Szybkie spojrzenie na aplikację mediów społecznościowych lub wyszukanie numeru telefonu. Ile razy robiłeś to, jednocześnie prowadząc samochód? Kierowca, który koncentruje się na obsłudze telefonu, nie ma pełnej kontroli nad pojazdem. A tym samym stanowi zagrożenie dla siebie i pozostałych uczestników ruchu drogowego, o czym pisaliśmy już tutaj. Odwrócenie uwagi, choć chwilowe, coraz częściej odgrywa dużą rolę w wypadkach drogowych. Dlatego od poniedziałku 16 listopada br., holenderska prokuratura zintensyfikowała egzekwowanie przepisów drogowych, dotyczących trzymania podczas jazdy urządzeń mobilnych. W jaki sposób? Przy autostradach i na krajowych drogach prowincjonalnych (N) zainstalowano inteligentne kamery polujące na kierowców skupionych na smartfonach, zamiast na jeździe. Kamery te, automatycznie przekazują informacje o wykroczeniu do Centralnej Agencji Windykacyjnej (Centraal Justitieel Incassobureau, CJIB). A to skutkować może wysoką grzywną. Holandia jest pierwszym krajem w Europie, który zdecydował się na używanie inteligentnych kamer.

Zakaz prawny

Rozproszenie uwagi jest głównym zagrożeniem dla bezpieczeństwa na drogach. Kiedy prowadzisz, skupienie uwagi na smartfonie przez kilka sekund, oznacza dla ciebie to samo, co zamknięcie na te kilka sekund oczu. Nie widzisz niczego, co dzieje się wokół ciebie. A przecież te kilka sekund może zdecydować o tym, czy bezpiecznie wrócisz do domu.

Dlatego trzymanie w ręku urządzeń mobilnych jest niedozwolone, jeśli siedzisz za kierownicą. W holenderskim prawie jest to określone w artykule 61 a RVV (przepisach dotyczących ruchu drogowego i znaków drogowych z 1990 roku). Dotyczy on trzymania w ręku wszelkiego rodzaju urządzeń mobilnych, przeznaczonych do komunikacji lub przetwarzania informacji. Grzywna za złamanie tego zakazu wynosi obecnie 240 euro.

Do tej pory naruszenie tego przepisu egzekwowano za pośrednictwem patroli policyjnych. Takie rozwiązanie nie zawsze było jednak efektywne. Dlatego prokuratura wprowadziła rozwiązanie cyfrowe.

Inteligentne kamery

Okazało się, że inteligentne kamery są w stanie bardzo dobrze wykrywać kierowców korzystających ze smartfonów. I to niezależnie od tego, czy właśnie dzwonisz, czy przeglądasz aplikacje mediów społecznościowych. Kamery robią zdjęcie każdemu przejeżdżającemu kierowcy. Na zdjęciu dobrze widać, czy kierowca ma w ręku telefon komórkowy. Ponieważ zdjęcia są robione po przekątnej, nie widać na nim twarzy kierowcy. Za to wyraźnie widać numer tablicy rejestracyjnej oraz to, czy trzymasz w ręku smartfona.

Do CJIB trafią tylko te zdjęcia, co do których system podejrzewa, że uwiecznił na nich osobę trzymającą smartfona. To, czy faktycznie tak było, stwierdzi tzw. BOA, czyli nadzwyczajny oficer śledczy. Jeśli popełniłeś wykroczenie, wyśle ci mandat drogowy na podstawie numeru tablicy rejestracyjnej. Uwaga: zdjęcia są na tyle wyraźne, że stanowić będą wystarczający dowód, by Prokuratura nałożyła na ciebie grzywnę. Możesz jednak zażądać okazania zdjęć. Masz także prawo do odwołania się od decyzji nałożenia grzywny.

Innowacyjność

Holandia jest pierwszym krajem w Europie, który zdecydował się na używanie inteligentnych kamer. Wcześniej, z powodzeniem, wprowadziła je Australia. Już podczas okresu testowego stwierdzono dużą liczbę wykroczeń. W określonym dniu testowym zaobserwowano ich aż 400. Pomiary prowadzono z dwóch kamer. Wzdłuż ruchliwej drogi prowincjonalnej (N) badanie trwało 24 godziny, a na wiadukcie nad autostradą – 6 godzin.

Zła wiadomość dla tych, którym wydaje się, że jakoś to będzie. Kamery działają w dzień i w nocy, w każdych warunkach pogodowych i są łatwe do przenoszenia. Dlatego system może być codziennie umieszczany w innym miejscu. Wszystko po to, byś – jako kierowca – miał poczucie, że na grzywnę możesz sobie zapracować w dowolnym czasie i miejscu. Jeśli oczywiście naruszasz przepisy i korzystasz ze smartfona za kierownicą.

Automatyczne egzekwowanie prawa w przypadku korzystania ze smartfona, to tylko jedna z innowacji, w egzekwowaniu przepisów ruchu drogowego przez Prokuraturę. W tym roku, w Rotterdamie i Brabancji Północnej. prowadzone będą testy z przenośnymi fotoradarami. Do użytku zostanie również oddanych dwadzieścia nowych systemów kontroli odcinków na drogach prowincjonalnych. Pojawią się one m.in. w Limburgii. Gdzie? Przeczytasz o tym w naszych kolejnych artykułach.

Źródło: Openbaar Ministerie

Foto: Openbaar Ministerie

Artykuł Inteligentne kamery na kierowców skupionych na smartfonach pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Przerwa, poruszanie się szkolnym korytarzem podczas zmiany sali lekcyjnej i aula. To sytuacje, w których uczniowie szkół średnich od dzisiaj noszą maski. Zalecenie zostało uzgodnione w ubiegłym tygodniu po wezwaniu Rady VO, czyli organizacji patronackiej dla szkół średnich. Rada nalegała na ujednolicenie wytycznych dla wszystkich szkół w Holandii. Zwłaszcza po tym, jak pilne zalecenie masek w przestrzeni publicznej wydał w ubiegłym tygodniu rząd.

Czy zalecenie dotyczy wszystkich?

W szkołach średnich i w specjalnych szkołach średnich obowiązuje pilne zalecenie noszenia przez uczniów masek na twarz. Dotyczy to wszystkich sytuacji, w których nie możliwe jest zagwarantowanie 1,5 metra dystansu pomiędzy uczniem, a nauczycielem. Czyli np. w korytarzach szkolnych i w aulach. W salach lekcyjnych maskę można zdjąć. Zarządzenie weszło w życie w poniedziałek 5 października br.

Pilne zalecenie dotyczy również przedmiotów zawodowych oraz przedmiotów praktycznych, gdzie nie można zachować zalecanego dystansu 1,5 metra. O ile nie zagraża to bezpieczeństwu (np. podczas spawania).

O tym, czy noszenie maski będzie w danej szkole obowiązkowe, decyduje dyrekcja tej szkoły. Powinna określić to w statucie ucznia i warunkach zatrudnienia. Zgodę na tą zmianę musi wydać zarząd szkoły.

Należy pamiętać, że noszenie maski ma być dodatkiem do podstawowych zasad i nie zastępuje ich.

Jak to wygląda w innych szkołach?

Pilne zalecenie ministerstwa mówi o tym, że uczniowie szkół średnich od dzisiaj noszą maski. Zalecenie nie obowiązuje jednak wszystkich szkół. Jak to wygląda?

Szkoły podstawowe

Nie ma zalecenia noszenia masek w szkołach szkolnictwa podstawowego. Dzieje się tak dlatego, że wg opinii RIVM ryzyko zarażenia się koronawirusem przez dzieci w wieku szkolnym jest znacznie niższe. Również zachowanie dystansu 1,5 metra pomiędzy nauczycielem a uczniem nie jest tu obowiązkowe.

Szkoły mbo

Tu również nic się nie zmienia. Obowiązuje jednak zachowanie dystansu pomiędzy uczniami i nauczycielami. Jest to możliwe, ponieważ nauka w tych szkołach została rozdzielona pomiędzy lekcje w budynkach szkoły i lekcje online. Dzięki temu liczebność uczniów i kadry nauczycielskiej przebywającej w budynkach została zmniejszona o 30%. W zależności od ustaleń zawartych w protokołach branżowych możliwe jest jednak zalecenie noszenia masek podczas zajęć praktycznych. Zalecenie noszenia masek w tych szkołach może również wydać odpowiedni dla szkoły Region Bezpieczeństwa, w porozumieniu z zarządem szkoły.

Szkolnictwo wyższe

Zasady dotyczące noszenia masek w szkołach wyższych i na uniwersytetach są takie same, jak w przypadku mbo. Podobnie jak tam, obowiązuje tu zasada zachowania zalecanego dystansu, umożliwiona przez częściowe prowadzenie zajęć online. I również tutaj zarządy szkół, np. w porozumieniu z Regionem Bezpieczeństwa, mają możliwość wprowadzenia pilnego zalecenia, dotyczącego noszenia masek.

Uczniowie niepełnosprawni

W przypadku uczniów niepełnosprawnych i/lub wymagających opieki, noszenie maski zakrywającej usta i nos może okazać się niewykonalne. Nawet, jeśli niezachowany jest zalecany dystans. Określenie którzy uczniowie mogą być zwolnieni z zalecanego obowiązku, należy do dyrekcji danej szkoły w porozumieniu z jej zarządem.

Transport uczniów

Podczas transportu uczniów tylko kierowca ma obowiązek zakładania niemedycznej maski na twarz. Uczniowie zwolnieni są z tego zalecenia.

Tak przy okazji: w samochodzie (i innym transporcie prywatnym) maski są zalecane wtedy, gdy podróżuje nim kilka osób, nienależących do tego samego gospodarstwa domowego, chyba, że dotyczy to stałego kierowcy. O innych zaleceniach dotyczących wspólnej podróży samochodem w trakcie pandemii, pisaliśmy tutaj.

Stosowanie masek

O tym, że od 1 października br., zalecenie noszenia masek w pomieszczeniach przestrzeni publicznej obowiązuje wszystkich mieszkańców Holandii, pisaliśmy już tutaj. W artykule znajdziesz informacje o tym, gdzie musisz założyć maskę. Ale też informacje dotyczące ostatnio wprowadzonych, bardziej rygorystycznych zasad, obowiązujących społeczeństwo w walce z koronawirusem.

Źródło: Rijksoverheid 

Artykuł Uczniowie szkół średnich od dzisiaj noszą maski pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Jeśli jesteś mieszkańcem Limburgii, zapewne odczuwasz to w swoim portfelu. Według badania przeprowadzonego przez agencję badawczą MoneyView i opublikowanego w jej najnowszym Special Item, ubezpieczenie samochodu jest w Limburgii o około 12% wyższe, w porównaniu ze średnią krajową. Oznacza to, że będąc mieszkańcem tej prowincji zapłacisz najwyższą w kraju składkę na to ubezpieczenie. Co ciekawe, spośród dwudziestu holenderskich gmin z najwyższą składką na ubezpieczenie samochodu, aż sześć znajduje się w Limburgii. Są to: Heerlen, Brunssum, Kerkrade, Roermond, Venlo oraz Valkenburg. Jak to możliwe?

Najwyższe składki w prowincjach południowych

Opierając się na danych dotyczących kradzieży i włamań do samochodów, wydawałoby się, że największe składki powinni płacić mieszkańcy prowincji, w których znajdują się największe holenderskie miasta. I te, w których jest najwyższa przestępczość samochodowa. Dzieje się tak jednak tylko częściowo. Co więcej, to właśnie prowincje wysunięte najbardziej na południe, płacą średnio najwięcej, za ubezpieczenie samochodu.

W porównaniu do średniej krajowej, mieszkańcy Limburgii i Holandii Południowej płacą średnio o odpowiednio 12% i 6% więcej składek, niż pozostali mieszkańcy Holandii.

Wysokie składki w Limburgii

Jaki jest dokładny powód tak dużej różnicy w wysokości składek pomiędzy poszczególnymi regionami Holandii? Niestety nie dowiesz się tego z badania MoneyView. Agencja podaje jednak, co może mieć wpływ na wysokie składki w naszej prowincji.

Przy ustalaniu wysokości składki, ubezpieczyciel zawsze bierze pod uwagę tzw. ryzyko. Im większe ryzyko uszkodzenia lub kradzieży samochodu, tym składka jest wyższa. Jednak z analizy przeprowadzonej przez MoneyView wynika, że to założenie nie zawsze jest prawdziwe. Dla przykładu: ryzyko kradzieży samochodu w Heerlen wynosi 1 do 107, a to samo ryzyko w Utrechcie, aż 1 do 27. Mimo to składki w Utrechcie (116) są znacznie niższe, niż w Heerlen (127). A obliczenia dokonywane są na podstawie dokładnie tych samych danych dotyczących samochodu, właściciela, itd.!

Komponenty składki

Wiadomo, że wysokości składek na ubezpieczenie samochodu, mogą różnić się nie tylko w zależności od regionu i gminy, ale nawet… kodu pocztowego. Wpływ na to mają komponenty składki, czyli to, na co patrzy kompania ubezpieczeniowa, przy jej ustalaniu. A ta bierze pod uwagę różne statystki, pod względem kodów pocztowych. Dotyczą one m.in. ilości kradzieży i uszkodzeń aut na danym obszarze. Można się więc spodziewać, że jeśli w danej dzielnicy dotyczące ich statystyki są wysokie, to i składka będzie wyższa. Kolejnym komponentem składki jest np. natężenie ruchu drogowego. I znowu – im jest ono większe, tym większa szansa na stłuczki i inne uszkodzenia samochodu. A to także czynnik, który ubezpieczyciele biorą pod uwagę przy ustalaniu wysokości składki na ubezpieczenie twojego samochodu. Jeszcze innymi komponentami mogą być np. ilość zarejestrowanych marek samochodów, które zalicza się do tzw. „często kradzionych”. A nawet ilość zamieszkałej w okolicy, zmotoryzowanej młodzieży.

Jak zapłacisz mniej?

Jeśli brać pod uwagę powyższe i wierzyć kompaniom ubezpieczeniowym, składki na ubezpieczenie samochodu tylko częściowo opierają się na statystykach, dotyczących lokalnej przestępczości. Te zresztą każdego roku wyglądają inaczej. Dlatego ciężko jest ustalić, jak dokładnie ustalana jest wysokość takiej składki i dlaczego akurat w Limburgii jest wyższa.

To, co na pewno możesz zrobić, by płacić mniej (zakładając, że nie zamierzasz przeprowadzać się do innej prowincji), to skorzystać z jednej z internetowych porównywarek cen. Są to np.: Independer.nl, Autoverzekering.nl, czy Overstappen.nl.

Źródło: MoneyView

Artykuł W Limburgii najwyższe ubezpieczenie samochodu pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

W ubiegłym tygodniu portal De Limburger poinformował, że w Limburgii prawie nie ma już zarażeń koronawirusem. Tezę tę poparł danymi, przedstawionymi przez gminną służbę zdrowia, GGD. A te opierają się na ponad jedenastu tysiącach testów, wykonanych w ubiegłym miesiącu przez GGD w tzw. „ulicach testowych”, czyli punktach poboru próbek do badania. Czy to znaczy, że możemy przyjąć, iż koronawirus wygasa w Limburgii?

Spada wskaźnik infekcji

Według danych z punktów testowych, które działają w Limburgii od ponad miesiąca, wyraźnie widoczny jest spadek procentowego wskaźnika infekcji. Do końca czerwca testom na koronawirusa poddało się 7.100 osób w Limburgii Południowej oraz 4.000 osób w Limburgii Północnej i Środkowej. Odsetek osób, których testy dały pozytywny wynik na obecność koronawirusa, wyniósł pomiędzy 1 a 2%. A według słów cytowanego na portalu Christiana Hoebe, szefa wydziału ds. zwalczania infekcji w GGD Zuid-Limburg, dane te zmniejszyły się jeszcze w ubiegłym tygodniu i wyniosły poniżej 1%.

W Limburgii Północnej i Środkowej procentowy odsetek infekcji wynosi około 2% wszystkich przetestowanych osób. Ostatni przypadek śmiertelny odnotowano tam 16 czerwca (dane z 2 lipca br.).

Punkty testowe

Do punktów testowych GGD w Limburgii Południowej, zgłasza się codziennie około 300 – 400 osób. Do GGD w Limburgii Północnej i Środkowej jest to około 200 osób.

O tym, w jaki sposób możesz wykonać test na obecność koronawirusa, pisaliśmy tutaj.

Czy koronawirus wygasa w Limburgii?

W tej chwili nie da się jeszcze udzielić na to pytanie jednoznacznej odpowiedzi twierdzącej. Obecne dane z punktów testowych wyglądają bardzo pozytywnie. Nie wiadomo jednak, czy testom poddaje się każda osoba, która ma objawy koronawirusa. Są one bowiem podobne do objawów przeziębienia. A to sprawia, że część osób bagatelizuje zagrożenie. Na pewno jednak można powiedzieć, że liczba przypadków zakażeń jest w tej chwili w prowincji niewielka.

Dzieje się tak m.in. ze względu na efektywność wprowadzonych obostrzeń. Przypominamy, że nadal obowiązują te podstawowe, jak zachowanie 1,5 metra dystansu do pozostałych osób, regularne mycie rąk i pozostanie w domu w razie objawów choroby lub przeziębienia.

Jeśli chcesz poznać aktualne dane dotyczące zarażeń koronawirusem, odwiedź stronę RIVM. Po najechaniu kursorem na mapę Limburgii, zobaczysz dane pochodzące z konkretnej gminy.

Źródło: De Limburger, RIVM

Artykuł Czy koronawirus wygasa w Limburgii? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Z powodu pandemii koronawirusa, wielu pracowników zatrudnionych w systemie zmiennym straciło pracę. Rząd chce im pomóc, ustanawiając program pomocy finansowej. Chodzi o wypłatę zwolnionym pracownikom kwoty 600 euro miesięcznie. Nadal nie jest jednak pewne, czy UWV, będąca jednostką wykonawczą ubezpieczeń pracowniczych w Holandii, będzie w stanie wykonać to zadanie, ze względu na ograniczoną w ostatnim czasie wydolność. Pomoc przeznaczona jest dla dorabiających sobie studentów, pracowników tymczasowych oraz osób, które niedawno rozpoczęły pracę. Aby jednak mogli zakwalifikować się do uzyskania tej pomocy, muszą wykazać, że kwota ich zarobków przed kryzysem związanym z koronawirusem, wynosiła co najmniej 600 euro. Instytucją zarządzającą tym programem miałoby zostać UWV. Nie wiadomo jednak, czy urząd poradzi sobie z dodatkową pracą. A od tego zależy, czy i kiedy program będzie mógł zostać zrealizowany. Decyzja w tym zakresie powinna zostać podjęta w ciągu najbliższych dni.

Możliwości UWV

Chcąc wziąć udział w programie, pracownicy, którzy byli zatrudnieni w systemie zmiennym powinni skontaktować się z urzędem pracy UWV. Pojawia się jednak pytanie, czy urząd poradzi sobie z dodatkową pracą. Jeśli okaże się, że możliwości UWV są pod tym względem zbyt ograniczone, program nie będzie mógł być na razie realizowany. Decyzja w tej sprawie ma zostać podjęta w ciągu najbliższych dni.

Obecnie wielu pracowników, którzy byli zatrudnieni w systemie zmiennym, znalazło się w sytuacji bez wyjścia. Często nie nabyli oni uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych (WW), nie spełniają również kryteriów do pobierania pomocy finansowej z gminy (bijstand), czy też programu pomocy ustalonego dla osób prowadzących działalność gospodarczą (zzp). O prawach pracowników zatrudnionych w systemie zmiennym pisaliśmy tutaj.

Wprowadzenie programu jest więc pilne, chociaż wykonanie tego zadania niepozbawione jest problemów. Oprócz wydolności UWV, trudno jest bowiem dokładnie określić grupę zainteresowanych pracowników. Według rządu jest to jednak najbardziej realne rozwiązanie.

Dobrze, ale nie wystarczająco

Tysiące pracowników zatrudnionych w systemie zmiennym już od wielu tygodni ma problem z opłaceniem rachunków za artykuły spożywcze i czynsz – mówi cytowany na stronie NOS Gijs van Dijk, poseł z ramienia PvdA. – (…) Jednak 600 euro to za mało. Pracownicy zatrudnieni w systemie zmiennym odbierają zawsze najcięższe ciosy (w przypadku kryzysu, przyp. red.) i muszą otrzymać co najmniej taką samą kwotę zasiłku, jak samozatrudnieni.

Źródło: NOS

Artykuł Będzie rekompensata dla pracowników zatrudnionych w systemie zmiennym? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Szkoły podstawowe ponownie otwarte. W poniedziałek 11 maja br. do szkół powrócili pierwsi uczniowie szkół podstawowych i podstawowych szkół specjalnych. Jednocześnie drzwi otworzyły placówki opieki dziennej nad dziećmi, jak BSO, kinderopvang, czy gastouderopvang. Otwarciu szkół towarzyszy szereg zmian, umożliwiających działanie tzw. „szkoły półtora metra”. Na przykład dzieci będą uczęszczały do szkoły w niepełnym wymiarze godzin i tylko kilka dni w tygodniu. BSO ma natomiast podążać za rytmem dnia szkół. Nowe zasady i niepewność powodowana ryzykiem zakażenia się koronawirusem, rodzą wiele pytań u rodziców i opiekunów. Na przykład, jak będzie wyglądał szkolny tydzień? Czy dzieci zaliczane do grupy ryzyka muszą powrócić do szkoły? I czy rodzice, którzy zdecydują się kontynuować nauczanie domowe, będą pociągnięci do odpowiedzialności finansowej? Na wiele z tych pytań odpowiedział portal Ouders & Onderwijs. Co musisz wiedzieć?

Jak wygląda nauka po 11 maja?

Od 11 maja ponownie działają szkoły edukacji podstawowej oraz specjalnej edukacji podstawowej. Szkoły podstawowe zmniejszają o połowę liczebność grup w klasach. Dzieci uczęszczają też do szkoły przez 50% czasu. Do zarządów szkół należy decyzja, jak rozdysponują ten czas. Większość szkół zdecydowała się na zastosowanie tzw. planu ciągłego (continurooster). Oznacza on, że dzieci przychodzą do szkoły na cały dzień (od 08:30 do 14:00, bez przerwy na lunch) przez np. 2 dni w tygodniu. Każdego dnia po pół grupy, grupy wymieniają się. Taki model zalecany jest przez holenderskie Ministerstwo Oświaty. Niektóre szkoły zdecydowały się jednak na zajęcia skrócone (codziennie po pół dnia). Tu również grupy zostały podzielone na pół i wymieniają się.

O tym, jak wyglądać będzie tydzień szkolny w danej szkole, placówki informowały zainteresowanych rodziców jeszcze w trakcie wakacji majowych.

W przypadku specjalnej edukacji podstawowej dzieci wracają do szkoły na 100% czasu.

Czy dzieci i nauczyciele muszą zachowywać 1,5 metra odległości?

Zarówno dzieci przebywające w placówkach opieki nad dziećmi, jak i te w szkołach podstawowych, nie muszą zachowywać pomiędzy sobą odległości 1,5 metra. Powinny jednak utrzymywać tą odległość w stosunku do osób dorosłych – nauczycieli i innych pracowników szkoły. Pracownicy szkół także powinni zachować dystans 1,5 metra pomiędzy sobą. Wydając zalecenie, RIVM wyraźnie wziął pod uwagę fakt, że w przypadku niektórych kategorii uczniów, zachowanie zalecanego przez rząd dystansu będzie w praktyce niefunkcjonalne. Trudno jest np. wyobrazić sobie, że opiekunka nie weźmie na kolana zapłakanego przedszkolaka. Podobnie, nauczyciel nie pozostawi bez pomocy dziecka, które właśnie rozbiło sobie kolano i potrzebuje opatrunku. Zachowanie odległości jest również mało wykonalne w przypadku niektórych uczniów edukacji specjalnej, wymagających szczególnej opieki.

Czy każdy może wrócić do szkoły?

Do szkoły może wrócić każde dziecko, które nie jest chore lub nie znajduje się w grupie ryzyka.

Zarówno dzieci, jak ich rodzice/opiekunowie, a także personel szkoły muszą pozostać w domu, gdy pojawią się wyszczególnione przez RIVM objawy. Są to: przeziębienie, katar, kichanie, ból gardła, temperatura ciała podwyższona do 38 stopni Celsjusza lub gorączka.

Powrót do szkoły możliwy będzie dopiero wtedy, gdy w ciągu 24 godzin nie będą pojawiać się żadne z wymienionych wyżej objawów.

Jeżeli twoje dziecko należy do jednej z określonych przez RIVM grup ryzyka, skontaktuj się z jego lekarzem prowadzącym i zapytaj o radę.

Co robić w przypadku, gdy zarówno ty, jak i twoje dziecko należycie do grupy ryzyka? Dzieci, które mają objawy przeziębienia lub należą do grupy ryzyka nie muszą fizycznie powrócić do szkoły 11 maja br. Dotyczy to również dzieci, których rodzice należą do grupy ryzyka lub pracują z osobami znajdującymi się w grupie ryzyka. W takim przypadku rodzice muszą jednak powiadomić o tym dyrekcję szkoły.

Według ekspertów RIVM, dzieci z faktycznymi problemami zdrowotnymi nie wydają się być bardziej narażone na poważny przebieg COVID-19, niż dzieci zdrowe. Wyjątek stanowią jednak dzieci z dużą nadwagą i/lub cukrzycą. W razie wątpliwości rodzice powinni skontaktować się z prowadzącym dziecko lekarzem oraz kierownictwem szkoły.

Czy do szkoły mogą powrócić dzieci cierpiące na katar sienny?

Teoretycznie tak. Ponieważ jednak objawy kataru siennego i koronawirusa są bardzo podobne, może się okazać, że konieczna jest konsultacja z lekarzem i kierownictwem szkoły. Typowym objawem kataru siennego jest np. kichanie. Ale kichanie może również oznaczać początek przeziębienia lub COVID-19.

W razie wątpliwości, zatrzymaj dziecko w domu.

Kiedy muszę pozostawić dziecko w domu?

W tym przypadku zastosowanie mają następujące porady i wytyczne RIVM:

• dziecko, które ma objawy podobne do typowych objawów koronawirusa, zostaje w domu;
• jeśli to możliwe, dziecko z objawami zostaje, za zgodą rodziców/opiekunów, zbadane przez GGD;
• dziecko należące do grupy ryzyka może zostać zwolnione z fizycznego uczestnictwa w edukacji szkolnej (decyzja rodziców/opiekunów w porozumieniu ze szkołą);
• dziecko, którego członkowie rodziny należą do grupy ryzyka, może zostać zwolnione z fizycznego uczestnictwa w edukacji szkolnej (decyzja rodziców/opiekunów w porozumieniu ze szkołą).

Egzekwowanie obowiązku szkolnego

Rodzice nie zostaną ukarani, jeśli zdecydują się nie posyłać dzieci do szkoły po otwarciu placówek edukacyjnych w dniu 11 maja br. Dzieje się tak w oparciu o wniosek nr 278 złożony przez posłów Wildersa i Asschera, który w dniu 22 kwietnia br. poparły wszystkie ugrupowania parlamentarne. Oznacza to, że rodzice, którzy nie chcą wysłać swoich dzieci do szkoły w obawie przed zarażeniem się koronawirusem, nie mogą zostać do tego zmuszeni za pomocą obowiązujących w Holandii instrumentów prawnych.

Należy jednak pamiętać, że zarządzenie to jest tymczasowe.

Opieka nad dziećmi

Począwszy od 11 maja br., dzieci w wieku od 0 do 4 lat mogą zostawać w dziennych placówkach opieki nad dziećmi (dagopvang/ kinderopvang). Dzieci w wieku od 0 do 12 lat mogą również być zaprowadzane do gastouderopvang.

Dzieci w wieku od 4 do 12 lat, których rodzice mają podpisany kontrakt z BSO, mogą zostawać w BSO w dniach, w których uczęszczają do szkoły.

Działanie wszystkich BSO zostało tymczasowo dostosowane do rytmu dnia danej szkoły. Oznacza to, że w dniu, kiedy dziecko nie uczestniczy w zajęciach lekcyjnych, nie może również pozostać w BSO. Rząd obiecał rodzicom zwrot wkładu własnego na opiekę nad dziećmi tak długo, jak długo będzie kontynuowany pakiet środków.

Uwaga: dzieci z objawami przeziębienia, katarem, kichające, z bólem gardła, lekkim kaszlem lub temperaturą ciała podwyższoną do 38 stopni Celsjusza, nie mogą korzystać z opieki w BSO. Podobnie, jak dzieci, które mieszkają z osobą mającą objawy przeziębienia oraz gorączki (powyżej 38 stopni Celsjusza) i/lub duszności.

Gdzie mogę uzyskać więcej informacji?

Przedstawione powyżej odpowiedzi, to tylko część z zamieszczonych przez Ouders & Onderwijs informacji. Na stronie tego stowarzyszenia szczegółowo przedstawiono odpowiedzi na wiele więcej pytań, także dotyczących szkolnictwa średniego i specjalnego. Link do strony stowarzyszenia znajduje się poniżej. Stowarzyszenie Ouders & Onderwijs prowadzi również punkt doradczy, dostępny pod numerem telefonu 088-6050101.

Wszelkie powiązane z koronawirusem informacje, (a więc także te, dotyczące szkolnictwa) znajdują się również na rządowych stronach internetowych Rijksoverheid oraz RIVM.

Nurtujące Was pytania możecie oczywiście przesyłać także do naszej redakcji: redakcja@mojalimburgia.nl lub za pośrednictwem mediów społecznościowych. Postaramy się jak najszybciej odpowiedzieć na nie na naszym portalu!

Źródło: Ouders & Onderwijs, Tweede Kamer, RIVM

Artykuł Szkoły podstawowe ponownie otwarte. Co musisz wiedzieć? pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Posiadanie i stosowanie oświetlenia rowerowego, jest w Holandii obowiązkowe. Przy słabej widoczności, kiedy jest ciemno, dopiero się rozwidnia lub zapada zmierzch, rowerzysta musi włączyć zarówno przednie, jak i tylne światła. Najlepiej zapamiętać, że oświetlenie roweru musi być zawsze włączone pomiędzy zachodem a wschodem słońca oraz w dzień, gdy jest bardzo ograniczona widoczność. Powód jest prosty – w Holandii jazda na rowerze jest bardzo popularna, a jako uczestnik ruchu drogowego rowerzysta jest szczególnie narażony na niebezpieczeństwo. Jednak ryzyko wypadku zmniejsza się aż o 20% w momencie, gdy rower jest dobrze oświetlony. Dlatego podczas jazdy rowerem przy ograniczonej widoczności, ważne jest włączenie przedniego i tylnego oświetlenia. Jednak to, że poruszając się na drodze musisz być widoczny, nie dla każdego jest tak oczywiste. Niedawno pisaliśmy o kampanii Regionalnej Agencji Bezpieczeństwa Drogowego ROVL, pod hasłem „Wyróżniam się”. Dotyczy ona właśnie oświetlenia rowerowego i widoczności na drodze. Dzisiaj przedstawiamy natomiast konkretne zasady, dotyczące stałego i przenośnego oświetlenia rowerowego w Holandii.

Stałe oświetlenie rowerowe

Przednie i tylne światło jest obowiązkowe w każdej sytuacji. W przypadku oświetlenia stałego, przednie światło musi być białe lub żółte. Tylne światło musi być czerwone. Zarówno przednia, jak i tylna lampa muszą świecić na wprost (tzn. przednia na wprost przed siebie, tylna do tyłu). Światła muszą świecić ciągle, nie mogą mrugać. Mruganie powoduje bowiem, że inni uczestnicy ruchu drogowego nie są w stanie określić twojej dokładnej prędkości i odległości.

Jeśli posiadasz rower z dwoma kołami przednimi, musisz mieć 2 białe lub 2 żółte światła z przodu. Jedno umieszczone po lewej i jedno po prawej stronie środka roweru. Oba muszą być umieszczone jednakowo daleko od centrum (symetrycznie). Co do oświetlenia tylnego, obowiązują w tym przypadku te same zasady, co w przypadku zwykłego roweru.

Oświetlenie nie może też oślepiać pozostałych uczestników ruchu drogowego. W holenderskim prawie nie sprecyzowano jednak szczegółowo tego zagadnienia. Jeśli jednak posiadasz oświetlenie, którego zadaniem jest dobre oświetlenie twojej drogi, pamiętaj by skierować lampę na dół.

Jeśli do roweru przyłączona jest przyczepka, ona także musi zostać wyposażona w oświetlenie, zamocowane po lewej stronie.

Przenośne oświetlenie rowerowe

W przypadku przenośnego oświetlenia rowerowego obowiązują inne zasady. Tu również światła przednie muszą być koloru białego lub żółtego, a światła tylne koloru czerwonego. Podobnie jak przy oświetleniu stałym, także i w tym przypadku światła muszą świecić na wprost i nie mogą mrugać. Co więcej, światła muszą być bardzo dobrze widoczne, co oznacza, że nie można ich niczym przysłaniać i nic na nich wieszać.

Przenośne oświetlenie rowerowe możesz zamontować na swoim ubraniu lub torbie. Możesz to jednak zrobić wyłącznie na górnej części ciała (najlepiej na piersi i/lub plecach). Nie wolno montować świateł rowerowych na głowie, rękach lub nogach. Jeśli przewozisz kogoś na bagażniku, możesz zamontować przenośne oświetlenie na jego plecach.

Odblaski

Poza światłami, twój rower musi być również wyposażony w odblaski, których celem jest jeszcze lepsze zwiększenie widoczności. Z tyłu roweru musi znaleźć się reflektor w kolorze czerwonym. Uwaga – nie może on być w kształcie trójkąta! Na kołach (szprychach) powinny znaleźć się białe lub żółte odblaski. Dodatkowo na pedałach powinny znaleźć się 4 odbłyśniki w kolorze żółtego bursztynu.

Jeżeli posiadasz rower z dwoma kołami tylnymi, musisz zamontować z tyłu dodatkowy, czerwony odblask. Pozostałe zasady co do oświetlenia są identyczne, jak w przypadku zwykłego roweru.

Kary za jazdę bez oświetlenia

Jazda bez oświetlenia rowerowego, zgodnego z przedstawionymi wyżej zasadami, grozi mandatem. Możesz go uzyskać, gdy poruszasz się rowerem:

• bez włączonego oświetlenia w ciemności, o zmierzchu lub przy złej pogodzie i słabej widoczności,
• niewyposażonym w opisane wyżej odblaski,
• wyposażonym w oświetlenie w innym kolorze, niż zostało to opisane wyżej,
• wyposażonym w światła zamontowane w niewłaściwym miejscu
• w którym światła przenośne ustawione są w pozycji mrugania.

Jeśli zatrzyma cię policja i masz szczęście – skończy się na ostrzeżeniu. Pamiętaj jednak, że za jazdę na rowerze bez wymaganego oświetlenia, obowiązują w Holandii kary. I to wcale nie małe!

Za jazdę bez oświetlenia zapłacisz mandat w wysokości 55 euro. Jeśli okaże się, że masz oświetlenie przednie, ale nie masz włączonego oświetlenia tylnego (lub odwrotnie), również zapłacisz 55 euro. Jazda z włączonym i ustawionym w pozycji mrugania światłem sprawi, że twój portfel będzie szczuplejszy o kolejne 55 euro.

Jeżeli natomiast okaże się, że na twoim rowerze zamontowane są niewłaściwe odblaski lub w ogóle ich nie masz, zapłacisz 35 euro mandatu. Za każdy brakujący odbłyśnik!

Kary są nieco niższe dla dzieci w wieku szkolnym (12 – 16 lat). Zatrzymane za brak oświetlenia rowerowego zapłacą mandat w wysokości 27,50 euro. Dzieci poniżej 12 roku życia otrzymają natomiast pisemne ostrzeżenie.

I jeszcze jedno, bardzo ważne dla portfela zagadnienie. Jeśli zostaniesz zatrzymany do kontroli ze względu na niespełnienie wymogów, dotyczących rowerowego oświetlenia, musisz się wylegitymować. Jeśli nie posiadasz przy sobie dokumentu tożsamości, do mandatu za złe oświetlenie możesz doliczyć dodatkowe 90 euro! W Holandii istnieje bowiem obowiązek identyfikacji, dotyczący każdego w wieku powyżej 14 lat. A jeśli twój mandat za jazdę bez ważnego oświetlenia zostanie wysłany do domu, musisz liczyć na dodatkowe 9 euro za tzw. koszty administracyjne.

Podane w artykule ceny obowiązują w roku 2019. Aktualne ceny sprawdzisz na stronie prokuratury.

Dlaczego jeździć z oświetleniem?

Konsekwencje, jakie rowerzysta ponosi w wypadku drogowym, mogą być ogromne. Dzięki posiadaniu oświetlenia rowerowego lepiej postrzegasz sytuację na drodze. Ale przede wszystkim, jesteś dużo bardziej widoczny dla kierowców samochodów i innych użytkowników ruchu drogowego. Świetnie obrazuje to film, zamieszczony przez organizację ANWB.

Źródło: Rijksoverheid,  VraagHetDePolitie,  ANWB, Boetebase van Openbaar Ministerie

Artykuł Zasady oświetlenia rowerowego w Holandii pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Strajk został zorganizowany przez związki zawodowe FNV, FBZ, CNV i NU’91. Szacuje się, że weźmie w nim udział trzy czwarte pracowników sektora opieki zdrowotnej. W akcji protestacyjnej biorą udział 83 szpitale, 32 przychodnie i 4 centra rehabilitacji. W sumie strajkować może nawet 150.000 osób, dlatego mówi się, że to największy strajk szpitali w historii Holandii. Przyczyną strajku jest impas w negocjacjach związkowców z organizacją pracodawców sektora opieki zdrowotnej, dotyczących układu zbiorowego pracy (CAO).

Dlaczego strajkują?

Personel szpitalny ma dość. Mimo wielu rund negocjacyjnych, organizacja pracodawców NVZ (Holenderskie Stowarzyszenie Szpitali), nie osiągnęła porozumienia z organizacjami pracowników (FNV Zorg en Welzijn, CNV, NU’91 i FBZ), w sprawie zawarcia nowego układu zbiorowego pracy (CAO). Pracownicy domagają się m.in. znacznego wzrostu płac i lepszych porozumień dotyczących czasu pracy i odpoczynku.

Konflikt CAO ciągnie się już od wielu miesięcy. I chociaż w ostatnim czasie przeprowadzono lokalne i regionalne akcje protestacyjne, nie przyniosło to oczekiwanych rezultatów. Dlatego teraz odbywa się pierwsza akcja ogólnokrajowa, w której pracownicy domagają się zwiększenia wynagrodzenia i zmniejszenia presji w pracy.

Zdaniem związków zawodowych pracownikom szpitali należy się wyższe wynagrodzenie. Ich praca jest ciężka, obciążenie pracą wysokie, a rąk do pracy zbyt wciąż brakuje. Jednocześnie zapotrzebowanie na opiekę zdrowotną wciąż rośnie. Z powodu starzenia się społeczeństwa, pojawia się więcej przewlekłych chorób i więcej osób potrzebuje bardziej złożonej opieki. Ponadto szpitale muszą bardziej kontrolować wydatki na opiekę, a jednocześnie utrzymywać jej jakość na odpowiednim poziomie.

Czy szpitale w Limburgii są dzisiaj zamknięte?

Nie. Działać będą oddziały ratunkowe, odziały monitorowania rytmu serca i oddziały położnictwa. Od pracy nie odstąpią również pracownicy z oddziałów onkologicznych. Czynne będą również oddziały dializ.

W strajku bierze udział osiem szpitali znajdujących się w Limburgii. Na większości oddziałów szpitali regionalnych w tej prowincji, praca będzie odbywać się zgodnie z niedzielnym grafikiem pracy. Szpital VieCuri w Venlo jest jedynym szpitalem, w którym strajkować będą pracownicy wszystkich oddziałów (praca jak w niedzielę).

W strajku nie uczestniczą pracownicy szpitali akademickich. Są oni objęci innym układem zbiorowym pracy.

Źródło: NOS 

Artykuł Największy strajk szpitali w historii Holandii pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Jak pisze RTL Nieuws, w ciągu ostatnich trzech lat holenderska policja odnotowała ponad 250.000 wypadków drogowych. Liczby te każą nam zastanowić się, czy Limburgia jest bezpieczna pod względem ruchu drogowego. Czy wiesz, jak bezpieczne jest twoje miejsce zamieszkania lub skrzyżowanie, przez które codziennie przejeżdżasz? I gdzie znajdują się najbardziej niebezpieczne drogi w Limburgii? Teraz możesz to sprawdzić. A wszystko za sprawą ciekawej inicjatywy RTL Nieuws. Portal opracował bowiem redakcyjnego robota, który przeanalizował wypadki z ostatnich trzech lat, dla wszystkich miejsc zamieszkania w Holandii.

ADAM

W ubiegłym tygodniu redakcja RTL Nieuws wzbogaciła się o nowe urządzenie – redakcyjnego robota o nazwie ADAM. A to skrót od Automatische Data Artikel Machine, co można tłumaczyć, jako automatyczne urządzenie do przetwarzania danych w artykuły. Robot jest w stanie napisać historie na podstawie dużych ilości danych, które są gromadzone, analizowane i przetwarzane przez dziennikarzy. Dzięki temu możliwe staje się lepsze uwidocznienie lokalnych zdarzeń i wydarzeń. Robot zadebiutował na stronie RTL Nieuws informacjami, dotyczącymi bezpieczeństwa na drogach holenderskich miejscowości.

Robot ADAM opracowany został przez RTL Nederland. Nad jego stworzeniem przez rok pracowali dziennikarze, naukowcy oraz programiści. Swój wkład w projekt miał również Google Digital News Initiative.

Najbardziej niebezpieczne drogi w Limburgii

Z pomocą robota ADAM, redakcja RTL News przeanalizowała wypadki z ostatnich trzech lat, dotyczące wszystkich z ponad 2400 miejscowości w kraju. I zebrała je na mapie, oznaczając tzw. czarne punkty (miejsca, w których w ciągu trzech lat doszło do co najmniej dziesięciu wypadków lub gdzie w przypadku co najmniej sześciu z nich konieczna była hospitalizacja ofiar), wypadki śmiertelne, wypadki, w których były osoby ranne, i wypadki, w których doszło do szkody materialnej).

Do analizy redakcja wykorzystała dane źródłowe pochodzące z danych policyjnych zebranych przez Rijkswaterstaat. Wykorzystano najnowsze dane z lat 2016, 2017 i 2018. Uwzględniono tylko te wypadki, dla których znana była dokładna lokalizacja. W zakres analizy weszły jednak wszystkie wypadki, do których doszło w granicach administracyjnych danej miejscowości. Także na autostradach.

Po wpisaniu w wyszukiwarkę nazwy danej miejscowości, otwiera się podstrona z mapką i informacją o ilości różnego rodzaju wypadków, do których tam doszło. Wymienione są również czarne punkty i najbardziej niebezpieczne dla danej miejscowości skrzyżowania.

Źródło: na podstawie informacji zamieszczonej przez portal RTL Nieuws

Foto: screen strony portalu RTL Nieuws

Artykuł Najbardziej niebezpieczne drogi w Limburgii pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Wypełnienie zeznania podatkowego obowiązuje niemal wszystkich z nas. Niezależnie od tego, czy należy ci się zwrot podatku, czy też będziesz musiał dopłacić, musisz się rozliczyć. Możesz to zrobić samodzielnie, za pomocą oferowanej przez holenderski urząd podatkowy strony internetowej. Albo za pośrednictwem przydatnej aplikacji Aangifte 2018, choć z tej ostatniej nie wszyscy mogą skorzystać. Co jednak w sytuacji, gdy twoja sytuacja finansowa zmieniła się w ubiegłym roku i masz wrażenie, że rozliczenie się przerasta twoje możliwości? Odpowiedź wydaje się prosta: potrzebna ci pomoc w wypełnieniu zeznania podatkowego! W artykule o tym, gdzie możesz ją uzyskać i czego musisz się przy tym wystrzegać.

Gdzie uzyskać pomoc w wypełnieniu zeznania podatkowego?

W Holandii działa wiele organizacji, które mogą udzielić ci pomocy. Zaliczają się do nich organizacje społeczne, doradcy podatkowi, a nawet – pracownicy urzędu podatkowego.

Jeśli chodzi o organizacje społeczne to zaliczają się do nich m.in. związki zawodowe (przy czym wiele z nich prowadzi tą usługę gratis – dla zarejestrowanych członków). Ale też związki zrzeszające seniorów, czy dzielnicowe domy kultury i pracownicy socjalni. Wielu z nich to przeszkoleni wolontariusze, którzy prowadzą konsultacje w czasie tzw. spreekuren, czyli w godzinach przyjęć, organizowanych w ogólnodostępnych miejscach. Często są to lokalne biblioteki. Informację o tym, które z nich prowadzą takie spotkania, znajdziesz tutaj. Możliwe, że konieczne będzie uprzednie umówienie się na spotkanie.

Doradcy podatkowi

Są to osoby, które w imieniu i na rzecz podatników, m.in. sporządzają zeznania i deklaracje podatkowe lub udzielają im pomocy w tym zakresie. Z ich usług najczęściej korzystają osoby posiadające złożoną sytuację podatkową. Ale też przedsiębiorcy, którzy korzystają z usług biur księgowych i/lub podatkowych. Pamiętaj jednak, że takie rozwiązanie sprawy to nie tylko wygoda, ale też związane z pracą doradcy koszty finansowe.

Urząd podatkowy

A jeśli nie jesteś w stanie samodzielnie wypełnić zeznania podatkowego i nikt z twojego otoczenia nie może ci pomóc? Skontaktuj się z urzędem podatkowym! Możesz bowiem uzyskać pomoc w rozliczeniu się z podatku u źródła, przychodząc do jednego z biur Belastingdienst. Pomocy udzielają zarówno pracownicy fiskusa, jak i specjalnie w tym wyszkoleni studenci. Pamiętaj jednak, żeby wcześniej umówić się na spotkanie. Możesz to zrobić telefonicznie, dzwoniąc na numer BelastingTelefoon: 0800-0543.

Nigdy nie przekazuj DigiD!

Pamiętaj, że nawet w sytuacji, kiedy korzystasz z pomocy przy wypełnieniu zeznania podatkowego, nigdy nie przekazuj tej osobie (bądź instytucji) swojego kodu DigiD. Zdecydowanie rozsądniej (i bezpieczniej) jest wystąpić o kod pełnomocnictwa poprzez DigiD Machtigen. Dzięki niemu pośrednik będzie mógł bezpiecznie uregulować twoje sprawy urzędowe. Pełnomocnictwo zostanie bowiem udzielone wyłącznie do złożenia zeznania podatkowego. Po złożeniu wniosku online, w ciągu tygodnia dostaniesz kod pełnomocnictwa. Musisz przekazać go osobie, która będzie wypełniać twoje zeznanie podatkowe. Uwaga – jeżeli chcesz złożyć zeznanie wspólnie ze swoim partnerem, on również musi wystąpić o kod pełnomocnictwa.

Kodu pełnomocnictwa będziesz także potrzebować, jeśli postanowisz poprosić o pomoc biuro urzędu podatkowego. Jeśli jednak przy rozliczeniu się z podatku, korzystałeś z pomocy Belastingdienst już w ubiegłym roku, urzędnicy sami wyślą ci nowy kod pełnomocnictwa. Wtedy oczywiście nie musisz ponownie o niego występować.

Przydatne linki

Jeśli samodzielne wypełnienie zeznania podatkowego wydaje ci się zbyt trudne, możesz je zlecić jednej z wymienionych wyżej organizacji. Jedną z opcji jest zlecenie zadania doradcy podatkowemu. Jak wybrać zaufanego? Porównania doradców z podziałem na prowincje i gminy możesz dokonać tutaj. Jeśli chcesz skorzystać z usług doradcy zrzeszonego w Register Belastingadviseurs (posiadają minimum wykształcenie na poziomie hbo i mają obowiązek regularnego dokształcania się), szukaj tutaj. Natomiast w przypadku związków zawodowych, serwisem podatkowym służą zarówno FNV, jak i CNV.

Źródło: Belastingdienst 

Foto: Belastingdienst.nl

Artykuł Pomoc w wypełnieniu zeznania podatkowego pochodzi z serwisu Moja Limburgia.