Na nową, prezentowaną na zamku Hoensbroek wystawę „Limburgia, bez granic?” (Limburg, onbegrensd?) składają się aż dwie ciekawe ekspozycje: „Rządź i dziel” (Heers & verdeel) oraz „DNA Limburgii” (DNA van Limburg). Jeśli chcesz dowiedzieć się, jak powstawała Limburgia na przestrzeni wieków i czym właściwie jest słynna limburska tożsamość, koniecznie wybierz się, by obejrzeć te dwie, wspaniale uzupełniające się ekspozycje. Zobaczysz na nich m.in. niezwykłe obiekty, pochodzące ze zbiorów królewskich. Zwiedzanie wliczone jest w cenę normalnego biletu wstępu do zamku.

Czy wiesz, jak powstawała Limburgia?

Jeśli interesuje cię historia Limburgii, ta wystawa jest dla ciebie. Ekspozycja „Rządź i dziel” zbudowana została wokół unikalnej kolekcji starych, bo pochodzących z XVI wieku, map. Rejon, który obecnie znamy jako holenderską Limburgię, przez setki lat zajmowali królowie, właściciele ziemscy, cesarze, biskupi i namiestnicy. Przez wieki ta położona wzdłuż Mozy kraina, była niczym patchworkowa płachta, która nieustannie zmieniała kształt i władców. A ci, bez mrugnięcia okiem wymieniali pomiędzy sobą jej ziemie i posiadłości, żonglowali prawem podatkowym, walczyli, plądrowali, kłócili się i… znów przebudowywali.

Znajdujące się na wystawie mapy, są cichymi świadkami bogatej historii prowincji. Stare mapy są czymś więcej, niż tylko narzędziem do wskazywania drogi. Opowiadają historię wiedzy, władzy, polityki, wojen i spotykania się kultur. To także opowieść o formowaniu się obecnej Limburgii: ciągłej zmianie władców, nieustannie dzielących kraj.

Zobaczymy m.in. oryginalne mapy Napoleona Bonaparte, których używał podczas bitwy o Waterloo. Ale na wystawie możemy podziwiać wiele innych, niezwykłych obiektów, pochodzących z kolekcji rodziny królewskiej, w tym futrzaną, żołnierską kurtkę księcia Willema I (późniejszego króla Willema II).

Wystawa oparta jest o kolekcję zgromadzoną w latach 1970 – 2000 przez Jo Smeetsa, pasjonata geografii i starych map. Po śmierci kolekcjonera w 2014 roku, jego spadkobiercy przekazali zbiory holenderskiemu rządowi. Z kolei holenderski Urząd Dziedzictwa Kulturowego przekazał kolekcję w użytkowanie Centrum Historii Regionalnej Rijckheyt, co spełniło pragnienie kolekcjonera, aby nie rozdzielać jego zbiorów. Część tego dziedzictwa kulturowego została zabezpieczona i udostępniona publiczności.

DNA Limburgii

O ile przesłaniem ekspozycji „Rządź i dziel” ma być wyjaśnienie zwiedzającym tego, jak doszło do powstania prowincji, ekspozycja „DNA Limburgii” to odpowiedź na pytanie, jak te wydarzenia wpłynęły na limburską kulturę. W interaktywny sposób zachęca zwiedzających do zastanowienia się nad znaczeniem bycia Limburgijczykiem. Co sprawia, że ktoś nim jest i co odróżnia go od np. Fryzyjczyka?

Na wystawę składają się cztery tematy: dom, tożsamość i wizerunek, DNA Limburgii oraz społeczeństwo. Dom zachęca do zastanowienia się nad tym, czego ludzie potrzebują, by czuć się gdzieś, jak w domu. Tożsamość to spojrzenie na to, kim jesteśmy, jak widzimy siebie i co ma z tym wspólnego miejsce, w którym żyjemy (w tym przypadku – Limburgia). Czy istnieje coś takiego, jak limburski charakter? I co to znaczy, że Limburgia znajduje się w czyimś DNA? To pytania, na które stara się odpowiedzieć temat DNA Limburgii. Ostatnia część, Społeczeństwo, to rozprawa nad uprzedzeniami, zarówno dotyczącymi mieszkańców Limburgii, jak i tymi, jakie Limburgijczycy mają o innych. O tym, co możemy z nimi zrobić i jak żyć z innymi nie tracąc swojej indywidualności. Ale też (a może nawet przede wszystkim), o tym jak możemy nauczyć się tolerancji.

Na wystawie nie znajdziesz gotowych odpowiedzi na powyższe pytania. Znajdujące się tu interaktywne niespodzianki sprawią jednak, że zaczniesz zastanawiać się nad tą problematyką. Wystawa uczy o tożsamości, obywatelstwie i społeczeństwie. Wszystko to sprawia, że jest interesująca nawet dla tych, którzy pochodzą z innych części kraju, czy świata.

Wstęp

Wystawę „DNA Limburgii” opracowano we współpracy z Fundacją Pokojowa Edukacja (Stichting Vredeseducatie) i można ją było wcześniej oglądać w Muzeum Limburgii (Limburgs Museum) w Venlo.

Specjalnie dla studentów MBO i uczniów kursów językowych NT2, Fundacja Pokojowa Edukacja stworzyła pakiet edukacyjny. Więcej informacji na ten temat znajdziesz tutaj.

Wejście na obie wystawy wliczone jest w cenę normalnego biletu wstępu do zamku.

Źródło: Kasteel Hoensbroek

Foto: Moja Limburgia, Kasteel Hoensbroek

Artykuł „Limburgia, bez granic?” w zamku Hoensbroek pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Ogrody Zamkowe Arcen (Kasteeltuinen Arcen) znajdują się w malowniczej miejscowości Arcen, położonej w Limburgii Północnej, zaledwie kilka minut jazdy samochodem od Venlo. Poza XVII- wiecznym zamkiem znajdziesz tu Rosarium, w którym kwitną tysiące kolorowych róż, będziesz podziwiać piękną kolekcję rododendronów i poznasz urok charakterystycznych ogrodów z całego świata. Albo weźmiesz udział w turnieju rycerskim lub jednym z licznych, organizowanych tu wydarzeń kulturalnych.

Posiadłość Arcen

Całkowity obszar posiadłości Arcen liczy sobie blisko 500 hektarów i przedzielony jest na dwie części drogą krajową N271. Po zachodniej stronie drogi mieści się zamek i ogrody, natomiast po stronie wschodniej – obszar o nazwie Lingsfort. Cała posiadłość należy do Stowarzyszenia Het Limburgs Landschap, które zajęło się również restauracją zamku. Poza zamkiem i należącymi do niego ogrodami, na posiadłość składają się różne typy lasów i użytki zielone.

Zamek Arcen

Zamek pochodzi z XVII wieku i został zbudowany na polecenie książąt Geldrii. Obecny zamek wybudowany został na pozostałościach poprzedniego zamku, który z kolei zbudowano na ruinach pierwszego zamku o nazwie Huys den Kamp.

Obecny zamek zbudowany został w okresie baroku, charakteryzującego się między innymi dążeniem do wielkości, wyrażającym się w przesadnych formach i demonstrowaniem przepychu. W XIX wieku na zamku wybuchł pożar, w wyniku którego zawaliło się jego lewe skrzydło, przez co zamek stracił swoją symetrię. Już nigdy nie odbudowano tej części budynku.

Klimatyczna piwnica ze sklepionym sufitem obecnie udostępniana jest na organizację przyjęć okolicznościowych. Na jednym z pięter zainscenizowano styl życia niegdysiejszych mieszkańców zamku. W komnatach zobaczymy antyki i dzieła sztuki oraz tematyczne motywy kwiatowe. Warto wiedzieć, że każdego dnia w zamku pojawiają się wolontariusze, którzy chętnie oprowadzą zwiedzających po parku i przy okazji opowiedzą historię zamku. Na piętrze Van Gelre zwiedzający mogą oglądać regularnie zmieniające się wystawy i ekspozycje. Z kolei znajdująca się na tym piętrze komnata Van Gelderzaal służy jako oficjalna sala zaślubin i regularnie odbywają się tutaj wesela.

W zamku znajduje się duża liczba obrazów z kolekcji fundacji Jacques’a van Mourika. Budynek zamkowy dostępny jest dla wszystkich gości Ogrodów Zamkowych Arcen.

Historia parku

Ostatni mieszkaniec zamku, profesor Antonie Deusser, opuścił go w 1931 roku. Zamek pozostawał niezamieszkany aż do 1976 roku, kiedy to Deusser sprzedał posiadłość Arcen Stowarzyszeniu Het Limburgs Landschap. To ostatnie podjęło się renowacji zamku oraz otaczającego go dziedzińca.

Od roku 1986 zarówno zamek, jak i należący do niego, liczący 32 hektary obszar, znalazły się pod zarządem spółki Kasteeltuinen Arcen B.V. Dwa lata później zrealizowano unikalny kompleks ogrodowy według projektu architekta krajobrazu, Nieka Roozena. Uroczystego otwarcia parku dokonał 31 maja 1988 roku książę Bernard. Niestety, w latach 2006 – 2012, Ogrody aż dwukrotnie przeżywały bankructwo. Ostatecznie, pod koniec 2012 roku, kontrolę i zarządzanie zamkiem kolejny raz powierzono Stowarzyszeniu Het Limburgs Landschap. Dla publiczności park otwarto ponownie 26 kwietnia 2013 roku.

Z sukcesem. Przedsięwzięcie o nazwie Het Land van ANWB, tworzone przez członków organizacji ANWB i łączące najlepsze wycieczki w Holandii, trzykrotnie nagrodziło Ogrody Zamkowe w Arcen tytułem „Najlepszej wycieczki”: w latach 2016, 2017 i 2018.

Bajkowe ogrody

Podczas spaceru po zamkowych ogrodach w Arcen, nacieszysz zmysły przepięknymi zapachami i kolorami. Znajdziesz tu również liczne stawy i wodospady. Architekt ogrodów, Niek Roozen, podczas projektowania ich wziął pod uwagę różne sezony. Dzięki temu są one warte odwiedzenia o każdej porze roku.

Każdy z ogrodów oferuje nowe doświadczenie, różniąc się zarówno wielkością, jak i stylem. Największy z nich stanowi barokowe, znajdujące się na tyłach zamku Rosarium. Zostało ono podzielone na 10 tematycznych części, w których zasadzono ponad 8 tysięcy róż w 500. różnych odmianach. Są wśród nich róże o pędach pnących, łukowatych i płożących. Ogrody różane otaczają barokowe stawy zasilane wodospadami i liczne fontanny.

W ogrodzie Wody i Rzeźby każdego roku organizowane są wystawy. Rzeźby odbijają się wdzięcznie w stawach umieszczonych pośród lekko pagórkowatego krajobrazu. W ogrodzie tym mieści się również wyjątkowa kolekcja dębów.

Podzwrotnikową oranżerię Casa Verde podzielono na trzy obszary: tropiki, klimat śródziemnomorski oraz strefę suszy. Znajdziemy tu m.in. drzewa figowe, palmy i wspaniałe okazy kaktusów.

Z kolei Dolina składa się ze wstążki różnych doświadczeń ogrodowych ze wszystkich zakątków świata. W mieszczącym się tu Ogrodzie Klonowym zaskoczy cię przepych kolorów i różnorodność kolekcji japońskich klonów palmowych. Ogród zachwyca zarówno wiosną, gdy liście dopiero się rozwijają, jak i jesienią, gdy czerwone, jaskrawe kolory sprawiają wrażenie, jakby krzewy płonęły. Spacerując po Lesie Bambusowym z okazami sięgającymi nawet 7. metrów wysokości, czy Orientalnym Ogrodzie Wodnym z pięknymi, autentycznymi tajskimi chatkami rybackimi, odniesiesz wrażenie, że w mgnieniu oka przeniosłeś się do południowo-wschodniej Azji. Ale w Dolinie spotkasz także mniejsze ogrody tematyczne, jak ogród włoski, ogród japoński, czy ogród zielarsko-warzywny, w którym można zobaczyć, jak uprawiać warzywa na małej powierzchni.

W cieniu zamku znajduje się natomiast ogród rododendronów, z przepiękną kolekcją tych kwiatów w różnych odmianach i kolorach.

Ogród górski

To zdecydowanie jeden z najbardziej urozmaiconych ogrodów. Wybierając się na spacer pomiędzy górskimi ścieżkami i stromymi ścianami skalnymi, przemieszczając się pomiędzy wąskimi strumykami i głośnymi wodospadami, na pewno poczujesz się tu, jak w górach. Ogród górski szczyci się ponadto pięknym asortymentem hortensji i niezwykłą kolekcją drzew.

Ale to nie wszystko. Górską wędrówkę można urozmaicić sobie partyjką pięknie położonego mini golfa z 21. dołkami. A na skraju dużego stawu, po którym w ciekawy sposób można przeprawić się na drugą stronę, znajduje się Berg Pavilion – samoobsługowa restauracja z tarasem oferującym przepiękny widok na wodospad. W pobliżu restauracji znajduje się duży plac zabaw oraz Aaiweide, czyli łąka, na której można do woli głaskać tamtejszych lokatorów: kozy nubijskie i kozy miniaturki. Wszystko to sprawia, że jest to świetne miejsce do wypoczynku, również dla rodzin z dziećmi.

Pole turniejowe

W Parku Zamkowym Arcen odbywają się także liczne wydarzenia kulturalne i festiwale. Każdego roku gości on festiwal Elfia, odbywają się tu także turnieje rycerskie. A wszystko to na ogromnym polu turniejowym, na którym stają wtedy prawdziwe rycerskie namioty. Na środku pola znajduje się olbrzymia sekwoja gigantyczna. Drzewo zostało zasadzone w 1906 roku i ma obecnie wysokość ponad dwudziestu metrów.

Po wschodniej stronie pola turniejowego znajduje się Amfiteatr, który jest współczesną imitacją klasycznych teatrów greckich. Latem organizowane są tam koncerty i przedstawienia teatralne.

Przydatne informacje

Ogrody Zamkowe Arcen w roku bieżącym czynne są do 4 listopada codziennie, w godzinach od 10:00 do 18:00. W okresie od 12 do 20 października ogrody czynne są również w godzinach wieczornych, od 19:00 do 23:00.

Bilety wstępu wynoszą: 8 euro dla dzieci w wieku od 4 do 17 lat oraz 16 euro dla dorosłych. Dzieci do lat 3 wchodzą gratis. Możliwe są również bilety rodzinne oraz bilety grupowe, szczegółowe informacje znajdują się na stronie internetowej Ogrodów.

Obok zamku mieści się przestronny parking, za który opłata wynosi 5 euro.

Park jest w przeważającej większości dostępny dla osób poruszających się na wózkach inwalidzkich i rodziców z wózkami dla dzieci. W zamku znajduje się winda. Możliwa jest wcześniejsza, bezpłatna rezerwacja wózka inwalidzkiego, jednak ich ilość jest ograniczona (tel: 077-4736010 lub e-mail: info@kasteeltuinen.nl).

Na teren ogrodu można wejść z psem, pod warunkiem, że jest on prowadzony na smyczy i posłuszny. Właściciel musi posiadać torebki na odchody. Kierownictwo zastrzega sobie prawo odmowy wpuszczenia psa.

Ogrody Zamkowe mieszczą się w miejscowości Arcen przy Lingsforterweg 26.

Źródło: Kasteeltuinen Arcen

Artykuł Arcen: bajkowe ogrody zamkowe pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Zamek Hoensbroek jest jednym z najpiękniejszych, najlepiej zachowanych i najbardziej dostępnych zamków w Europie. Wizyta w nim to niezwykłe doświadczenie dla osób w każdym wieku. To miejsce, w którym ożywają przygody z odległej przeszłości. Chcesz dowiedzieć się więcej na temat historii i mieszkańców zamku na przestrzeni lat? Przeczytaj poniższy artykuł!

Opisywany jako największy, położony pomiędzy Mozą a Renem zamek Hoensbroek, to imponujących rozmiarów zamek z dwiema frontowymi fortecami i dziedzińcem. Wrażenie wielkości pogłębiają ogromne budynki, otaczające frontowe fortece. Najstarsza część zamku pochodzi z 1250 roku. Obejrzysz tu aż czterdzieści pięknych, autentycznie urządzonych komnat i pomieszczeń zamkowych. Odkryj piękną salę balową, podziwiaj wspaniałe malowidła na suficie, żyrandole i oprawione w złoto wizerunki władców Hoensbroek. Albo wejdź na średniowieczną wieżę widokową i obronną, by podziwiać przepiękne widoki. Możesz też zabawić się w poszukiwanie tajemnej komnaty, albo zadrżeć z zimna i przerażenia w ciemnym, średniowiecznym lochu. A na koniec dosłownie przenieść się w świat rycerzy i muszkieterów. Młody, czy stary, w zamku Hoensbroek każdy doświadczy niesamowitych przeżyć!

Historia zamku

Zamek Hoensbroek, określany także jako Gebrookhoes (Zamek Gebrook) to jednocześnie jedyne muzeum zamkowe w Limburgii. Na przestrzeni wieków był wciąż rozbudowywany i unowocześniany zgodnie z obowiązującymi wówczas kanonami mody. Możemy wyróżnić tu pięć faz konstrukcyjnych.

Pierwsza, to powstanie około 1250 roku tzw. stercke huysinghe – wzmocnionego, domu warownego. Był to ówczesny zamek Gebrook, prostokątny budynek o wymiarach 18 metrów szerokości x 16 metrów głębokości i ścianach o grubości od około 1 do 1,5 metra. Na wschodzie całość wzmocniona była prawdopodobnie wieżą. Piwnice domu spełniały funkcje obronne, o czym świadczą znalezione w fundamentach klinowe szczeliny do umieszczania broni palnej. Mury Gebrookhoes zachowały się aż do 1643 roku, kiedy to musiały ustąpić miejsca na powstanie zachowanego do dzisiaj dziedzińca.

Najstarsza istniejąca część zamku, okrągła wieża, datowana jest na XIV wiek. Jest to wieża typu donżon, łącząca w sobie funkcje mieszkalne i obronne (grubość ścian wynosi około 3 metrów). Prawdopodobnie została wybudowana około 1360 roku, na polecenie Hermana Hoena I, pierwszego władcy Hoensbroek. Oprócz wieży w XIV wieku zamek obejmował jeszcze prostokątny budynek. Ta część zamku zawaliła się częściowo w 1717 roku.

Informacje dotyczące trzeciej fazy rozbudowy zamku są dość sprzeczne. Ogólnie źródła podają, że w fazie tej powstała prawa wieża frontowa, pochodząca z drugiej połowy XVI wieku. Miała ona być wybudowana w miejscu, gdzie znajduje się obecna wieża frontowa i następnie zburzona około roku 1717, by zrobić miejsce dla obecnej wieży. Jednak eksperci od konserwacji zabytków są zdania, że wielkość i sposób wyrobu cegieł użytych do budowy zachowanej do dziś wieży, odpowiada tym, które zastosowano w pozostałej części modernizacji budynku, która odbyła się około 1720 roku. Stąd założenie, że sama wieża pochodzi dopiero z piątej fazy rozbudowy zamku, a w fazie trzeciej powstały jedynie jej fundamenty.

Czwarta faza budowy w dużej mierze zdeterminowała styl obecnego kompleksu budynków. Ta siedemnastowieczna część to obecny zamek warowny wraz bramą i nowym mostem, lewa przednia wieża, skrzydło wschodnie i sąsiednia, duża kwadratowa wieża z iglicą w stylu odpowiadającym tamtym czasom. Polecenie budowy tej części zamku wydał w 1643 roku Adriaan van Hoensbroek. Także pozostałe budynki wybudowano w XVII wieku, jednak ich budowę rozpoczęto już w 1640 roku. Mieściły się w nich wówczas chlew, obora dla krów, stajnia, stodoła, browar oraz powozownia. Wybudowano także dom najemcy i oficyny. Architektem ówczesnych budowli był Maitre Matthieu Dousin, a ukończono ją w 1656 roku.

Piąta, ostatnia faza rozbudowy zamku odbyła się w XVIII wieku. Prawdopodobnie polecenie jej rozpoczęcia wydał Frans Arnold van Hoensbroek. Zamek został w całości zmodernizowany do stylu odpowiadającego osiemnastowiecznej modzie. Mowa o części zamku znajdującej się pomiędzy okrągłą wieżą donżon, a częścią wybudowaną w XVII wieku, którą łatwo rozpoznać po dużych oknach.

Pod koniec XVIII wieku zamek pozostawał przeważnie niezamieszkany i stopniowo ulegał zniszczeniu. W roku 1899 zawaliła się tylna fasada południowej wieży narożnej, a w roku 1925 zamek wewnętrzny został zniszczony przez pożar. W XX wieku zamek został zakupiony przez pastora Röselaersa, który utworzył fundację Ave Rex Christe na rzecz zachowania zamku w Hoensbroek. W latach 1930-1943 zamek i budynki gospodarcze zostały gruntownie odrestaurowane pod nadzorem Krajowego Urzędu Ochrony Zabytków. Obecnie właścicielem zamku jest właśnie fundacja Ave Rex Christe.

Mieszkańcy

Z wyjątkiem kilku okresów, zamek Hoensbroek był niemal bez przerwy zamieszkiwany. Linia mieszkańców obejmuje zarówno średniowiecznych rycerzy, hrabiów i gubernatorów, jak i markizów. Nie wszyscy oni odgrywali znaczącą rolę, jednak razem tworzą barwną procesję szlachetnych dam i dżentelmenów. Panowie zajmowali wysokie pozycje polityczne i zdobywali ziemię i tytuły. Kim byli?

Pierwszym władcą Hoensbroek był rycerz Herman Hoen, od którego pochodzi nazwa zamku (Herhoensbroeck), z rodziny Hoen van den Broeck, później Hoen van Hoensbroeck i Van Hoensbroek, a ostatecznie także z późniejszego miejsca Hoensbroek. Za pomoc w walce przeciw Gulik i Gerle, w 1338 roku został nagrodzony terenem Gebroek (broek = moeras – moczary), oddzielonym od terytorium Heerlen.

Przez niemal sześć stuleci zamek był własnością rycerzy Hoen van den Broeck, barona, hrabiów i markizów Van Hoensbroek. Ostatnim zamieszkującym zamek szlachcicem z rodu Hoensbroek był Lotharius Frans, syn Fransa Arnolda hrabiego Hoensbroek. Pod koniec XVIII wieku w zamku nie mieszkał już nikt z rodziny Hoensbroek i zamek zaczął podupadać.

Na początku XX wieku ówcześni właściciele nie przejawiali już żadnego zainteresowania zamkiem. W roku 1921 został wystawiony na sprzedaż. Nie było jednak chętnych na zakup. Kiedy także gmina nie wykazała zainteresowania zamkiem, pojawił się pastor Hoensbroek, Jan Lucas Röselaers, który podjął inicjatywę zakupu. W tym celu założył fundację Ave Rex Christe. Założona przez niego wcześniej Spółdzielnia Mieszkaniowa Hoensbroek przekazała mu 65.000 guldenów na hipotekę, złożył też potrzebne wnioski o dotacje na ratowanie zabytku. Restauracja zamku trwała w latach 1930 – 1943.

W latach 1942 – 1946 w zamku zamieszkały siostry zakonne, które poprowadziły tam przytułek dla dzieci z Velsen. Ponieważ mieszkały tam dzieci, w czasie wojny zamek nie był wykorzystywany militarnie.

W latach 1951 – 1973 w zamku mieszkał znany holenderski poeta i pisarz Bertus Aafjes, autor wielu opowiadań o Hoensbroek.

Legendy

Wokół zamku narosło oczywiście wiele legend. Jedna z nich opowiada o biskupie Roermond Philipie Damiaanie i ukrytej komnacie. Jak głosi legenda w roku 1792 w Roermond pojawiły się oddziały francuskie. W wyniku Rewolucji Francuskiej, także i tu prześladowani byli wszyscy szlachcice. Biskup musiał więc uciekać i schronił się w zamku Hoensbroek. Ukrył się w niezwykłym pokoju, znajdującym się pomiędzy sufitem pomieszczenia służącego do zmywania naczyń, a podłogą garderoby. Wejście na schody prowadzące do ukrytej komnaty kamuflowała dodatkowo szafa.

Francuzi wiedzieli, że biskup ukrywa się w zamku. Pomimo gruntownych przeszukiwań, nie znaleźli jednak uciekiniera. Domyślając się, że zamek musi posiadać sekretne pomieszczenie, zaczęli liczyć zamkowe okna. I rzeczywiście, na zewnątrz zamku znajdowało się o jedno okno więcej, niż wewnątrz. Postanowiono więc postawić w każdym oknie płonącą świecę, by tak zdemaskować poszukiwanego. Biskup został jednak poinformowany o planie Francuzów i także zapalił świecę w swoim oknie. Dzięki temu najeźdźcy nigdy nie znaleźli jego kryjówki.

Więcej legend zamku Hoensbroek znajdziesz tutaj.

Oferta

Posiadający bogatą kolekcję zamek można zwiedzać z przewodnikiem lub bez. Regularnie odbywają się tu turnieje rycerskie. Zamek posiada też bogatą ofertę dla dzieci, np. ekscytujące poszukiwanie skarbów, czy dziecięce przyjęcia urodzinowe i przeróżne warsztaty (np. strzelania z łuku). Zamek stanowi także wspaniałe tło dla ślubów i przyjęć weselnych, a także ślubnych reportaży.

Drugi dzień tzw. Zielonych Świątek (święto Zesłania Ducha Świętego, w Holandii: Pinksteren) na zamku Hoensbroek obchodzony jest Dzień Zamku. Odbywają się tu wyprawy poszukiwaczy skarbów dla dzieci (mogą być przebrane za damy dworu i rycerzy), oraz wyprawy pozwalające odkryć dziesięć najbardziej niezwykłych miejsc w zamku.

Przydatne informacje

Zamek Hoensbroek znajduje się w miejscowości Hoensbroek, należącej do gminy Heerlen. Można go zwiedzać niemal przez cały rok, przez wszystkie dni tygodnia, w godzinach od 10:00 do 17:30 (informacje o dniach, w których zamek jest nieczynny, znajdziesz na stronie internetowej).

Bilety można zakupić w kasie na miejscu, ale organizatorzy uprzedzają, że w miesiącach wakacyjnych możliwy jest wydłużony czas oczekiwania. Dlatego zalecają zakup biletów poprzez Internet (na stronie internetowej zamku). Ceny biletów wynoszą: dzieci do lat 3 włącznie – gratis. Dzieci od lat 4 do 12 – 8,25 euro, dorośli – 11,25 euro. Istnieje także możliwość zakupu biletów rodzinnych, w cenach: 2 dorosłych plus dwoje dzieci do lat 12 – 32,50 euro, trzecie i każde kolejne dziecko – 4,50 euro.

Na miejscu znajduje się restauracja, w której można napić się kawy i herbaty i skosztować prawdziwego limburskiego vlaai, sałatek, kanapek czy naleśników. Oczywiście można także zabrać własny prowiant, ale spożywać go można wyłącznie na „łączce piknikowej”.

Pomimo dużej ilości schodów, zamek jest dostępny dla osób niepełnosprawnych. Dostępna jest specjalna trasa dla zwiedzających na wózkach inwalidzkich. W zamku można nawet wypożyczyć wózki inwalidzkie.

Wózki dla dzieci należy pozostawić w szatni. W zamku dostępne są pomieszczenia z przewijakami dla dzieci.

Psy (z wyjątkiem psów pomocników i przewodników) niestety nie są mile widziane.

Źródła: Zamek Hoensbroek  i tekst źródłowy Guusa Pauwelsa

Foto główne: Zamek Hoensbroek, widok z lotu ptaka. Źródło: Kasteel Hoensbroek

Artykuł Zamek Hoensbroek pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Posiadłość ziemska Bleijenbeek to w Afferden dobrze zakorzenione pojęcie. Chociaż obecnie funkcjonuje znakomicie, na uwagę zasługuje przede wszystkim jego znamienita przeszłość. Zwłaszcza z czasów, kiedy pieczę nad zamkiem sprawował Maarten Schenk van Nydeggen (1540 – 1589), władca Afferden i Bleijenbeek, generał w służbie państwowej i hiszpańskiej.

Przypuszcza się, że zamek Bleijenbeek powstał pod koniec XIV wieku, kiedy powódź spowodowała zniszczenia położonego nad Mozą zamku w Afferden. Nowy zamek został przeniesiony około dwóch kilometrów na wschód i umiejscowiony przy drodze do Goch. Za nim znajdowały się torfowiska i bagna, przecięte przez Gochsedijk. Włodarze zamku weszli więc w posiadanie jedynej drogi wzdłuż prawego brzegu Mozy, która przebiegała pomiędzy nim, a wspomnianą rzeką.

W latach 1700 – 1704 zamek był rozbudowywany. Niegdyś piękna budowla, podczas II wojny światowej została zbombardowana, tworząc bajkową ruinę. Pod koniec 2009 roku zawiązano Stowarzyszenie Kasteel Bleijenbeek, zajmujące się gromadzeniem środków i restauracją ruiny. W ostatnich latach włożono wiele pracy, aby ruiny zamku znów stały się dostępne dla odwiedzających. Efekty tych działań, można będzie podziwiać podczas zwiedzania.

Najbliższa wycieczka odbędzie się w niedzielę 11 lutego o godzinie 10:00. Rozpocznie się koło Paviljoen Bleijenbeek przy ulicy Bleijenbeek 14 w Afferden. Stamtąd wiedzie około kilometrowa trasa przez posiadłość Bleijenbeek, która doprowadzi zwiedzających do ruin zamku. Wycieczka pilotowana jest przez przewodnika i trwa około 2 godzin. Można ją połączyć z konsumpcją w restauracji znajdującej się w Paviljoen Bleijenbeek.

Koszty wycieczki wynoszą 6 euro od osoby dorosłej, dzieci do lat 12 zapłacą 3 euro, a dzieci do lat 4 wchodzą gratis (płatne gotówką na początku wycieczki). Aby wziąć w niej udział, trzeba wcześniej zarezerwować miejsce za pośrednictwem strony limburgs-landschap.nl. Ogółem dostępnych jest 40 miejsc dla zwiedzających.

Foto: Ruiny zamku Bleijenbeek. Henk Heijligers, Stichting het Limburgs Landschap

Artykuł Wycieczka po zamku Bleijenbeek pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

W 1853 roku zbudowano linię kolejową na trasie Maastricht – Akwizgran, która przebiegała także przez malowniczą wioskę. Z okien pociągu rozciągał się widok na wzgórze z ruinami średniowiecznego zamku. Piękna przyroda i kuszące opowieści o podziemnym świecie kopalni marglu, niejednemu podróżnemu zapierały dech w piersiach i powodowały powzięcie decyzji o zatrzymaniu się w tym uroczym miejscu choćby na chwilę.

Już sama stacja kolejowa stanowi dzisiaj atrakcję turystyczną. Jest to bowiem najstarsza użytkowana stacja kolejowa w Holandii. Jej wygląd inspirowany był znajdującym się w Tilburgu pałacem króla Wilhelma II.

Valkenburg szybko zmienił się z małej wsi w miasteczko stanowiące ulubiony kierunek wakacyjnych wypraw klasy średniej. Na drodze pomiędzy stacją a centrum, jak grzyby po deszczu wyrastały hotele. Jeden z nich, należący wówczas do rodziny Vossen, zachował się do dziś. Niedaleko hotelu znajdziemy zrekonstruowaną reklamę ścienną z początków XX wieku.

Valkenburg dzisiaj

Na całym świecie Valkenburg znany jest fanatykom imprez rowerowych. Aż pięć razy odbyły się tu mistrzostwa świata w kolarstwie. Miasto dwukrotnie gościło także Tour de France. Odbywają się tu też mistrzostwa krajowe, a na szczycie wzgórza Cauberg – Amstel Gold Race. W roku 2012 odsłonięto tu Wzgórza Sławy. Umieszczono tam stalowe płytki, którymi honorowani są mistrzowie świata w kolarstwie.

W mieście znajduje się wiele pięknych parków, m.in. Den Halderpark, Odapark i Park Dersaborg, w których podziwiać możemy piękne drzewa i klomby, a także dzieła sztuki.

Centrum Valkenburg zdobi wiele budynków, podlegających narodowej ochronie zabytków. Większość z nich wykonano z kamienia marglowego. Zobaczymy tam także zabudowania o znaczeniu strategicznym, m.in. ruiny zamku Valkenburg, czy bramy miejskie Grendelpoort i Berkelpoort. I to właśnie w Valkenburg założono pierwsze stowarzyszenie mające na celu promowanie miasta i wspomaganie turystyki. Stało się ono najstarszą organizacją turystyczną w Holandii.

Co jeszcze warto zobaczyć?

Ruiny zamku. Niektóre zachowane części zamku datowane są na XI wiek. Oprócz zwiedzenia zachowanych części komnat, warto odwiedzić to miejsce ze względu na przepiękną panoramę miasta, jaka roztacza się ze wzgórza.

Jaskinie. W obrębie i okolicach miasta znajduje się wiele jaskiń. Jeśli zamierzasz je odwiedzić, pamiętaj o różnicy temperatur!  Przy wejściu do zamku znajduje się jaskinia Fluweelengrot, która służyła niegdyś rycerzom za drogę ucieczki. Razem z położoną nieco dalej od zamku Gemeentegrot, której powstanie datuje się na ponad 2.000 lat wstecz, są bazą dla barwnych kiermaszy świątecznych, o których pisaliśmy tutaj . Na ścianach obu jaskiń znajdują się malowidła ścienne, które dzisiaj stanowią swoistą lekcję historii.

Ci, którzy historię lubią łączyć z odrobiną dreszczyku emocji, powinni udać się do Katakumb. Jaskinia nie jest oświetlona, dlatego zwiedzanie tej repliki rzymskich miejsc pochówku i oglądanie ściennych malowideł odbywa się w blasku świec i pod opieką doświadczonego przewodnika.

Warta odwiedzenia jest także stara kopalnia marglu. Po jej podziemiach oprowadzą byli pracownicy, którzy opowiedzą o sposobach wydobywania skały osadowej.

Nie przegap

Odwiedzając Valkenburg warto także udać się na wzgórze Heunsberg o wysokości 145 m n.p.m., na którym znajduje się wiele atrakcji turystycznych. Możemy udać się na nie pieszo, albo kolejką linową, której dolna stacja umieszczona jest przy ulicy Neerhem. Na wzgórzu mieści się neogotycka wieża widokowa Wilhelminatoren, z której przy dobrej pogodzie dojrzeć można niemieckie miasto Akwizgran i belgijskie Liège.

Valkenburg to także miejsce, w którym mieszczą się wspaniałe atrakcje dla dzieci. Zabierz je do tematycznego parku rozrywki Sprookjesbos (baśniowy las) lub na przejażdżkę po całorocznym torze saneczkowym. Nieco starszym polecamy zapoznanie się z ofertą A GoGo Valkenburg. Korzystając z oferty tej firmy, można zagrać w żywe piłkarzyki, minigolfa, czy paintball. Albo w znajdującą się w jednej z grot grę laserową, w której uzbrojony w najnowocześniejszą broń laserową i kamizelkę uczestnik, udaje się na poszukiwanie przeciwnika w ciemnych korytarzach.

Liczne ścieżki spacerowe zachęcają natomiast do zwiedzenia przepięknego otoczenia miasteczka. Ale o tym w kolejnych artykułach.

Artykuł Valkenburg: miasteczko ze średniowieczną historią w tle pochodzi z serwisu Moja Limburgia.