiestrę „kościelników” mianem kozy (Geiten), a „królewskich” – jako kozły (Bokken). Spór był na tyle głęboki, że dzielił nie tylko muzyków, ale całą społeczność Thorn. Jeśli byłeś mieszkańcem, to byłeś albo kozłem, albo kozą. Kozły mogły poślubiać tylko kozły. A jeśli należałeś do kóz, to chleb kupowałeś wyłącznie u piekarza, który też był kozą.

Na szczęście współcześni mieszkańcy zakopali stare podziały. Kozioł może więc dziś pocałować kozę, a muzycy tworzą czasem wspólną muzykę. Oczywiście na najwyższym, kojarzonym z Thorn, poziomie.

Rekreacja

Białe miasto położone jest przy największym obszarze sportów wodnych w Euroregionie: Maasplassen. Możesz stąd udać się na wspaniałe pod względem widokowym wycieczki promem, lub skorzystać z oferty skierowanej do wielbicieli jet pack’ów, wakeboardingu, czy flyboardingu. Albo udać się na wyprawę rowerową lub pieszą

Lokalne przysmaki

Będąc w Thorn musisz spróbować lokalnych specjałów. W Thorn są to limburskie vlaai, wino i… naleśniki!

Winnica pojawiła się w Thorn już za czasów stiftdames, które chętnie pijały wino i same je wytwarzały. Ich ówczesna winnica znajdowała się na terenie dzisiejszego placu obok Abdijkerk. Jednak Napoleon, który produkcję wina zastrzegał wyłącznie dla Francuzów, kazał winnicę zniszczyć. Współcześnie w Thorn znów wytwarzane jest wino. W winnicy Wijngoed Thorn, możesz zobaczyć jak to się odbywa i skosztować miejscowego Auxerrois, Pinot Gris, Donfelder, czy Pinot Noir.

Koniecznie odwiedź też naleśnikarnię De Pannekoekenbakker i zjedz naleśnika z bekonem, wiejskiego, czy z pysznymi, sezonowymi owocami. Albo skomponuj własnego naleśnika, wybierając opcję „pół na pół”.

Dla dzieci przygotowano podkładki do kolorowania, dzięki którym każdego miesiąca mogą wygrywać nagrody. Ponadto otrzymają one monety, za które samodzielnie będą mogły kupić zabawki w sklepie De kluis van het Huis. Będą też mogły pobawić się w piwnicznej sali zabaw.

Mamy nadzieję, że zachęciliśmy cię do odwiedzenia tego przyjaznego, białego holenderskiego miasteczka!

Źródło: Gemeente Maasgouw, VVV Midden Limburg

Foto: Moja Limburgia

Artykuł Thorn: przyjazne, białe miasteczko zaprasza do odwiedzin pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Rekreacja wodna jest zasadniczym elementem dla rozwoju turystyki w Limburgii. Przyciąga nie tylko mieszkańców tej prowincji, ale też wielu gości z kraju i zagranicy. Samorząd Prowincji Limburgii opublikował nowy film promocyjny, pokazujący możliwości wypoczynku nad wodą w prowincji.

Według danych opublikowanych przez stronę internetową samorządu Prowincji Limburgii, każdego roku sektor turystyczny generuje w tej prowincji obroty w wysokości 4 miliardów euro. Rekreacja wodna ma kluczowe znaczenie dla umacniania znaczenia limburskiej turystyki. To m.in. dzięki niej Limburgię Północną i Środkową odwiedza tak wielu turystów.

Rozwój rekreacji wodnej

Turystyka w Limburgii kwitnie. Dzieje się tak dzięki współpracy wielu osób i instytucji, m.in. przedsiębiorców, gmin, organizacji turystycznej VVV, samorządowi Prowincji Limburgii oraz oczywiście jej mieszkańców. W serii Gościnna Limburgia (Gastvrije Limburg), co miesiąc pojawia się nowy film, w którym za każdym razem omawiany jest inny, promujący prowincję, aspekt.

W celu dalszego rozwoju możliwości turystyki wodnej w Limburgii i utrzymania wysokiej jakości istniejących już, związanych z nią placówek, powstał krótki film, zatytułowany Limburgia bogata w wodę (Waterrijk Limburg).  Zaprezentowany przez prowincję film pokazuje reakcje niektórych przedsiębiorców z Limburgii na możliwości bogatej w zasoby wodne prowincji.

Informuje również o prowadzonych w ramach promocji rekreacji wodnej programach. Na przykład program Optimist on Tour to przyjazny sposób na zachęcenie dzieci do zapoznania się i uprawiania sportów wodnych. Obejmuje zarówno żeglarstwo, jak i windsurfing, kajakarstwo, czy piłkę wodną. Dzieci mogą brać w nim udział bezpłatnie, dzięki czemu program staje się dostępny dla wszystkich. Jedynym warunkiem wzięcia udziału jest posiadanie dyplomu pływackiego. Więcej informacji na temat programu Optimist on Tour znajdziesz tutaj.

Przy okazji, film promocyjny Prowincji przybliża znane w Limburgii miejsca, gdzie można uprawiać rekreację wodną.

Gdzie uprawiać sporty wodne?

W Limburgii wszystko jest możliwe. Windsurfing na jeziorze Oolderplas, rafting na Mozie, nurkowanie w jeziorze Boschmolenplas, albo po prostu relaks na plaży z widokiem na jedną z najwyższych fontann w Europie – ponad stumetrową Fun Beach Fountain w Panheel. A to tylko niektóre z wielu sportów wodnych oferowanych przez prowincję.

Wzdłuż rzeki Mozy znajduje się obszar Maasplassen, który jest popularnym ośrodkiem sportów wodnych. Zajmuje powierzchnię ponad 3000 hektarów i oferuje wiele możliwości w dziedzinie rekreacji wodnej. Zaczyna się w okolicach belgijskiej miejscowości Maaseik, a kończy w holenderskim Neer. W okolicach tego obszaru znajdują się również miejscowości Roermond, Maasbracht, Heel, Wessem i Horn. Na Maasplassen składa się wiele sztucznych jezior, powstałych po zalaniu wodą wyrobisk naziemnych po żwirowniach. Wyrobiska te przeznaczono pod tereny rekreacji wodnej. Powstały plaże, tereny sportów wodnych, rezerwaty przyrody, przystanie i kempingi. Sam tylko obszar jeziora pomiędzy Thorn i Roermond tworzy 15 kilometrów kwadratowych połączonego obszaru rekreacyjnego.

Maasplassen są dość wyjątkowe ze względu na ich różnorodność. Entuzjaści sportów wodnych mogą tu wybierać spośród różnych atrakcji, jak surfing, żegluga, pływanie, wiosłowanie, nurkowanie, kajakarstwo i narty wodne. Znajduje się tu kilka nowoczesnych przystani, piękne plaże i doskonałe miejsca do wędkowania. Wzdłuż brzegów Mozy odbywają się natomiast wycieczki statkiem.

Kopalnią wiedzy na temat miejsc, w których oferowane są rejsy statkiem i sporty wodne, jest m.in. TripAdvisor. Zainteresowani znajdą tam zarówno informacje na temat basenów, wypożyczalni jachtów, nurkowania, czy nart wodnych, ale też np. szkoły sportów wodnych. I to nie tylko w Holandii, ale również w Belgii i Niemczech.

Prowincja sportów wodnych

Chociaż Limburgia – tak inna od reszty kraju – kojarzona jest przede wszystkim z krajobrazem pagórkowatym, ma również wiele do zaoferowania w dziedzinie sportów wodnych. W dodatku jest to oferta bardzo zróżnicowana. Wielkie rzeki, jak Moza, możesz szybko zamienić na jeziora, w które bogata jest Limburgia. A obszar Maasplassen w okolicach Roermond, określany jest wręcz, jako prawdziwe eldorado dla miłośników sportów wodnych. Z kolei centrum rekreacji wodnej w Eijsden to najbardziej wysunięte na południe miejsce sportów wodnych. Bogatą ofertę dla entuzjastów tego typu rekreacji ma również Maasbracht. Resztę poznasz przemieszczając się rzekami pomiędzy Holandią, Belgią i Niemcami. A prawdziwa limburska gościnność szybko sprawi, że poczujesz się tu, jak w domu!

Źródło: Provincie Limburg, Optimist On Tour, TripAdvisor
Foto: Pixabay

Artykuł Rekreacja wodna w Limburgii pochodzi z serwisu Moja Limburgia.