Jeśli jesteś mieszkańcem Limburgii, zapewne odczuwasz to w swoim portfelu. Według badania przeprowadzonego przez agencję badawczą MoneyView i opublikowanego w jej najnowszym Special Item, ubezpieczenie samochodu jest w Limburgii o około 12% wyższe, w porównaniu ze średnią krajową. Oznacza to, że będąc mieszkańcem tej prowincji zapłacisz najwyższą w kraju składkę na to ubezpieczenie. Co ciekawe, spośród dwudziestu holenderskich gmin z najwyższą składką na ubezpieczenie samochodu, aż sześć znajduje się w Limburgii. Są to: Heerlen, Brunssum, Kerkrade, Roermond, Venlo oraz Valkenburg. Jak to możliwe?

Najwyższe składki w prowincjach południowych

Opierając się na danych dotyczących kradzieży i włamań do samochodów, wydawałoby się, że największe składki powinni płacić mieszkańcy prowincji, w których znajdują się największe holenderskie miasta. I te, w których jest najwyższa przestępczość samochodowa. Dzieje się tak jednak tylko częściowo. Co więcej, to właśnie prowincje wysunięte najbardziej na południe, płacą średnio najwięcej, za ubezpieczenie samochodu.

W porównaniu do średniej krajowej, mieszkańcy Limburgii i Holandii Południowej płacą średnio o odpowiednio 12% i 6% więcej składek, niż pozostali mieszkańcy Holandii.

Wysokie składki w Limburgii

Jaki jest dokładny powód tak dużej różnicy w wysokości składek pomiędzy poszczególnymi regionami Holandii? Niestety nie dowiesz się tego z badania MoneyView. Agencja podaje jednak, co może mieć wpływ na wysokie składki w naszej prowincji.

Przy ustalaniu wysokości składki, ubezpieczyciel zawsze bierze pod uwagę tzw. ryzyko. Im większe ryzyko uszkodzenia lub kradzieży samochodu, tym składka jest wyższa. Jednak z analizy przeprowadzonej przez MoneyView wynika, że to założenie nie zawsze jest prawdziwe. Dla przykładu: ryzyko kradzieży samochodu w Heerlen wynosi 1 do 107, a to samo ryzyko w Utrechcie, aż 1 do 27. Mimo to składki w Utrechcie (116) są znacznie niższe, niż w Heerlen (127). A obliczenia dokonywane są na podstawie dokładnie tych samych danych dotyczących samochodu, właściciela, itd.!

Komponenty składki

Wiadomo, że wysokości składek na ubezpieczenie samochodu, mogą różnić się nie tylko w zależności od regionu i gminy, ale nawet… kodu pocztowego. Wpływ na to mają komponenty składki, czyli to, na co patrzy kompania ubezpieczeniowa, przy jej ustalaniu. A ta bierze pod uwagę różne statystki, pod względem kodów pocztowych. Dotyczą one m.in. ilości kradzieży i uszkodzeń aut na danym obszarze. Można się więc spodziewać, że jeśli w danej dzielnicy dotyczące ich statystyki są wysokie, to i składka będzie wyższa. Kolejnym komponentem składki jest np. natężenie ruchu drogowego. I znowu – im jest ono większe, tym większa szansa na stłuczki i inne uszkodzenia samochodu. A to także czynnik, który ubezpieczyciele biorą pod uwagę przy ustalaniu wysokości składki na ubezpieczenie twojego samochodu. Jeszcze innymi komponentami mogą być np. ilość zarejestrowanych marek samochodów, które zalicza się do tzw. „często kradzionych”. A nawet ilość zamieszkałej w okolicy, zmotoryzowanej młodzieży.

Jak zapłacisz mniej?

Jeśli brać pod uwagę powyższe i wierzyć kompaniom ubezpieczeniowym, składki na ubezpieczenie samochodu tylko częściowo opierają się na statystykach, dotyczących lokalnej przestępczości. Te zresztą każdego roku wyglądają inaczej. Dlatego ciężko jest ustalić, jak dokładnie ustalana jest wysokość takiej składki i dlaczego akurat w Limburgii jest wyższa.

To, co na pewno możesz zrobić, by płacić mniej (zakładając, że nie zamierzasz przeprowadzać się do innej prowincji), to skorzystać z jednej z internetowych porównywarek cen. Są to np.: Independer.nl, Autoverzekering.nl, czy Overstappen.nl.

Źródło: MoneyView

Artykuł W Limburgii najwyższe ubezpieczenie samochodu pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

W roku 2019 gwałtownie wzrosną ceny energii elektrycznej i gazu. Ma to związek z podwyższeniem taryfy za ich dostawę, ale także z zapowiadanym przez holenderski rząd, znacznym wzrostem podatków w przyszłym roku. Te ostatnie z kolei, mają na celu stymulowanie energii odnawialnej. Z dniem 1 stycznia przyszłego roku rząd zamierza podnieść podatki za gaz ziemny o 3 centy za metr sześcienny. Ale i obniżyć podatek za elektryczność o 0,72 centa za kWh. Tym samym bardziej zanieczyszczające źródło energii zostanie wyżej opodatkowane. Podjęcie tych środków ma zwiększyć atrakcyjność wymiany gazu ziemnego, na źródła elektryczne, jak pompy cieplne. To samo tyczy się wymiany gazu ziemnego na źródła odnawialne, np. geometralne.

Wzrost rachunków za energię

Ze stawek, które zaprezentowali trzej najwięksi dostawcy energii w Holandii (Eneco, Nuon i Essent) wynika, że całkowity rachunek za energię dla wieloosobowego gospodarstwa domowego, wzrośnie w 2019 roku o średnio 327 euro. W porównaniu do minionego półrocza, jest to wzrost aż o 17%. Podwyżka spowodowana jest głównie podniesieniem cen za dostawy gazu i energii elektrycznej oraz wzrostem podatków na gaz. Koszty magazynowania energii odnawialnej (ODE) wzrosły nawet o 68%, licząc od roku 2014.

Duże różnice wśród dostawców energii

Ceny za energię znacznie wzrosły u wszystkich dostawców. Zauważalne są jednak znaczne różnice cenowe pomiędzy największymi dostawcami energii w Holandii, jak Eneco, Nuon i Essent. W Eneco trzyosobowe gospodarstwo domowe, które zużywa przeciętnie 3.500 kilowatogodzin energii elektrycznej i 1500 metrów sześciennych gazu, zapłaci w 2019 roku o 206 euro więcej, niż w roku obecnym. W Nuon kwota ta wyniesie 173 euro. Najmniejszej podwyżki, bo 141 euro, mogą spodziewać się klienci firmy Essent. Różnice te wynikają nie tylko z zakupu energii, ale też ze strategii sprzedaży i strategii cenowej poszczególnych dostawców.

Kogo dotkną podwyżki?

Zapowiadany na 1 stycznia wzrost cen za energię, dotyczyć będzie wszystkich, którzy mają taryfę zmienną, czyli około połowy holenderskich gospodarstw domowych.

Konsumenci, którzy jeszcze nigdy nie zmieniali dostawcy energii (albo zmienili dostawcę już kilka lat temu i od tego czasu nie zmieniali swojej umowy), mają zwykle umowę ze zmienną stopą procentową. Po wygaśnięciu umowy ze stałą taryfą, umowa automatycznie przechodzi w umowę o taryfie zmiennej.

Jak obniżyć rachunek za energię?

Przede wszystkim wybierając najtańszego (lub najlepiej nam odpowiadającego) dostawcę usług energetycznych. Dzięki temu możemy zapobiec niespodziewanym dopłatom. O tym, na co zwrócić uwagę wybierając dostawce energii, pisaliśmy tutaj. Jednak najważniejsze dla niższego rachunku za energię, pozostaje oszczędzanie jej. Jak to zrobić?

Oszczędzając na kosztach. A to oznacza m.in. dobre zarządzanie elektrycznością i gazem. Aby w domu było ciepło, zadbaj o szczelne drzwi i zamykaj okna zaraz po zaplanowanym wietrzeniu. I ogrzewaj tylko te pomieszczenia, w których faktycznie przebywasz. Wtedy łatwo zaoszczędzisz na gazie nawet do 200 euro rocznie! Jeśli pójdziesz dalej i zaprogramujesz termostat na 15 stopni w nocy i kiedy jesteś poza domem, zaoszczędzisz kolejne 200 euro rocznie!

Obniżenie kosztów zapewni ci również liczenie się z czasem w łazience. Biorąc prysznic krócej, zaoszczędzisz wodę i energię potrzebną do jej ogrzania. Pomyśl także o wymianie sprzętu AGD. Może już czas na wymianę starej zamrażarki na klasę A+++?

Źródło: Pricewise.nl

Foto: Pixabay

Artykuł W 2019 wzrosną rachunki za energię pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Spośród polskich migrantów rodzinnych, którzy przybyli do Holandii w 2015 roku, trzy na cztery osoby miały pracę, podaje CBS w najnowszym raporcie, dotyczącym zatrudnienia wśród członków rodzin migrantów zarobkowych.

Ogółem ponad 40 procent migrantów rodzinnych w wieku 20 lat lub starszych, którzy w roku 2015 przyjechali do Holandii i po roku nadal przebywali w tym kraju, osiągnęło większość swoich dochodów z zatrudnienia lub prowadzenia własnej działalności. W roku 2004 było ich 33 procent. Zauważalne jest, że migranci rodzinni pochodzący z krajów Unii Europejskiej (UE), mają po roku przebywania w tym kraju częściej pracę, niż migranci rodzinni pochodzący spoza granic UE, czytamy w raporcie CBS.

Imigranci rodzinni

Przyjeżdżający do Holandii migranci z obszaru UE, nie mają obowiązku meldowania się w Urzędzie ds. Imigracji i Naturalizacji (IND). W związku z tym, również powody migracji tych osób nie zostały ustalone na podstawie oficjalnie zarejestrowanych danych CBS, ale na podstawie działań tych migrantów po przybyciu do Holandii (praca, szkoła, itp.). W ten sposób każdemu z migrantów przypisano tzw. cel migracji.

Znaczna część migrantów rodzinnych, pochodzących z obszaru UE, szybko znajduje pracę w Holandii. Jedna trzecia z nich miała płatną pracę (na zasadzie zatrudnienia lub wynikającą z własnej działalności gospodarczej) już w ciągu czterech miesięcy od przyjazdu do Holandii.

Praca głównym źródłem dochodu rok po imigracji

Spośród migrantów rodzinnych z krajów UE w wieku 20 lat lub starszych, którzy przybyli do Holandii w 2015 roku i po roku czasu wciąż przebywali w tym kraju, 62 procent podało pracę, jako główne źródło swoich dochodów. Jednak dla migrantów rodzinnych to nie praca, lecz małżeństwo, plany wspólnego zamieszkania lub dołączenie do przebywającego tu już członka rodziny są najważniejszymi powodami przyjazdu do Holandii. Z grupy, która przybyła do Holandii w 2004 roku, po roku pracę miało 53 procent. Część tego wzrostu wynika ze wzrostu liczby migrantów rodzinnych z krajów, które w latach 2004 i 2007 przystąpiły do członkostwa w UE.

Inaczej wygląda sytuacja w przypadku migrantów spoza UE. Spośród tej grupy (osoby w wieku 20 lat i starsze, które przybyły do Holandii w 2015 roku), pracę po roku pobytu miało 30 procent migrantów. Podobnie wyglądała sytuacja grupy, która przybyła do tego kraju w 2004 roku.

Część danych, dotyczących osób z grupy migrantów rodzinnych spoza UE, pokrywa się z danymi dotyczącymi osób ubiegających się o azyl w Holandii. Należy zaznaczyć, że migranci ci muszą najpierw przejść w tym kraju przez specjalny program integracyjny. A to oznacza, że rzadziej zatrudniani są już rok po imigracji.

Trzech na czterech polskich migrantów rodzinnych ma po roku pracę

Spośród polskich migrantów rodzinnych w wieku 20 lat lub starszych, którzy przybyli do Holandii w roku 2015 i rok później wciąż mieszkali w tym kraju, pracę posiadało 3 na 4 osoby. Dla porównania spośród badanych Niemców i Brytyjczyków, pracę miało około połowy z nich, a spośród badanych Hindusów była to jedna czwarta. Natomiast syryjscy migranci rodzinni (często będący członkami rodziny osób ubiegających się o azyl), po roku od imigracji prawie w ogóle nie posiadali pracy. Ma to również związek z tym, że – jak pisaliśmy wcześniej – na osoby te nałożony jest obowiązek uczestnictwa w programie integracyjnym i nauki języka niderlandzkiego. Tylko spełniając ten warunek mogą zacząć orientować się na holenderskim rynku pracy.

W roku 2015 największe grupy imigrantów pochodziły z wymienionych wyżej pięciu krajów.

Połowa migrantów rodzinnych pochodzi z UE

W okresie 1999 – 2004 średnio jedna czwarta migrantów rodzinnych pochodziła z UE. Następnie, w latach 2012 – 2015 odsetek ten wzrósł do ponad 55. Rozszerzenie UE o państwa Europy Środkowej i Wschodniej w latach 2004 i 2007 doprowadziło do pojawienia się migrantów zarobkowych, ale również do podążających za nimi innych członków rodziny.

Ponadto, częściowo pod wpływem wojny w Syrii, wzrosła liczba migracji rodzinnych spoza UE (w porównaniu z rokiem 2012). W roku 2016 pojawiło się nawet nieco więcej migrantów rodzinnych spoza UE, niż z obszaru wspólnoty.

Główne powody migracji

Migranci rodzinni przez wiele lat tworzyli największą grupę migrantów innych, niż Holendrzy (grupa nie obejmuje migrujących Holendrów), przybywających do Holandii. W roku 2016, aż 60 tysięcy osób imigrowało do tego kraju z powodów rodzinnych (połączenie rodzin lub założenie rodziny). To prawie dwukrotnie więcej, niż liczba migrantów z powodów zarobkowych i ubiegających się o azyl (po 34 tysiące).

Źródło: cbs.nl

Foto: Pixabay

Artykuł Więcej polskich migrantów rodzinnych ma pracę pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Co trzeci Polak pozostaje w Holandii przynajmniej pięć lat, wynika z danych CBS. W badaniu wzięto pod uwagę grupę Polaków, którzy do pracy w Holandii przyjechali w 2011 roku.

Siedem lat temu do pracy w Holandii przyjechało prawie 63 tysiące Polaków. Pięć lat później w kraju tym pozostało 20 tysięcy naszych rodaków, z czego 39 procent zameldowanych w gminie. W porównaniu z Polakami, którzy nie zameldowali się w gminie, zameldowani Polacy mieli przeciętnie wyższe wynagrodzenie, częściej zawierali umowy na czas nieokreślony i rzadziej dotykały ich okresy bezrobocia. O sprawie poinformowało Centralne Biuro Statystyczne, na podstawie danych z systemu dokumentacji społeczno- statystycznej (SSB).

Polska jest członkiem Unii Europejskiej od 2004 roku, a od 1 maja 2007 roku obowiązuje swobodny przepływ pracowników. W Holandii zaowocowało to zwiększeniem się liczby migrantów zarobkowych z Polski. Wielu Polaków podejmowało (i nadal podejmuje) pracę poprzez biura pośrednictwa pracy. Często w sektorze rolniczym, na umowach tymczasowych i za relatywnie niskie wynagrodzenie. Część z nich pozostała w Holandii tylko przez krótki czas, niektórzy jednak osiedlili się tu i zameldowali w jednej z holenderskich gmin.

Aby poznać model dotyczący osiedlania się i wyjazdów Polaków, obserwowano grupę osób, które po raz pierwszy przybyły do pracy w Holandii w 2011 roku. Dane dotyczące ich zatrudnienia i dochodów, dostępne są w SSB.

Pozostaje co trzeci

Jak wspomniano, w roku 2011 do pracy w Holandii przyjechało 63 tysiące Polaków. Po pierwszym roku z kraju wyjechało 26,8 tysięcy z nich. Z pozostałych 35,9 tysięcy, w gminach zameldowało się 5,7 tysiąca osób (16 procent). W kolejnych latach liczba Polaków pozostających w Holandii zmniejszała się. W roku 2015 wyjechała kolejna, licząca 43,1 tysięcy osób grupa Polaków. Wśród nich znajdowały się także osoby, które po pewnym czasie nieobecności w Holandii, decydowały się powrócić do tego kraju. Na przykład grupa 2.300 osób, które nie przebywały tu w roku 2012, a już rok później – tak.

Tylko 3.600 z 63 tysięcy polskich pracowników, dokonało w 2011 roku meldunku w gminie.

Częściowo można to wyjaśnić, tym, że obowiązek meldunkowy w Holandii pojawia się dopiero od czwartego miesiąca planowanego pobytu. Niemal wszystkie z osób, które zameldowały się w Holandii w 2011 roku, były obecne w tym kraju także w roku 2012. Po roku 2011 powoli wzrastała liczba osób, które dokonywały meldunku w gminie. Spośród 19,7 tysięcy Polaków, którzy byli obecni w Holandii lub powrócili tu w 2015 roku, 39 procent zarejestrowało się w gminie.

Więcej kobiet

Kim są ci, którzy pozostali? Większość (35 procent z grupy z 2011 roku) z osób pozostałych w Holandii stanowiły kobiety. Mężczyźni z pierwotnej grupy badanych stanowili natomiast 30 procent. W decyzji o pozostaniu ważną rolę odgrywał także wiek. Holandię opuściło relatywnie wielu młodych i starszych Polaków, podczas gdy osoby w średnim wieku częściej decydowały się na pozostanie.

Wśród Polaków, którzy przebywali w Holandii w roku 2015, w gminach meldowało się mniej mężczyzn (32 procent), niż kobiet (48 procent). Proporcjonalnie meldowało się także mniej osób w młodym i starszym wieku.

Spośród osób, które zdecydowały się na pozostanie, pracę w 2011 roku posiadało 11 procent. Pracę o charakterze zmiennym miało 58 procent z nich, a 31 procent w ogóle nie miało pracy. Z tej ostatniej grupy 13 procent pobierało zasiłek dla bezrobotnych, 1 procent korzystało z zapomogi pomocy społecznej, a 4 procent otrzymywało zasiłek chorobowy.

Osoby, które zdecydowały się na pozostanie i dokonanie meldunku w gminie, miały stosunkowo korzystną pozycję na rynku pracy. Częściej też, niż osoby niezameldowane, miały pracę i relatywnie wysokie dochody.

Źródło: cbs.nl

Foto: pixabay.com

Artykuł Co trzeci Polak przynajmniej pięć lat w Holandii pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Partia D66 wyraziła swoje NIEZADOWOLENIE W KWESTII DOTYCZĄCEJ LIMBURSKIEGO DIALEKTU, donosi 1limburg. Według Portalu, deputowany Parlamentu Limburgii z ramienia partii CDA, w ubiegłym miesiącu obiecał rychłe zaprezentowanie wizji dotyczącej zachowania dialektu. Do dziś nie przedstawił jednak żadnego projektu. Szczegóły: https://www.1limburg.nl/provincie-komt-belofte-rondom-limburgs-dialect-niet-na?context=topstory.

TRAMWAJEM Z MAASTRICHT DO HASSELT? Prawdopodobnie będzie to możliwe już wkrótce, pisze De Limburger. Wreszcie rozpoczął się bowiem proces przygotowawczy projektu, odkładany od wielu lat. Uruchomienie programu jest m.in. realne ze względu na prace, które będą wkrótce prowadzone w otoczeniu, przez które ma jeździć tramwaj. A to pozwoli zaoszczędzić spore kwoty. Więcej: https://www.limburger.nl/cnt/dmf20180409_00059286/maastricht-start-met-voorbereiding-aanleg-tramlijn-naar-hasselt.

Jak informuje 1limburg, CORAZ WIĘCEJ WSI OFERUJE KRANY Z DARMOWĄ WODĄ. Z nowoczesnych, montowanych przez Limburskie Przedsiębiorstwo Wodociągowe  (WML) pomp, popłynie bezpłatna woda zdatna do picia. Tylko w tym tygodniu WML zainstaluje 70. takich urządzeń. https://mojalimburgia.nl/swiatowe-ogrody-mondo-verde/.

ARESZTOWANO ZBIEGŁEGO PRZESTĘPCĘ, informuje De Limburger. Chodzi o skazanego na 14. lat więzienia Carlo R. Mężczyzna został skazany za współudział w morderstwie właściciela kawiarni z fajkami wodnymi. Niedługo po usłyszeniu wyroku, przeciął elektroniczną opaskę zabezieczającą i wziął nogi za pas. Szczegóły: https://www.limburger.nl/cnt/dmf20180409_00059297/gevluchte-veroordeelde-in-zaak-shishabaas-opgepakt.

W miejscowości BEEK ODKRYTO PLANTACJĘ KONOPII, informuje 1limburg. W sumie policja z oddziału Maastricht Aachen Airport przejęła 600 sadzonek. Czytaj: http://1limburg.nl./hennepplantage-met-600-planten-opgerold-beek?context=latestarticles.

MIESZKAŃCY PANNINGEN PRZEŻYLI CHWILE NIEPOKOJU, pisze 1limburg.W trakcie prac prowadzonych przy ulicy Oranjestraat, doszło do uszkodzenia rur z gazem. Na szczęście ewakuacja okazała się zbędna. Więcej: http://1limburg.nl./gasleiding-geraakt-bij-werkzaamheden-panningen?context=latestarticles.

Na koniec dobra wiadomość dla ciepłolubnych: PRZEZ CAŁY TYDZIEŃ MA BYĆ ŁADNA POGODA. Przynajmniej jeśli wierzyć prognozom Meteo Limburg. Na portalu 1limburg czytamy, że temperatury mogą wzrosnąć nawet do 20 stopni ciepła. Szczegóły: http://1limburg.nl./lenteweer-blijft-nog-even-hele-week-warmer-dan-normaal?context=latestarticles.

Artykuł Poniedziałek, 9 kwietnia w limburskich mediach pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Portal De Limburger informuje, że W POBLIŻU GRANICY Z LIMBURGIĄ ŚMIERTELNIE POTRĄCONO WILKA. Do zdarzenia doszło w belgijskiej miejscowości Opoeteren. Według ekspertów nie chodzi o wilczycę Naję, ale o kolejnego wilka. Szczegóły: https://www.limburger.nl/cnt/dmf20180311_00057472/wolf-doodgereden-nabij-limburgse-grens.

Według portalu 1limburg, nasza PROWINCJA MA O JEDNEGO MILIONERA WIĘCEJ. Wszystko za sprawą mieszkańca Hoensbroek, który w loterii Staatsloterij wygrał milion euro. Szczegóły: https://www.1limburg.nl/een-miljoen-euro-op-limburgs-staatslot?context=latestarticles.

GMINA VENLO POSTANOWIŁA ROZSZERZYĆ NIEBIESKĄ STREFĘ PARKOWANIA, donosi De Limburger. Chodzi oczywiście o obszar, w którym obowiązują szczególne zasady parkowania. Według portalu, strefa ma być poszerzona o ulice Zandstraat, Oranjestraat, Rooddorpstraat oraz Waldeck Pyrmontstraat. Więcej: https://www.limburger.nl/cnt/dmf20180311_00057495/blauwe-zone-venlo-oost-uitgebreid.

W odpowiedzi na doniesienia limburskiego biura detektywistycznego POLICJA WZNOWI POSZUKIWANIA ZAGINIONYCH MĘŻCZYZN Z ASTEN. Chodzi o dwóch dwudziestolatków, którzy zaginęli aż 44. lata temu. Szczegóły: https://www.1limburg.nl/mogelijk-spoor-vermisten-dankzij-limburgs-recherchebureau?context=latestarticles.

Wybory do rad gmin coraz bliżej, tymczasem LIMBURSKIE GMINY ZMAGAJĄ SIĘ Z PROBLEMEM WANDALIZMU. Chodzi o niszczenie plakatów wyborczych. Tym razem zniszczone zostały plakaty kandydata z Weert. https://www.limburger.nl/cnt/dmf20180312_00057513/na-bergen-en-roermond-nu-verkiezingsborden-in-weert-vernield.

Portal 1limburg informuje, że ZNÓW DZIAŁAJĄ SYRENY ALARMOWE W REGIONIE BEZPIECZEŃSTWA LIMBURGIA PÓŁNOCNA. Zakłócenia w działaniu urządzeń wiązały się z konfliktem politycznym pomiędzy Serbią i Kosowem i powiązanymi z nimi problemami z siecią energetyczną. Więcej: https://www.1limburg.nl/sirenes-noord-en-midden-limburg-doen-het-weer?context=latestarticles.

Artykuł Poniedziałek, 12 marca w limburskich mediach pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Wynika to z zapisów zawartych w projekcie nowej Ustawy o dodatkowym urlopie okolicznościowym z tytułu urodzenia się dziecka (Wet Invoering Extra Geboorteverlof, WIEG). Wouter Koolmees, Minister Spraw Społecznych i Zatrudnienia, zaprezentował je wczoraj podczas targów dla ciężarnych, odbywających się w RAI w Amsterdamie.

Więcej urlopu z tytułu urodzenia dziecka

W chwili obecnej ojcowie mają prawo do dwóch dni urlopu płatnego przez pracodawcę. Od przyszłego roku ilość tych dni ma się zwiększyć do pięciu dni (a więc całego tygodnia roboczego). W ciągu pierwszego półrocza po narodzinach dziecka, partnerzy będą także mogli otrzymać pięć tygodni dodatkowego urlopu z tytułu urodzenia się dziecka. W ten sposób możliwości urlopowe dla rodziców zostaną znacznie rozszerzone z dwóch, do maksymalnie sześciu tygodni.

– „W chwili pojawienia się na świecie dziecka, z dnia na dzień zmienia się wszystko. Natychmiast wpadasz w godziny szczytu życia. Wtedy dobrze mieć dodatkowy czas dla siebie, by móc przyzwyczaić się do życia z dzieckiem. Stwarza to lepszy start dla matki, partnera i dziecka” – tłumaczy minister Koolmees. – „Dzięki temu także podział obowiązków związanych z domem i pracą, od samego początku rozłożony jest lepiej i sprawiedliwiej. (…) Robicie to razem, więc matka także może dalej pracować nad swoją karierą. Badania wskazują również, jak dobrze wpływa to na zapoczątkowanie wspaniałej więzi między rodzicami i dzieckiem”.

Co ważne, tydzień urlopu z tytułu urodzenia się dziecka, będzie mógł być pobrany od razu po jego narodzinach lub w ciągu pierwszych czterech tygodni po porodzie. Na przykład wtedy, kiedy rodzice przestają korzystać z pomocy opiekunki poporodowej.

Pięć dodatkowych tygodni

Minister Koolmees zapewnia, że dzięki ustawie WIEG nastąpi poprawa opcji urlopowych dla pracowników spodziewających się dziecka. Ci z nich, którzy będą chcieli dłużej pozostać z nowo narodzonym dzieckiem, będą mieli prawo do pięciu tygodni dodatkowego urlopu, do wykorzystania w ciągu pierwszych sześciu miesięcy od porodu. W tym okresie partnerzy uzyskaliby prawo do świadczenia z UWV, w wysokości maksymalnie 70 procent wynagrodzenia.

Z czterech do sześciu tygodni ma także wzrosnąć długość urlopu dla rodziców adopcyjnych i opiekunów zastępczych (z zasiłkiem w wysokości 100 procent dziennego wynagrodzenia).

Ustawa zaprezentowana przez ministra Koolmeesa ma na celu zapewnienie, że dłuższy urlop stanie się dla rodziców czymś normalnym. Jak wspomnieliśmy wyżej, w tym momencie partnerzy, którym urodziło się dziecko, mają prawo do dwóch dni płatnego urlopu z tytułu urodzenia się dziecka, który mogą połączyć z trzema dniami urlopu wychowawczego. Zwykle jest to urlop bezpłatny i z tego powodu rodzice rzadko z niego korzystają.

Minister Koolmees poinformował Radę Ministrów o przedłożeniu Ustawy o dodatkowym urlopie okolicznościowym z tytułu urodzenia się dziecka do konsultacji.

Wniosek SER

Nowa, zaproponowana przez ministra ustawa, odbiega od wniosku zaprezentowanego w ubiegłym tygodniu przez Radę Społeczno-Gospodarczą (SER), która jest ważnym organem doradczym rządu. Przedstawiciele rady chcieli, by zarówno matki, jak i ojcowie otrzymywali sześć tygodni płatnego urlopu. Urlop ten miałby być w pełni finansowany ze skarbu państwa.

Konsultacje internetowe

Przedłużenie urlopu z tytułu urodzenia dziecka dla partnerów, uzgodniono jeszcze w rządowej umowie koalicyjnej. Za pośrednictwem strony internetconsultatie.nl, przyszli rodzice i ich pracodawcy, proszeni są o pozostawienie reakcji, dotyczącej konceptu ustawy WIEG. Datę końcową konsultacji ustalono na 19 marca 2018 roku.

Reakcje zostaną opublikowane po zamknięciu konsultacji. Do publikacji trafią tylko te reakcje, przy których pojawi się wyraźna adnotacja nadawcy o zgodzie na publikację ich.

Źródło: rijksoverheid.nl

Foto: pixabay.com

Artykuł Więcej urlopu dla partnera po urodzeniu dziecka pochodzi z serwisu Moja Limburgia.

Według Josha Doody’ego, autora książki „Fearless Salary Negotiation”, negocjacje dotyczące wysokości stawki to nic innego, jak współpraca. A sekretem udanej współpracy jest zawsze dobra komunikacja. Dlatego jest bardzo ważne, by przede wszystkim wyrażać się jasno i precyzyjnie. W przeciwnym wypadku dochodzi do nieporozumień i cały proces przebiega dużo wolniej.

Czego więc nie mówić w trakcie negocjacji o wysokość stawki?

W tej chwili zarabiam…

Jednymi z najczęściej zadawanych przez rekruterów pytań są „ile teraz zarabiasz” i „ile chciałbyś zarabiać?”. Doody zalicza je do kategorii pytań, których aplikujący obawiają się najbardziej. I słusznie, bo są bardzo zdradliwe, zwłaszcza kiedy ubiegający się o stanowisko słyszy je już na początku procedury aplikacji. W tym momencie niewielu z nas myśli jeszcze o negocjacji stawki, tymczasem ona właśnie się rozpoczęła!

Dlatego dobrze się zastanów, zanim udzielisz odpowiedzi na te pytania. Udzielenie odpowiedzi z wymienieniem konkretnych kwot może utrudnić twoje późniejsze negocjacje. Powodują bowiem, że rekruter umieszcza cię w pewnej skali. Wszelkie oferty, które później się pojawią, zawsze będą bazowały na tej właśnie skali. Nawet jeśli pracodawca chciał zaoferować ci wyższą stawkę!

Chciałbym zarabiać…

Na tą część pytania też nie powinieneś odpowiadać jednoznacznie. Podobnie jak w pytaniu o poprzednie zarobki, trudno będzie się wycofać z zadeklarowanej kwoty w dalszej części negocjacji. I to zarówno jeśli zagrasz o zbyt wysoką, jak i zbyt niską stawkę.

Co więc mówić? Spróbuj obejść pytanie podkreślając swoje atuty. Powiedz, że w tej chwili wolisz nie koncentrować się na wysokości zarobków, ale na tym, co firma zyskałaby zatrudniając cię. Albo podkreśl atuty prowadzącego rekrutację mówiąc, że nie zastanawiałeś się jeszcze nad specyficzną kwotą, ale on zapewne wie najlepiej, jaką wartość mają twoje doświadczenie i umiejętności dla jego firmy.

Przepraszam…

Negocjacje na temat wysokości stawki to trudne rozmowy, niezależnie od tego, czy to rozmowa kwalifikacyjna, czy prośba o podwyżkę w firmie, z którą jesteś już związany. W takiej sytuacji naszą naturalną reakcją jest próba rozluźnienia rozmowy. Dzięki temu czujemy się nieco bardziej komfortowo. Nigdy jednak w takiej sytuacji nie przepraszaj! Zapamiętaj, że podczas negocjacji jesteś partnerem i nie musisz za nie przepraszać. Więcej – przepraszanie daje sygnał, że jesteś gotowy na ustępstwa!

Nie…

Rozpoczynając negocjacje na temat wysokości stawki chcesz, aby twoja sytuacja się poprawiła. Dlatego lepiej będzie, jeśli skoncentrujesz się na pozytywnych aspektach i terminologii. Zamiast mówić „nie zgadzam się na to”, lepiej użyj słów „wolałbym, żeby…”.

Tak…

Także zbyt szybkie potwierdzenie korzystnej oferty może być zdradliwe. Może się zdarzyć, że nie doceniasz swojej wartości i kiedy słyszysz, że ktoś chce zaoferować ci więcej niż sam zakładałeś, chcesz szybko powiedzieć tak. Zamiast jednak od razu potwierdzać, postaraj się złożyć kontrofertę. W ten sposób sprawdzisz, czy możesz zyskać jeszcze więcej.

Później…

Nie odkładaj zbytnio rozmowy o wysokości wynagrodzenia mówiąc, że chętnie wrócisz do tego później. Często lepiej mieć tą trudną rozmowę za sobą zanim zostaniesz zatrudniony. Kiedy jesteś już pracownikiem danej firmy, twoja przestrzeń negocjacyjna znacznie się zmniejsza!

Spróbować…

Staraj się nie używać zdań w stylu: „czy możemy spróbować (…)?”. W trakcie negocjacji słowo „spróbować” ma negatywny wydźwięk. Daje też przeciwnikowi wiele przestrzeni do działania. Dzięki temu może odpowiedzieć, że dana sytuacja była już kiedyś próbowana w firmie, ale nie zdała egzaminu. A tego przecież nie chcesz? Dlatego zamiast proszenia, spróbuj podejścia pozytywnego i mów o tym, co ty byś wolał lub masz do zaoferowania.

Chcieć i zarabiać…

Jest oczywiste, że „chcesz” wyższą pensję. Ale tutaj chodzi o to, ile „zarabiasz” lub „będziesz zarabiał”. Dlatego dobre przygotowanie do negocjacji o wysokość stawki powinno opierać się na faktach i liczbach. Zorientuj się jak wygląda rynkowa wartość wynagrodzenia na takim samym stanowisku. Pamiętaj jednak, by przede wszystkim koncentrować się w rozmowie na podkreślaniu tego, czego oczekuje firma i w jaki sposób możesz te oczekiwania spełnić.

Więcej…

Chociaż użycie tego słowa wydaje się logiczne w przypadku, gdy chcesz zarabiać więcej, to jednak samo słowo jest zbyt ogólnikowe, by wykorzystać je w udanych negocjacjach. Dlatego zamiast pytać o „większe wynagrodzenie”, czy nawet „więcej dni wolnych” postaraj się być bardziej specyficzny. Powiedz konkretnie czego chcesz albo ile myślisz, że jesteś wart.

Źródło: glassdoor.nl

fot. pixabay.com

Artykuł Negocjujesz stawkę w Holandii? Oto 9 słów, których lepiej unikać pochodzi z serwisu Moja Limburgia.